Kadın ve Çiftçi
Kocasını yeni kaybetmiş bir kadın, her gün onun mezarına gidip yas tutuyordu. O yerin yakınlarında tarlayı süren bir çiftçi, kadını gördü ve onu karısı olarak istedi; bu yüzden kocasını bırakıp...
Kocasını yeni kaybetmiş bir kadın, her gün onun mezarına gidip yas tutuyordu. Mezarlığın yakınlarında tarlayı süren bir çiftçi, kadına gözü ilişti ve onu karısı olarak istedi. Bu yüzden tarlasını bırakıp kadının yanına oturdu ve kendisi de gözyaşı dökmeye başladı. Kadın ona neden ağladığını sordu; çiftçi, “Çok sevdiğim karımı yeni kaybettim ve gözyaşlarım kederimi hafifletiyor” diye cevap verdi. Kadın, “Ben de kocamı kaybettim” dedi. Bir süre sessizce yas tuttular. Sonra çiftçi, “Madem ikimiz de aynı durumdayız, evlenip birlikte yaşasak iyi olmaz mı? Ben senin ölen kocanın yerini alayım, sen de benim ölen karımın yerini” dedi. Kadın, oldukça mantıklı görünen bu plana razı oldu ve gözyaşlarını sildiler. Bu sırada bir hırsız gelip çiftçinin tarlasıyla birlikte bıraktığı öküzleri çalmıştı. Hırsızlığı fark edince göğsünü dövdü ve kaybından dolayı yüksek sesle ağladı. Kadın onun feryatlarını duyunca yanına geldi ve "Hâlâ ağlıyor musun?" dedi. Adam da "Evet, ve bu sefer gerçekten ağlıyorum." diye cevap verdi.
Klasik öykünün tam metni. İngilizce kaynak: Standard Ebooks. Kaynak baskı, metnin Amerika Birleşik Devletleri’nde kamu malı olduğunu belirtir; telif kuralları ülkelere göre değişir.
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.





