Reginald Akademi hakkında

Reginald, "İnsan kendini savunma eğitimi için Akademiye gider," dedi. "Bu, kırsal kesimdeki kuzenlerle ortak noktamız olan tek konu."

"Onlar için neredeyse dini bir ritüel gibi," dedi Diğeri. "Bir çeşit sanatsal Mekke ve iyiler öldüğünde oraya gidiyorlar."

“Chantrey Mirası'na ithafen. Gizem şu ki, kırsalda konuşacak ne buluyorlar?”

“Ülkede iki konu konuşuluyor: Hizmetçiler ve tavuklardan ücret alınabilir mi? Bence birincisi zorunlu, ikincisi ise isteğe bağlı.”

Reginald sözlerine şöyle devam etti: "Akademi, işlevsel olarak başarısızdır."

“Fotoğraflar olmadan katlanılabilir olur muydu sizce?”

"Resimler bir bakıma iyidir; sonuçta, insan çevresinden sıkıldığında veya yakın bir tanışıklıktan kaçınmak istediğinde her zaman onlara bakabilir."

“Bu bile her zaman insanı kurtarmaz. Devonshire'da, Matoppo Tepelerinde veya başka bir yerde bir kez karşılaştığınız, size doğru gelip 'Akademide her zaman tanıdığınız insanlarla karşılaşmak ne kadar komik' diyen kaçınılmaz bir kadın vardır. Şahsen ben bunu komik bulmuyorum.”

Reginald, "Az önce de aynı şekilde acı çektim," dedi içten içe, "geçen yaz Brittany'de benimle tanıştığına dair sözüne inanmak zorunda kaldığım bir kadın yüzünden."

"Umarım çok acımasız davranmamışsınızdır?"

"Ona, hayat sanatının ulaşılamaz olandan kaçınmak olduğunu, ilgi çekici bir sadelikle anlattım sadece."

"Kataloğunun arka tarafında bunu çözmeye çalıştı mı?"

"Orada ve o anda değil. 'Çok zeki' olmakla ilgili bir şeyler mırıldandı. Akademiye zeki olmak için gelmek ne kadar da ilginç!"

"Öğleden sonra zeki olmak, akşam hiçbir yerde yemek yemediğiniz anlamına gelir."

"Bu arada, bu akşam Kettner's'ta yemek yemeye davetinizi kabul edip etmediğimi hatırlayamıyorum."

"Öte yandan, sizden bunu istemediğimi şaşırtıcı bir netlikle hatırlıyorum."

“Gençler için bu kadar kesinlik yakışık almaz; o yüzden bunu halledilmiş sayalım. Neyden bahsediyordunuz? Ha, resimlerden. Şahsen ben onları oldukça severim; o kadar ferahlatıcı derecede gerçek ve olasılar ki, insanı hayatın gerçek dışılıklarından uzaklaştırıyorlar.”

"İnsan zaman zaman kendinden uzaklaşmayı sever."

“Portrelerin dezavantajı da bu; kural olarak, en acımasız dostlarınız bile, gelecek nesillere kendiniz olarak aktarılacak sadık ve farklı bir portre istemekten başka bir şey bulamazlar. Gelecek nesillerden nefret ediyorum; son sözü söylemeye çok düşkünler. Elbette, portreler söz konusu olduğunda istisnalar da var.”

"Örneğin?"

"Sargent tarafından resmedilmeden ölmek, cennete erken gitmek demektir."

"Gerekli özeni ve sabrı göstererek bu felaketi önleyebilirsiniz."

Reginald, "Eğer kabalık yapacaksan, yarın akşam da seninle yemek yiyeceğim," dedi. "Akademinin en büyük kusuru," diye devam etti, "isimlendirme biçimi. Örneğin, ön planda belirgin bir tavşanın oturduğu, apaçık bir alabalık deresi neden 'bulutsuz bir huzurun akşam rüyası' ya da buna benzer bir şey olarak adlandırılıyor?"

"Sence," dedi diğeri, "bir isim, hayal gücünü harekete geçirmekten ziyade, betimlemeyi kısaltmalı mı?"

"Doğru seçilirse, ikisini de yapmalı. Mesela evde dişi bir kedim var; ona Derry adını verdim."

"Bana uzun süren kuşatmaları ve dini düşmanlıkları çağrıştırıyor. Tabii ki, kedinizi tanımıyorum."

“Ah, çok saçma. Çok hoş bir isim ve istediği zaman bu isme cevap veriyor. Sonra, geceleri uygunsuz sesler duyulursa, bunlar kısaca şöyle açıklanabilir: Derry ve Toms.”

"Reklam için neredeyse ücret bile alabilirsiniz. Ama resimlere uygulandığında, sisteminizin örneğin 'Country Cousins' gibi bir kanal için fazla incelikli olacağını düşünmüyor musunuz?"

“Her reformun kurbanları olmalıdır. Besili dananın, israfçı oğulun dönüşüne meleklerin duyduğu coşkuyu paylaşmasını bekleyemezsiniz. Akademinin bir diğer zaafı da, hiçbir aydınının aceleyle 'zirveye' çıkmak zorunda olmamasıdır. Onları yıllarca, Balkanlardaki bir sorun veya bir yol iyileştirmesi gibi, gelirken görebilirsiniz ve bin metrekare kadar tuval boyadıklarında, çalışmaları tanınmaya başlar.”

"Çelişilmemesi Gereken Biri Şöyle Demişti: Bir adam otuz yaşına gelmeden başarılı olmalıdır, yoksa asla başarılı olamaz."

Reginald, "Otuz yaşına ulaşmak, hayatta başarısız olmak demektir," dedi.