Piąty Puchar

Na każdym zdjęciu na ścianie w kuchni były cztery osoby, a na półce pięć kubków. June spakowała zdjęcia jako pierwsza. Kubki owinęła w gazetę, zostawiając obtłuczony brązowy na koniec. Jej ojciec nigdy nikomu nie pozwalał go używać.

Jej brat zabrał narzędzia. Jej siostra wzięła niebieską kołdrę. June zgodziła się dokończyć kuchnię, bo mieszkała najbliżej, choć wszyscy wiedzieli, że odwiedzała ich najrzadziej. Przez lata zostawiała zakupy pod tylnymi drzwiami między zmianami, rozmawiając z ojcem przez moskitierę, podczas gdy on upierał się, że niczego nie potrzebuje.

O jedenastej ktoś zapukał. Na zewnątrz stał mężczyzna w kurtce kurierskiej z papierową torbą. Spojrzał ponad June na pusty stół.

„Przepraszam” – powiedział. „Dowiedziałem się dopiero wczoraj”.

Przedstawił się jako Paul. Dostarczał leki we wtorkowe i piątkowe poranki. Jej ojciec nie potrzebował regularnych leków, ale Paul i tak się zatrzymał. Dom znajdował się mniej więcej w połowie jego trasy, a czajnik był zazwyczaj włączony.

June znalazła dwie łyżeczki w szufladzie. „Chcesz herbaty?”

Paul siedział na krześle zwróconym w stronę ogrodu. Kiedy postawiła przed nim obtłuczony kubek, uśmiechnął się. „Powiedział, że ten jest mój, bo nie mogę go bardziej uszkodzić”.

Pili herbatę z filiżanek bez spodków. Paul opowiedział jej o tygodniu, w którym jego syn opuścił dom, o zimie, kiedy zepsuł mu się van, i o silnych poglądach jej ojca na temat futbolu. June pamiętała mężczyznę, który oglądał mecze w milczeniu. Nie wiedziała, że ​​trzymał swoje kłótnie na wtorkowe poranki.

Z papierowej torby Paul wyjął mały tort owocowy. „Zawsze przynosiłem mu go na urodziny. Powiedział, że lubisz spalone brzegi”.

June kiedyś je lubiła, gdy brzegi smakowały jak pozwolenie na zjedzenie czegoś przed obiadem. Kroiła ciasto jedynym nożem, którego nie miała w torbie. Paul wziął środkowy kawałek bez pytania.

Po jego wyjściu ponownie otworzyła jedno z pudeł. Połączyła cztery dobre kubki i postawiła brązowy na półce nad nimi. Potem zadzwoniła do brata i siostry. Rozmawiali o sprzedaży domu, o agencji nieruchomości i o przecieku w garażu. W końcu opowiedziała im o Paulu.

Jej siostra pamiętała kobietę, która przynosiła książki do biblioteki. Jej brat pamiętał sąsiada, który pożyczył kosiarkę. Rozmawiali dalej, kiedy zabrakło im pieniędzy na randkę.

Kiedy June zamknęła kuchnię tego wieczoru, piąta filiżanka wciąż stała na półce. Spakowałaby ją jutro, a może pojutrze. W puszce została jeszcze herbata.