ต้นสน

ต้นสนอ่อนไม่ชอบเล็ก เมื่อกระต่ายกระโดดข้ามก็อยากสูง เมื่อลมผ่านต้นแก่ก็อยากร่วมบทสนทนาทุ้ม แดดและนกร้องดีอยู่ แต่สิ่งดีกว่าต้องกำลังมาแน่

ฤดูหนาวหนึ่ง คนตัดไม้เลือกมันเป็นต้นคริสต์มาส ในที่สุด มันคิด ชีวิตเริ่มแล้ว

ในห้องอุ่น คนแขวนเครื่องประดับบนกิ่งและตั้งเทียนท่ามกลางเข็มสน เด็กเต้นรอบ ต่อมาฟังนิทาน ต้นไม้พยายามจำทุกคำ มั่นใจพรุ่งนี้ฉลองดียิ่งกว่า

แต่เช้าถัดมาเครื่องประดับถูกเอาออก ต้นไม้ถูกยกขึ้นห้องใต้หลังคามืด

หนูมาเยี่ยมที่นั่น มันบรรยายห้องสว่างและทวนนิทานเพื่อให้พวกหนูสนุก ขณะพูด คืนนั้นดูสวยกว่าตอนกำลังอยู่ในมัน แล้วนึกถึงป่า ดินนุ่ม กระต่าย ลมเสรี วันนั้นก็ดีเช่นกัน

ฤดูใบไม้ผลิ ใครสักคนลากต้นไม้ออกลาน มันหวังเติบโตอีก แต่กิ่งแห้งแล้ว ไม่นานถูกสับเป็นฟืน

ขณะไหม้ ต้นไม้คิดถึงป่า เด็ก และทุกวันที่อยากอยู่ที่อื่น

ผู้ฟังตัวน้อยได้ยินไฟแตกเปรี๊ยะ นอกหน้าต่าง ฤดูใบไม้ผลิอีกครั้งกำลังคลี่ มอบของขวัญธรรมดาอย่างเงียบงัน