Pasterz

Dawno, dawno temu żył pewien pastuszek, którego sława rozniosła się szeroko dzięki mądrym odpowiedziom, jakich udzielał na każde pytanie. Król kraju również o tym usłyszał, lecz nie uwierzył i posłał po chłopca. Wtedy rzekł do niego: „Jeśli odpowiesz mi na trzy pytania, które ci zadam, będę cię uważał za własnego syna i zamieszkasz ze mną w moim królewskim pałacu”.

Chłopiec powiedział: „Jakie są te trzy pytania?”

Król zapytał: „Pierwsze pytanie brzmi: ile kropli wody jest w oceanie?”

Pasterz odpowiedział: „Panie Królu, jeśli każesz spiętrzyć wszystkie rzeki na ziemi tak, aby ani jedna kropla nie spłynęła z nich do morza, dopóki ich nie policzę, powiem ci, ile jest kropli w morzu”.

Król powiedział: „Następne pytanie brzmi: ile gwiazd jest na niebie?”

Pasterz powiedział: „Dajcie mi dużą kartkę białego papieru”, po czym zrobił na niej piórem tyle drobnych kropek, że ledwo je było widać i praktycznie nie dało się ich policzyć; każdy, kto by na nie spojrzał, straciłby wzrok. Potem dodał: „Na niebie jest tyle gwiazd, ile kropek na papierze; po prostu je policz”. Ale nikt nie był w stanie tego zrobić.

Król powiedział: „Trzecie pytanie brzmi: ile sekund jest w wieczności”.

Wtedy pasterz rzekł: „Na Pomorzu Dolnym znajduje się Góra Diamentowa, która ma dwie i pół mili wysokości, dwie i pół mili szerokości i dwie i pół mili głębokości; co sto lat przylatuje mały ptaszek i ostrzy na niej dziób, a gdy cała góra zostanie przez nią zniszczona, wtedy pierwsza sekunda wieczności się skończy”.

Król rzekł: „Odpowiedziałeś na trzy pytania, jak na mądrego człowieka przystało, i odtąd będziesz mieszkał ze mną w moim królewskim pałacu, a ja będę cię uważał za własne dziecko”.