แม่สื่อ

นาฬิกาในห้องอาหารตีบอกเวลาสิบเอ็ดโมงอย่างเงียบๆ ด้วยความเคารพราวกับว่าภารกิจในชีวิตของเขาคือการถูกมองข้าม เมื่อกาลเวลาควรจะทำให้การงดเว้นและการอพยพกลายเป็นสิ่งจำเป็นอย่างแท้จริง อุปกรณ์ให้แสงสว่างก็จะส่งสัญญาณบอกความจริงนั้นในแบบปกติ

หกนาทีต่อมา โคลวิสเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหารเย็นด้วยท่าทีที่เปี่ยมสุขราวกับคนที่เคยรับประทานอาหารอย่างลวกๆ มานานแล้ว

“ผมหิวมาก” เขาประกาศพลางพยายามนั่งลงอย่างสง่างามและอ่านเมนูไปพร้อมๆ กัน

“ผมเลยเดาได้ว่า” เจ้าภาพกล่าว “จากที่คุณมาตรงเวลาเกือบทุกครั้ง ผมน่าจะบอกคุณไปว่าผมเป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูปอาหาร ผมสั่งขนมปังกับนมสองชามและบิสกิตเพื่อสุขภาพไว้ด้วย หวังว่าคุณคงไม่ว่าอะไรนะครับ”

หลังจากนั้นโคลวิสแสร้งทำเป็นว่าหน้าเขาไม่ได้ซีดเผือดเหนือคอเสื้อแม้เพียงเสี้ยววินาที

“ถึงอย่างนั้นก็ตาม” เขากล่าว “คุณไม่ควรล้อเล่นเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ คนแบบนี้มีอยู่จริง ผมรู้จักคนที่เคยเจอคนแบบนี้มาแล้ว ลองคิดดูสิว่ามีของอร่อยๆ มากมายในโลกนี้ แต่กลับต้องใช้ชีวิตไปกับการเคี้ยวขี้เลื่อยแล้วยังภูมิใจอีก”

“พวกเขาเปรียบเสมือนพวกทรมานตนเองในยุคกลาง ที่กระทำการทรมานตัวเองอย่างสาหัส”

“พวกเขาก็มีข้อแก้ตัวอยู่บ้าง” โคลวิสกล่าว “พวกเขาทำไปเพื่อรักษาจิตวิญญาณอมตะของตัวเองไม่ใช่เหรอ? คุณไม่ต้องบอกฉันหรอกว่าคนที่ไม่ได้รักหอยนางรม หน่อไม้ฝรั่ง และไวน์ดีๆ จะมีจิตวิญญาณ หรือแม้แต่กระเพาะอาหารด้วยซ้ำ เขาแค่มีสัญชาตญาณแห่งความทุกข์ที่พัฒนามาอย่างสูงเท่านั้นเอง”

ในช่วงเวลาสั้นๆ อันแสนสุข โคลวิสได้หวนกลับไปสู่ห้วงรักอันแสนโรแมนติกกับหอยนางรมที่ค่อยๆ หายไปอย่างรวดเร็ว

“ผมว่าหอยนางรมสวยกว่าศาสนาใดๆ ทั้งนั้น” เขาพูดต่อ “พวกมันไม่เพียงแต่ให้อภัยความใจร้ายที่เราทำกับพวกมันเท่านั้น แต่พวกมันยังสนับสนุนและยุยงให้เราทำร้ายพวกมันต่อไปอีกด้วย เมื่อพวกมันมาถึงโต๊ะอาหาร พวกมันดูเหมือนจะเข้าไปมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ ไม่มีอะไรในศาสนาคริสต์หรือพุทธศาสนาที่จะเทียบได้กับความเห็นอกเห็นใจและความเสียสละของหอยนางรม คุณชอบเสื้อกั๊กตัวใหม่ของผมไหมครับ คืนนี้ผมใส่เป็นครั้งแรก”

“ดูเหมือนกับตัวอื่นๆ ที่คุณเคยใส่มาเมื่อเร็วๆ นี้ แต่แย่กว่านะ การซื้อเสื้อกั๊กสำหรับงานเลี้ยงอาหารค่ำตัวใหม่กลายเป็นนิสัยของคุณไปแล้ว”

“เขาว่ากันว่าคนเรามักต้องชดใช้กรรมจากการใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยในวัยหนุ่มสาว โชคดีที่เรื่องเสื้อผ้าไม่เป็นอย่างนั้น แม่ของฉันกำลังคิดจะแต่งงาน”

"อีกครั้ง!"

“นี่เป็นครั้งแรก”

“แน่นอน คุณน่าจะรู้ ผมเข้าใจว่าเธอเคยแต่งงานมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งหรือสองครั้ง”

“ถ้าจะพูดให้ถูกต้องตามหลักคณิตศาสตร์ก็คือสามครั้ง ฉันหมายความว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอคิดเรื่องแต่งงาน ส่วนครั้งอื่นๆ เธอแต่งงานโดยไม่ได้คิดอะไรเลย ที่จริงแล้วในกรณีนี้ ฉันต่างหากที่เป็นคนคิดแทนเธอ คุณเห็นไหม ผ่านมาสองปีแล้วตั้งแต่สามีคนสุดท้ายของเธอเสียชีวิต”

“เห็นได้ชัดว่าคุณคิดว่าความสั้นกระชับคือหัวใจสำคัญของการเป็นม่าย”

“ฉันสังเกตเห็นว่าเธอเริ่มหงอยเหงาและเริ่มนิ่งเฉย ซึ่งมันไม่เหมาะกับเธอเลยสักนิด อาการแรกที่ฉันสังเกตเห็นคือเมื่อเธอเริ่มบ่นว่าเราใช้ชีวิตเกินตัว คนดีๆ ทุกคนในปัจจุบันนี้ใช้ชีวิตเกินตัวกันทั้งนั้น และคนที่ไม่น่าเคารพนับถือก็ใช้ชีวิตเกินตัวคนอื่นด้วย มีคนเก่งๆ เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ทั้งสองอย่าง”

“มันไม่ใช่ของขวัญเสียทีเดียว แต่มันเป็นเหมือนอุตสาหกรรมมากกว่า”

“วิกฤตเริ่มขึ้น” โคลวิสตอบ “เมื่อจู่ๆ เธอก็เริ่มคิดว่าการนอนดึกไม่ดี และอยากให้ผมกลับบ้านก่อนตีหนึ่งทุกคืน ลองนึกภาพดูสิว่ามันจะเป็นยังไงสำหรับผม ซึ่งอายุแค่สิบแปดในวันเกิดครั้งล่าสุด”

“ในวันเกิดสองครั้งล่าสุดของคุณ ถ้าจะพูดให้ถูกต้องตามหลักคณิตศาสตร์ก็คือวันเดียวกัน”

“โอ้ ไม่เป็นไรหรอก นั่นไม่ใช่ความผิดของฉัน ฉันคงไม่มีวันถึงอายุสิบเก้าตราบใดที่แม่ฉันยังอายุสามสิบเจ็ดอยู่ คนเราต้องคำนึงถึงภาพลักษณ์บ้าง”

“บางทีคุณแม่ของคุณอาจจะดูแก่ขึ้นเล็กน้อยในระหว่างที่เริ่มลงหลักปักฐาน”

“นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอจะคิดถึง การปฏิรูปสตรีมักเริ่มต้นจากความล้มเหลวของคนอื่นเสมอ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันสนใจความคิดเรื่องสามีมาก”

“คุณถึงขั้นเลือกสุภาพบุรุษท่านนั้นเลยหรือเปล่า หรือแค่เสนอความคิดทั่วไป แล้วอาศัยแรงผลักดันจากคำแนะนำ?”

“ถ้าอยากให้เรื่องอะไรเสร็จเร็วๆ ก็ต้องลงมือทำเอง ผมเจอทหารคนหนึ่งนั่งเล่นอยู่ที่คลับ เลยชวนเขาไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านครั้งสองครั้ง เขาใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่ชายแดนอินเดีย ทำงานสร้างถนน บรรเทาความอดอยาก ลดความเสียหายจากแผ่นดินไหว และอะไรทำนองนั้นที่คนเราทำกันในชายแดน เขาพูดจาเก่งมาก พูดภาษาพื้นเมืองได้ถึงสิบห้าภาษา แม้กระทั่งงูเห่าที่อารมณ์ฉุนเฉียว และคงรู้ว่าต้องทำยังไงถ้าเจอช้างดุร้ายอยู่ในสนามเล่นโครเกต์ แต่เขาขี้อายและไม่ค่อยกล้าเข้าหาผู้หญิง ผมบอกแม่เป็นการส่วนตัวว่าเขาเกลียดผู้หญิงสุดๆ แน่นอนว่าแม่เลยพยายามจีบผู้หญิงทุกคนที่รู้จัก ซึ่งก็ไม่น้อยเลยทีเดียว”

“แล้วสุภาพบุรุษท่านนั้นตอบสนองหรือไม่?”

“ฉันได้ยินมาว่าเขาบอกกับคนในชมรมว่าเขากำลังมองหางานในบริษัทโคโลเนียล ซึ่งเป็นงานหนักมาก ให้กับเพื่อนหนุ่มคนหนึ่งของเขา ดังนั้นฉันจึงเข้าใจว่าเขามีความคิดที่จะแต่งงานเข้ามาอยู่ในครอบครัวนั้น”

“ดูเหมือนว่าคุณคงตกเป็นเหยื่อของการปฏิรูปเสียแล้ว”

โคลวิสเช็ดคราบกาแฟตุรกีและรอยยิ้มที่เริ่มก่อตัวขึ้นบนริมฝีปากออก แล้วค่อยๆ ลดเปลือกตาขวาลง ซึ่งหากตีความแล้ว อาจหมายความว่า “ฉันว่าไม่นะ!”