Herr Korbes

Er waren eens een haan en een hen die samen op reis wilden gaan. Dus bouwde de haan een prachtige koets met vier rode wielen en spande er vier muizen voor. De hen ging naast de haan in de koets zitten en samen reden ze weg. Niet lang daarna ontmoetten ze een kat die vroeg: "Waar gaan jullie naartoe?"

De haan antwoordde: "We gaan naar het huis van Herr Korbes."

'Neem me mee,' zei de kat.

De haan antwoordde: "Ga er maar achterop zitten, anders val je er aan de voorkant af. Pas goed op dat je mijn kleine rode wieltjes niet vies maakt. En jullie kleine wieltjes, rol maar door, en jullie kleine muizen, fluit maar, terwijl we op weg gaan naar het huis van Herr Korbes."

Hierna kwam een ​​molensteen, vervolgens een ei, toen een eend, toen een speld en ten slotte een naald. Ze namen allemaal plaats in de wagen en reden mee. Toen ze echter bij het huis van Herr Korbes aankwamen, was Herr Korbes er niet. De muizen trokken de wagen de schuur in, de hen vloog met de haan op een stok. De kat ging bij de haard zitten, de eend op de waterputpaal. Het ei rolde zich op in een handdoek, de speld stak in het kussen van de stoel, de naald sprong midden op het bed en de molensteen legde zich voor de deur. Toen kwam Herr Korbes thuis, ging naar de haard en wilde het vuur aansteken, toen de kat een hoop as in zijn gezicht gooide. Hij rende haastig naar de keuken om het eraf te wassen, en de eend spetterde wat water in zijn gezicht. Hij wilde het met de handdoek afdrogen, maar het ei rolde tegen hem aan, brak en plakte zijn ogen dicht. Hij wilde rusten en ging in de stoel zitten, toen hij plotseling door een speld werd geprikt. Hij viel in een vlaag van woede en wierp zich op zijn bed, maar zodra hij zijn hoofd op het kussen legde, werd hij opnieuw door de naald geprikt. Hij schreeuwde het uit en wilde in zijn woede de wijde wereld in rennen, maar toen hij bij de voordeur aankwam, viel de molensteen naar beneden en trof hem dodelijk. Herr Korbes moet een zeer slechte man geweest zijn!