Çöpçatan

Izgara salonunun saati, hayattaki görevi görmezden gelinmek olan birinin saygılı ve mütevazı tavrıyla on bire vurdu. Zamanın akışı gerçekten de perhiz ve göçü zorunlu kıldığında, aydınlatma sistemi her zamanki gibi durumu işaret ediyordu.

Altı dakika sonra Clovis, uzun zaman önce ve yüzeysel olarak yemek yemiş birinin o kutsal beklentisiyle yemek masasına yaklaştı.

"Açlıktan ölüyorum," diye duyurdu, bir yandan zarifçe oturup menüyü okumaya çalışırken diğer yandan da durumu idare etmeye gayret etti.

"Sanırım," dedi ev sahibi, "neredeyse zamanında geldiğinizden anladım. Size bir Beslenme Reformcusu olduğumu söylemeliydim. İki kase ekmek-süt ve biraz sağlıklı bisküvi sipariş ettim. Umarım sakıncası yoktur."

Clovis daha sonra, bir anlığına yakasının üst kısmının bembeyaz kesilmediğini iddia etti.

“Yine de,” dedi, “bu tür şeylerle şaka yapmamalısınız. Gerçekten de böyle insanlar var. Onlarla karşılaşmış insanları tanıyorum. Dünyada yenebilecek onca sevimli şey varken, bir de ömür boyu talaş yiyip bununla gurur duymak ne kadar da garip.”

"Orta Çağ'daki kırbaççılar gibi, kendilerini cezalandırmak için dolaşıyorlardı."

"Bir bahaneleri vardı," dedi Clovis. "Ölümsüz ruhlarını kurtarmak için yaptılar, değil mi? İstiridye, kuşkonmaz ve iyi şarapları sevmeyen bir adamın ruhu ya da midesi olduğunu söylemenize gerek yok. O sadece mutsuz olma içgüdüsünü çok iyi geliştirmiş durumda."

Clovis, birkaç altın an için, hızla kaybolan istiridyelerle hassas yakınlıklara daldı.

“Bence istiridyeler herhangi bir dinden daha güzel,” diye devam etti hemen. “Sadece onlara karşı olan kabalığımızı affetmekle kalmıyorlar; bunu haklı çıkarıyorlar, bize onlara karşı son derece kötü davranmaya devam etmemiz için cesaret veriyorlar. Akşam yemeği sofrasına vardıklarında, sanki olayın ruhuna tamamen girmiş gibiler. Hristiyanlıkta veya Budizmde bir istiridyenin şefkatli özveriliğine denk gelen hiçbir şey yok. Yeni yeleğimi beğendin mi? Bu akşam ilk kez giyiyorum.”

"Son zamanlarda giydiğiniz diğer birçok cekete çok benziyor, ama daha da kötü. Yeni smokin giymek sizin için bir alışkanlık haline gelmiş."

“Derler ki, insan gençliğinin aşırılıklarının bedelini her zaman öder; neyse ki bu kıyafetler için geçerli değil. Annem evlenmeyi düşünüyor.”

"Tekrar!"

“Bu ilk defa oluyor.”

“Elbette, bunu bilmeniz gerekirdi. En az bir iki kez evlendiğini sanıyordum.”

“Matematiksel olarak tam olarak söylemek gerekirse, üç kez. Demek istediğim, evlenmeyi ilk kez düşündüğü zamandı; diğer zamanlarda düşünmeden evlenmişti. Aslında, bu durumda onun yerine düşünen benim. Çünkü son kocasının ölümünün üzerinden iki yıl geçti.”

"Anlaşılan siz, dul kalmanın özünün kısa ve öz olmak olduğunu düşünüyorsunuz."

“Bana öyle geldi ki, moral bozukluğu yaşıyordu ve yerleşmeye başlıyordu, bu da ona hiç yakışmazdı. Fark ettiğim ilk belirti, gelirimizin üzerinde yaşadığımızdan şikayet etmeye başlamasıydı. Günümüzde bütün düzgün insanlar gelirlerinin üzerinde yaşıyor, saygın olmayanlar ise başkalarının gelirlerinin üzerinde yaşıyor. Birkaç yetenekli kişi ise ikisini birden başarabiliyor.”

"Bu, bir hediye olmaktan çok bir endüstri."

Clovis, "Kriz," diye yanıtladı, "birdenbire geç saatlerin insan için kötü olduğu teorisini ortaya atıp her gece saat birde evde olmamı istediğinde başladı. Düşünsenize, son doğum günümde on sekiz yaşında olan ben için böyle bir şey ne demekti."

"Matematiksel olarak tam doğru olmak gerekirse, son iki doğum gününüzde."

“Eh, bu benim suçum değil. Annem otuz yedi yaşında kaldığı sürece ben on dokuz yaşına gelemeyeceğim. İnsan biraz da dış görünüşe dikkat etmeli.”

“Belki anneniz evlilik hayatına alışırken biraz yaşlanacaktır.”

“Bu, aklına gelecek son şey olurdu. Kadınsı reformlar her zaman başkalarının kusurlarından yola çıkar. Bu yüzden koca fikrine bu kadar hevesliydim.”

"Beyefendiyi seçme aşamasına kadar gittiniz mi, yoksa sadece genel bir fikir ortaya atıp, telkinin gücüne mi güvendiniz?"

“Bir işin aceleyle yapılmasını istiyorsanız, kendiniz halletmelisiniz. Kulüpte boş boş takılan bir asker buldum ve onu bir iki kez öğle yemeğine eve götürdüm. Hayatının çoğunu Hindistan sınırında yol yaparak, kıtlıkları gidererek, depremleri en aza indirerek ve sınır bölgelerinde yapılan her türlü işi yaparak geçirmişti. On beş yerel dilde huysuz bir kobraya bile mantıklı şeyler söyleyebilirdi ve muhtemelen çim sahanızda başıboş bir fil bulursanız ne yapacağınızı da biliyordu; ama kadınlara karşı utangaç ve çekingendi. Anneme özel olarak onun tam bir kadın düşmanı olduğunu söyledim; bu yüzden, elbette, tanıdığı herkesle flört etmeye çalıştı, ki bu da azımsanmayacak bir sayıydı.”

“Peki, beyefendi yanıt verdi mi?”

"Kulüpte birine, genç bir arkadaşı için çok çalışkanlık gerektiren bir sömürge işi aradığını söylediğini duydum, bu yüzden aileye evlenme yoluyla girmeyi düşündüğünü tahmin ediyorum."

"Görünüşe göre, reformun kurbanı olmaya mahkumsun."

Clovis dudaklarındaki Türk kahvesi kalıntılarını ve hafif bir gülümsemenin başlangıcını sildi ve sağ göz kapağını yavaşça indirdi. Bu hareket, yorumlandığında muhtemelen "Sanmıyorum!" anlamına geliyordu.