Beşinci Kupa
Bir kız, merhum babasının mutfağını temizlerken, ortada açıklanamayan beşinci bir fincanın, hiç şahit olmadığı sıradan bir iyiliğin ürünü olduğunu keşfeder.
Mutfak duvarındaki her fotoğrafta dört kişi, rafta ise beş bardak vardı. June önce fotoğrafları paketledi. Bardakları gazete kağıdına sardı, kırık kahverengi olanı en sona bıraktı. Babası kimsenin onu kullanmasına asla izin vermemişti.
Erkek kardeşi aletleri almıştı. Kız kardeşi mavi yorganı almıştı. June, en yakın oturan o olduğu için mutfağı bitirmeyi kabul etmişti, oysa herkes onun en az ziyaret eden kişi olduğunu biliyordu. Yıllarca vardiyalar arasında arka kapıya market alışverişi bırakmış, babası hiçbir şeye ihtiyacı olmadığını ısrarla söylerken onunla paravanın arkasından konuşmuştu.
Saat on birde biri kapıyı çaldı. Kapının önünde kurye ceketi giymiş, elinde bir kağıt torba olan bir adam duruyordu. June'un arkasından boş masaya baktı.
"Özür dilerim," dedi. "Bunu dün öğrendim."
Kendisini Paul olarak tanıttı. Salı ve cuma sabahları ilaç dağıtıyordu. Babasının düzenli ilaca ihtiyacı yoktu ama Paul yine de ilaç dağıtımını bırakmıştı. Ev, güzergahının ortasına yakın bir yerdeydi ve çaydanlık genellikle kaynardı.
June çekmecede iki kaşık buldu. "Çay ister misin?"
Paul bahçeye bakan sandalyede oturuyordu. Kadın kırık bardağı önüne koyunca gülümsedi. "O bardağın benim olduğunu söyledi çünkü daha fazla zarar veremezdim."
Fincanlarında tabak olmadan çay içtiler. Paul, oğlunun evden ayrıldığı haftayı, minibüsünün bozulduğu kışı ve babasının futbol hakkındaki güçlü görüşlerini anlattı. June, maçları sessizce izleyen bir adamı hatırladı. Tartışmalarını salı sabahlarına sakladığını bilmiyordu.
Paul kağıt torbadan küçük bir meyveli kek çıkardı. "Doğum gününde hep bunu getirirdim. Yanmış kenarlarını sevdiğini söylerdi."
June bir zamanlar onları severdi; kenarları akşam yemeğinden önce bir şeyler yeme izni tadındaydı. Yanında getirmediği tek bıçakla pastayı kesti. Paul sormadan ortadaki dilimi aldı.
Adam gittikten sonra, kutulardan birini tekrar açtı. Dört sağlam bardağı bir araya koydu ve kahverengi olanı onların üzerindeki rafa yerleştirdi. Sonra erkek ve kız kardeşini aradı. Evin satışı, emlakçı, garajdaki su kaçağı hakkında konuştular. Sonunda onlara Paul'dan bahsetti.
Kız kardeşi, eskiden kütüphane kitapları getiren bir kadını hatırladı. Erkek kardeşi ise çim biçme makinesini ödünç alan bir komşuyu hatırladı. Yapacak başka bir şey kalmayınca konuşmaya devam ettiler.
June o akşam mutfağı kilitlediğinde, beşinci fincan hâlâ raftaydı. Onu yarın ya da belki ertesi gün paketleyecekti. Tenekede hâlâ çay kalmıştı.
Özgün kurmaca © Stories.red
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.





