Een afscheidstoespraak
Lees het complete korte verhaal "A Valedictory" van O. Henry.
De schrijver van "Some Postscripts" op de krant heeft zijn beste tijd gehad. Velen zijn tot zulke momenten van genialiteit in staat, maar het aanhoudende licht dat jarenlang brandt om te verblijden en te onderwijzen, is een zeldzame kwaliteit. De bezitter ervan verdient waardering van het volk, want hij is de ware Messias – de oudste zoon van de grote intellectuele heer van het universum.
— Brenham Press
Broer, je had ons niet moeten verraden. We moesten die ader eerst nog even 'zouten' voordat we hem op de markt konden brengen, en toen het 'zout' op was en we het einde van de ader bereikt hadden, hoopten we dat je het niet zou merken. Als je er niets over had gezegd, hadden we nog jarenlang mensen kunnen verblijden, onderwijzen en vorstelijke salarissen kunnen opstrijken, maar nu moet onze kleine uitbarsting van genialiteit zijn pyjama aantrekken en zich terugtrekken in de koude lakens van de vergetelheid. We nemen het je absoluut niet kwalijk dat je de aandacht van het publiek op de uitgeputte ader hebt gevestigd, want het is een vreselijke verantwoordelijkheid om de voetstappen te leiden van onschuldige kopers die zich laten verleiden door glinsterende kwarts en verleidelijke pyriet. Dat iemand die we als een vriend beschouwden ons zo hardhandig terugtrok, net toen we zo'n succesvolle sluiptocht hadden gemaakt en op het punt stonden over de achterste schutting van de tempel der roem te klimmen, stemt ons droevig, maar we treuren er niet om:
"Het was beter geweest om te sprinten en te verliezen."
"Beter dan helemaal nooit geëjaculeerd te hebben."
We hadden echt de bedoeling dat ons licht jarenlang zou branden, en dat de lont zo snel gedoofd moest worden, hoewel dat met medeleven en verdriet was gedaan, zorgt ervoor dat we een beetje sputteren en roken als we uitgaan.
Wanneer de ware Messias komt en zijn koffer aan de nachtportier overhandigt, en zijn manchetten omslaat, klaar om de langgevoelde leegte te vullen; mocht hij ooit het gejuich horen van die ondankbare critici die hem zouden willen kruisigen, dan mogen deze paar regels hem leren naar Brenham te vluchten, waar zijn vader, de grote intellectuele heer van het universum, hem zal beschermen.
Volledig klassiek verhaal. Engelse brontekst: Standard Ebooks. De bronuitgave vermeldt dat de tekst in de Verenigde Staten tot het publieke domein behoort; de regels verschillen per land.
Gesprek tussen lezers
Begin het gesprek.





