Reginald'ın Tarifeler Hakkındaki Görüşleri

(Reginald, "Mali Mesele'yi tartışmayacağım; özgün olmak istiyorum. Aynı zamanda, serbest ithalat sisteminden sandığımızdan daha çok zarar görüyoruz. Örneğin, zayıf bir kırmızı takım elbiseyle beyan veren ve en iyisini uman ortağa gerçekten çok yüksek bir vergi getirilmesini isterdim. Sıkıştırılmış laf kalabalığı için serbest bir çıkış bile meseleleri dengelemiyor. Ve bence, size hayatı ciddiye almanız gerektiğini aşılayan insanların bir tür teşvikli ihracatı (doğru ifade bu mu?) olmalı. Hayatı ciddiye almaktan kendini alamayan sadece iki sınıf var: on üç yaşındaki kız öğrenciler ve Hohenzollernler; onlar muaf tutulabilir. Arnavutlar başka bir başlık altında; fırsat bulduklarında hayatı ciddiye alıyorlar. Konuştuğum tek Arnavut, oldukça yozlaşmış bir örnekti. Hristiyan ve bakkaldı ve sanırım hiç kimseyi öldürmemişti." Ona bu konuda soru sormaktan hoşlanmadım; bu benim inceliğimi gösterirdi. Bayan Nicorax inceliğim olmadığını söylüyor; fareler konusunda beni affetmedi. Bakın, orada kaldığım zamanlarda, bir fare gecenin yarısı odamda dolaşırdı ve aptalca patentli tuzaklarının hiçbiri onu şirin bir yuva olarak beğenmedi, bu yüzden onun daha iyi tarafına -farelerde bu iç dünyadır- hitap etmeye karar verdim. Bu yüzden ona Percy adını verdim ve her gece deliğinin yakınına küçük ikramlıklar koydum, böylece ben Max Nordau'nun Dejenerasyon'unu ve diğer eleştirel edebiyatı okuyup uyurken sessiz kaldı. Ve şimdi o odada koca bir fare kolonisi olduğunu söylüyor.

İşte asıl edepsizlik burada devreye girmiyor. Tamamen kendi isteğiyle benimle ata binmeye çıktı ve eve dönerken, orada bulunan oldukça karışık bir dereyi atlayıp atlayamayacağını görmek için gereksiz bir girişimde bulundu. Atlayamadı. Su kenarına kadar onunla birlikte gitti ve o noktadan sonra Bayan Nicorax tek başına devam etti. Tabii ki onu kıyıdan çıkarmak zorunda kaldım ve binicilik pantolonum somon balığı avlamak için dikilmemişti; onlarla ata binmek bile başlı başına bir sanat. Elbise eteği, acil durumlarda uyulması gerekmeyen açık uçlu sorulardan biriydi ve bu sefer su bitkilerinin arasında kaldı. Onu da aramamı istedi ama Ekim öğleden sonrası için yeterince Firavun kızı işi yaptığımı hissettim ve çayımı içmeye başlamak istiyordum. Bu yüzden onu atına bindirdim ve eve doğru olabildiğince hızlı bir şekilde götürdüm. Islak hava ve alışılmadık sorumluluk nedeniyle, kısaltılmış kostümü pek iyi dayanamadı ve yanımda iğne ve ip olmadığını bağırdığımda oldukça huysuzlandı. Bazı kadınlar bir erkekten çok şey bekler. Araba yoluna girdiğimizde ahırlara giden arka yoldan gitmek istedi, ama midilliler her zaman ön kapıdan şeker alacaklarını bilirler ve ben asla bir yük taşıyan midilliyi tutmaya kalkışmam; Bayan Nicorax'a gelince, hizmetçisinin daha sonra belirttiği gibi, takım elbiseden çok gösterişten ibaret olan, ayrılan giysilerini sıkıca tutmak için elinden gelen her şeyi yaptı. Tabii ki, neredeyse tüm ev halkı gün batımını izlemek için çimlerdeydi -Bayan Nic.'in acımasızca belirttiği gibi, güneşin kendini gösterdiği bu ayki tek gün- ve arabayla geldiğimizde kocasının yüzündeki ifadeyi asla unutmayacağım. "Sevgilim, bu çok fazla!" diye ilk söylediği şeydi; Tuvaletinin halini göz önünde bulundurursak, ondan duyduğum en zekice şeydi ve yalnız kalıp bağırmak için kütüphaneye gittim. Bayan Nicorax, benim incelikten yoksun olduğumu söylüyor.

Tarifelerden bahsederken, katlar arasında bol bol kitap okuyan asansör görevlisi, ham maddelere vergi koymanın doğru olmadığını söylüyor. Peki, ham madde tam olarak nedir? Bayan Van Challaby, evlenene kadar erkeklerin ham madde olduğunu söylüyor; Bayan Van C.'ye aşık olduktan sonra, sanırım kısa sürede işlenmiş bir ürün haline geliyorlar. Elbette, bu görüşünü destekleyecek epey tecrübesi var. Bir kocasını demiryolu kazasında kaybetti, diğerini boşanma mahkemesinde kaybetti ve şimdiki kocası da kendini bir Sığır Vakfı'nın içinde sıkışmış buldu. "Peki, Sığır Vakfı'nda ne işi vardı?" diye gözyaşları içinde sordu ve ben de belki mutsuz bir ev hayatı olduğunu söyledim. Bunu sadece sohbet başlatmak için söyledim; ki başlattı da. Bayan Van Challaby, daha sakin anlarında söylemekten çekineceği şeyleri benim hakkımda söyledi. İnsanların mali konuları çılgınlaşmadan tartışamaması çok üzücü. Ancak ertesi gün bana, şu anda giydiği büyüklükte ve renkte bir Yorkshire terrier alıp alamayacağımı sordu ve bir kadının kendi hatasını kabul etmeye en yakın yaklaşımı bu olsa gerek. Ve tasmasına somon pembesi bir kurdele bağlayacak, ona "Reggie" adını verecek ve onu her yere yanında götürecek—tıpkı zavallı Miriam Klopstock gibi, o da Chow cinsi köpeğini banyoya götürürdü ve banyo yaparken köpek onun giysileriyle dişi ayılar gibi oynardı. Miriam her zaman kahvaltıya geç kalırdı ve Reggie'nin yokluğu öğle yemeğinin ortasına kadar gerçekten hissedilmedi.

Ancak, Mali Konuya daha fazla girmeyeceğim. Sadece zayıf kırmızı eğilimi olan bir ortaktan korunmak istiyorum.