Pan Korbes

Dawno, dawno temu kogut i kura chcieli wyruszyć w podróż. Kogut zbudował więc piękny powóz z czterema czerwonymi kołami i zaprzągł do niego cztery myszy. Kura wsiadła do niego razem z kogutem i odjechali razem. Niedługo potem spotkali kota, który zapytał: „Dokąd idziesz?”

Kogut odpowiedział: „Idziemy do domu pana Korbesa”.

„Zabierz mnie ze sobą” – powiedział kot.

Kogut odpowiedział: „Bardzo chętnie, usiądź z tyłu, żebyś nie spadł z przodu. Uważaj, żebyś nie zabrudził moich małych czerwonych kółek. A wy, małe kółeczka, toczcie się, a wy, małe myszki, piszcie, bo ruszamy w drogę do domu pana Korbesa”.

Potem pojawił się kamień młyński, potem jajko, potem kaczka, potem szpilka, a na końcu igła, które wszystkie wsiadły do ​​powozu i pojechały z nimi. Kiedy jednak dotarli do domu pana Korbesa, pana Korbesa już nie było. Myszy wciągnęły powóz do stodoły, kura pofrunęła z kogutem na grzędę. Kot usiadł przy palenisku, kaczka na słupie studni. Jajko zwinęło się w ręcznik, szpilka wbiła się w poduszkę na krześle, igła wskoczyła na łóżko na środek poduszki, a kamień młyński położył się na drzwiach. Potem pan Korbes wrócił do domu, podszedł do paleniska i miał właśnie rozpalić ogień, gdy kot rzucił mu w twarz kupą popiołu. Pobiegł do kuchni w wielkim pośpiechu, żeby się umyć, a kaczka ochlapała mu twarz wodą. Chciał ją osuszyć ręcznikiem, ale jajko stoczyło się, rozbiło i zakleiło mu oczy. Chciał odpocząć i usiadł na krześle, a wtedy ukłuła go szpilka. Padł w furii i rzucił się na łóżko, ale gdy tylko położył głowę na poduszce, igła go ukłuła, tak że krzyknął głośno i w furii miał zamiar uciec w szeroki świat, ale gdy dotarł do drzwi domu, kamień młyński spadł i uderzył go śmiertelnie. Herr Korbes musiał być bardzo złym człowiekiem!