Vitografoskop

Vaudeville özünde bölümlerden oluşur ve süreksizdir. İzleyiciler sonuç beklemezler. Her "dönüş" için yeterli olan, o dönüşün kötülüğüdür. Şarkı söyleyen komedyenin kaç aşk yaşadığı kimseyi ilgilendirmez, yeter ki sahne ışıklarını ve bir iki yüksek notayı başarıyla sürdürebilsin. İzleyiciler, gösteri yapan köpeklerin son çemberden atladıkları anda barınağa götürülüp götürülmediğini umursamazlar. Sahneden (malzeme) porselenlerin çarpışması sonucu baş aşağı düşen komik bisikletçinin olası yaralanmaları hakkında bültenler istemezler. Ayrıca, koltuk kuponlarının kendilerine bayan solo banjocu ile İrlandalı monologcu arasında bir duygu olup olmadığı konusunda bilgi verilmesini de hak ettiklerini düşünmezler.

Bu nedenle, arka planda yenilmiş kötülüklerin yer aldığı ve elli sentlik koltukların Cerberi'sine bir taviz olarak eklenmiş komik, öpüşen hizmetçi ve uşak tarafından aşağılanan, birleşmiş aşıkların tablosunun üzerindeki perdeyi kaldırmayalım.

Ancak programımız kısa bir iki "dönüş" ile sona eriyor; ve sonra çıkışlara doğru. Gösteriyi izlemeyenler, eğer isterlerse, belki de sadece Mors'un anlayabileceği, hikâyeyi çok ince de olsa birbirine bağlayan o ince ipliği bulabilirler.

New York şehrindeki Republic Insurance Company'nin birinci başkan yardımcısının, Ançurya Cumhuriyeti, Coralio'dan Frank Goodwin'e yazdığı mektuptan alıntılar.

Sayın Goodwin Bey: New Orleans'tan Baylar Howland ve Fourchet aracılığıyla bize ulaşan iletişiminiz bize ulaştı. Ayrıca, eski başkanımız merhum J. Churchill Wahrfield tarafından şirket fonlarından çekilen 100.000 dolarlık New Orleans çeki de bize ulaştı. … Yönetim kurulu üyeleri ve yetkililer, kayıp miktarın tamamının kaybolduğu tarihten itibaren iki hafta içinde hızlı ve çok takdir edilen bir şekilde iade edilmesinden dolayı size içten saygı ve teşekkürlerini iletmemi rica ediyorlar. … Konunun en ufak bir şekilde bile kamuoyuna yansıtılmayacağından emin olabilirsiniz. … Bay Wahrfield'in kendi eliyle vefatından dolayı son derece üzgünüm, ancak … Bayan Wahrfield ile evliliğiniz için tebrikler… birçok çekiciliğe, etkileyici davranışlara, asil ve kadınsı bir karaktere ve en iyi metropol toplumunda imrenilen bir konuma sahip…

Saygılarımla,

Lucius E. Applegate

Birinci Başkan Yardımcısı

Cumhuriyet Sigorta Şirketi.

Vitografoskop

(Hareketli Görüntüler)

Son Sosis

Sahne—Bir Ressamın Atölyesi. Çekici görünümlü genç ressam, başını eline yaslamış, eskiz yığınlarının arasında, moralsiz bir şekilde oturmaktadır. Atölyenin ortasında, çam ağacından yapılmış bir kutunun üzerinde bir yağlı soba durmaktadır. Ressam ayağa kalkar, bel kemerini bir başka deliğe kadar sıkar ve sobayı yakar. Bir paravanın arkasına yarı gizlenmiş teneke bir ekmek kutusuna gider, tek bir sosis çıkarır, kutuyu ters çevirerek sosis kalmadığını gösterir ve sosisi sobanın üzerine koyduğu bir tavaya atar. Sobanın alevi söner, bu da yağın bittiğini gösterir. Ressam, ani bir öfke patlamasıyla, sosisi kapar ve şiddetle fırlatır. Aynı anda bir kapı açılır ve içeri giren bir adam sosisi burnuna şiddetle yer. Adamın bağırdığı ve bir iki adım attığı görülür. Yeni gelen, kızıl yüzlü, hareketli, hevesli görünümlü, görünüşe göre İrlandalı bir adamdır. Ardından aşırı derecede güldüğü, ocağı devirdiği ve (elini yakalamaya boşuna çalışan) sanatçının sırtına şiddetle vurduğu görülür. Daha sonra, yeterince zeki bir izleyiciye, Cordillera Dağları'ndaki Kızılderililerle altın tozu karşılığında dökme demir baltalar ve usturalar satarak büyük miktarda para kazandığını gösteren bir pandomim yapar. Cebinden küçük bir ekmek büyüklüğünde bir para destesi çıkarır ve başının üzerinde sallarken aynı zamanda bir bardaktan içiyormuş gibi pandomim yapar. Sanatçı aceleyle şapkasını takar ve ikisi birlikte stüdyodan ayrılır.

Kumlar Üzerindeki Yazı

Sahne—Nice Plajı. Güzel, hâlâ genç, zarif giyimli, kendinden emin, sakin bir kadın, su kenarında uzanmış, ipek şemsiyesinin sapıyla kuma gelişigüzel harfler karalıyor. Yüzünün güzelliği cesur; uyuşuk duruşu ise geçici olduğunu hissettiriyor—beklersiniz, bir an önce hareketsiz kalmış bir panter gibi sıçramasını, süzülmesini veya sürünmesini. Kumda gelişigüzel karalıyor; ve her zaman yazdığı kelime “İsabel”. Birkaç metre ötede bir adam oturuyor. Artık yoldaş olmasalar bile, arkadaş oldukları anlaşılıyor. Yüzü koyu ve pürüzsüz, neredeyse anlaşılmaz—ama tam olarak değil. İkisi birlikte çok az konuşuyor. Adam da bastonuyla kuma karalıyor. Ve yazdığı kelime “Ançurya”. Sonra Akdeniz ve gökyüzünün iç içe geçtiği yere, bakışlarında ölümle bakıyor.

Vahşi Doğa ve Sen

Sahne—Tropikal bir diyardaki bir beyefendinin malikanesinin sınırları. Koyu kızıl yüzlü yaşlı bir Kızılderili, mangrov bataklığının kenarındaki bir mezarın otlarını biçiyor. Bir süre sonra ayağa kalkıp, yavaş yavaş, kısa süreli alacakaranlığın gölgelediği bir koruya doğru yürüyor. Korunun kenarında, güçlü, nazik ve kibar bir adam ve sakin ve belirgin bir güzelliğe sahip bir kadın duruyor. Yaşlı Kızılderili yanlarına geldiğinde adam eline para bırakıyor. Mezarcı, ırkının gururlu tavrıyla, bunu hakkı olarak alıp yoluna devam ediyor. Korunun kenarındaki iki kişi loş patikadan geri dönüp, birbirlerine çok yakın yürüyorlar—sonuçta, dünyanın en güzel hali, içinde iki kişinin birlikte yürüdüğü küçük, yuvarlak bir hareketli resim alanından başka nedir ki?

Perde