สุนัขจิ้งจอกกับองุ่น

ริมไร่องุ่น จิ้งจอกพบองุ่นม่วงพวงหนึ่งห้อยเหนือกำแพง บ่ายร้อนและฝุ่นถนนติดลิ้น เขาแทบลิ้มรสน้ำเย็นฉ่ำได้

เขารวบขาใต้ตัวแล้วกระโดด กรามงับได้แต่อากาศ องุ่นแกว่งเบาเหนือจมูก

จิ้งจอกถอย เขาตัดสินว่าตัวเองแค่เริ่มใกล้กำแพงเกิน วิ่งส่งนิดแล้วกระโดดอีก คราวนี้เฉียดใบ แต่ผลยังเกินเอื้อม

เขาลองด้านซ้ายที่พื้นสูงนิด ลองขวาที่รากช่วยยึดเท้า ครั้งหนึ่งกระโดดสูงจนมั่นใจว่าสำเร็จ กระทั่งลงพื้นพร้อมกิ่งแห้งระหว่างฟัน

นกกระจอกบนค้างดูเขาสะบัดกิ่งทิ้ง จิ้งจอกไม่ชอบมีคนดู โดยเฉพาะการแสดงที่เหมือนแย่ลงเรื่อย ๆ

เขาลูบหนวดแล้วหันสู่ถนน

“องุ่นพวกนั้นคงเปรี้ยว” เขาประกาศ “สัตว์ฉลาดควรปล่อยมันไว้”

นกกระจอกไม่ตอบ พวงยังม่วง บ่ายยังร้อน องุ่นไม่เปลี่ยนอะไร

มีแต่เรื่องที่จิ้งจอกเล่าเปลี่ยน เขาหอบมันไปเหมือนมื้ออาหาร ทั้งที่ท้องยังว่างสนิท