Üst Kattaki Okyanus

Juno, sınıf arkadaşlarına tatili bir adada geçirdiğini söyledi. Aslında keşke geçirebilseydim demek istemişti. Ama herkes yolculuklarını anlatıyordu ve adadan bahsetmesi, engel olamadan ağzından kaçtı. Öğle yemeği vaktine gelindiğinde adanın bir limanı, bir deniz feneri ve kırmızı yelkenli bir teknesi vardı.

Ertesi hafta öğretmenleri herkesten gittikleri bir yerin haritasını getirmelerini istedi. Juno, tüm tatili dedesinin tamir atölyesi için düğmeleri ayıklamasına yardım ederek geçirdiği en üst kattaki dairesine boş bir harita kağıdı götürdü.

Pencereden bacaları ve mavi bir su deposunu görebiliyordu. Depoyu bir ada olarak çizdi. Bacalar deniz feneri oldu. Liman, uyuduğu yeri işaretlemeye çalışana kadar inandırıcı görünüyordu. Kalemini bıraktı.

Büyükbaba haritada neden insan olmadığını sordu. Juno insan çizmeyi bilmediğini söyledi. Büyükbaba yanına oturdu ve hatırladığı küçük bir limanı gösterdi. Şehre gelmeden önce çocukken orada sandık taşımış. Limanı halat ve portakal kokuyordu. Juno daha önce ona bunu sormayı hiç düşünmemişti.

Bayan Chen tamir edilmiş paltosunu almak için yukarı çıktı. Hatırladığı denizde, suyun yıldızlarla dolu görünmesini sağlayan lambalı balıkçı tekneleri vardı. Büyükbabasının limanının yanına üç küçük ışık daha ekledi. Asansör mühendisi, sisin içinde kaybolan gri bir feribotu hatırladı. Juno, feribota yüksek sesli bir korna çizdi ve mühendis bunun tam olarak doğru olduğunu söyledi.

Akşam olduğunda harita mutfak masasının yarısını kaplamıştı. Üzerinde uçurumlar, iskeleler, ılık sığlıklar, bozuk bir oyun makinesi ve bir komşunun ayakkabısını kaybettiği yer vardı. Juno en çok ayakkabıyı beğendi çünkü kimsenin bir sınıfı etkilemek için icat etmeyeceği bir şeydi.

Pazartesi günü haritayı okula götürdü. Haritayı açmadan önce öğretmenine bir adaya gitmediğini söyledi. Bunu söylerken yüzü kızardı. Bir çocuk neden yalan söylediğini sordu.

"Daha önce bulunduğum bir yer istiyordum," dedi.

Öğretmen haritayı sordu. Juno, dedenin portakallarını, Bayan Chen'in balık tutma lambalarını ve ayakkabıyı anlattı. Kısa süre sonra diğer çocuklar da boş alanları işaret edip kendi ailelerinin hatırladığı şeyleri anlatmaya başladılar. Yalanı soran çocuk, annesinin özlediği bir plajı çizmek istedi.

Haritayı pencerenin yanına astılar. Juno en üstüne "Duyduğumuz Yerler" başlığını yazdı. Altına da dairesinin adresini ekledi.

O akşam büyükbabasına bir gün denizi ziyaret edip edemeyeceklerini sordu. Büyükbabası tren bileti için para biriktirebileceklerini söyledi. O zamana kadar, limanına iç kesimlere, üst kattaki odalarına kadar uzanan bir yol çizdi.