Prenses ve Bezelye Tanesi
Yağmurdan sırılsıklam bir konuk, rahat bir yatağın bile tuhaf bir sınava dönüştüğü saraya gelir.
Bir prens gerçek bir prensesle evlenmek istiyordu. Saray saray gezdi ama her seferinde biri adaylardan kuşkulanacak bir neden buldu. Sonunda hayal kırıklığıyla evine döndü.
Fırtınalı bir akşam sarayın kapısı çalındı. Dışarıda saçlarından yağmur damlayan, ayakkabılarından su akan genç bir kadın duruyordu. Prenses olduğunu söyledi.
Yaşlı kraliçe gerçeği öğrenmeye karar verdi. Planını açıklamadan karyolanın üstüne tek bir bezelye koydu. Üzerine yirmi döşek, sonra yirmi kuştüyü yatak yığdı. Konuk uzanmak için yerden epey yükseğe tırmanmak zorunda kaldı.
Sabah kraliçe iyi uyuyup uyumadığını sordu.
“Neredeyse hiç,” diye yanıtladı genç kadın. “Yatakta son derece rahatsız edici bir şey vardı. Her yerim morarmış gibi.”
Kraliçe çok sevindi. Bunca katın altındaki bezelyeyi ancak gerçek bir prenses hissedebilirdi. Prens kabul etti ve düğünleri kararlaştırıldı.
Bezelye, ilginç bir nesne olarak dolaba kondu. Biri alıp götürmediyse ziyaretçiler onu görebilirdi.
Prensesin bu alışılmadık sınavı geçmeye sevinip sevinmediğini hikâye anlatmaz. Belki de yalnızca düğünden sonra kimsenin ondan kırk yatağın üstünde uyumasını beklemeyecek olmasına rahatlamıştı.
Belki de sarayın en küçük nesnesi en dertli şeyi olarak kaldı: pek görkemli bir yanıtın altında küçük yeşil bir soru.
Geleneksel bir öykünün özgün yeniden anlatımı.
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.
