Reginald Tiyatroda

Düşes, "Sonuçta," dedi belirsiz bir şekilde, "kaçamayacağınız bazı şeyler var. Doğru ve yanlış, iyi davranış ve ahlaki dürüstlüğün belirli, iyi tanımlanmış sınırları vardır."

"Yani, mesele şu ki," diye yanıtladı Reginald, "Rus İmparatorluğu da öyle. Sorun şu ki, sınırlar her zaman aynı yerde olmuyor."

Reginald ve düşes birbirlerine karşılıklı bir güvensizlikle bakıyorlardı, ancak bu güvensizlik bilimsel bir ilgiyle yumuşatılmıştı. Reginald, düşesin öğrenmesi gereken çok şey olduğunu düşünüyordu; özellikle de son otobüsü kaçırmaktan korkar gibi Carlton'dan aceleyle çıkmaması gerektiğini. Ona göre, kaybolmalara karşı dikkatsiz bir kadın, Goodwood'dan önce şehri terk edebilir ve modası geçmiş bir hastalıktan yanlış zamanda ölebilir.

Düşes, Reginald'ın koşulların gerektirdiği etik standardı aşmadığını düşünüyordu.

"Elbette," diye devam etti kavgacı bir tavırla, "sürekli değişime ve dönüşebilirliğe inanmak ve hepimizin sadece ilkel maymunun gelişmiş bir formu olduğumuzu söylemek günümüzün modası; elbette siz de bu doktrine inanıyorsunuz, değil mi?"

"Bence bu kesinlikle çok erken; tanıdığım çoğu insanda bu süreç henüz tamamlanmaktan çok uzak."

"Ve elbette siz de oldukça dinsizsiniz, değil mi?"

“Hayır, kesinlikle değil. Şu anki moda, agnostik bir vicdanla harmanlanmış Roma Katolik zihniyetidir: birinin ortaçağa ait pitoreskliğiyle diğerinin modern kolaylıklarını bir araya getiriyorsunuz.”

Düşes burnunu çekmeyi bastırdı. O, İngiliz Kilisesi'ne sanki kendi mutfak bahçelerinde yetişmiş bir şeymiş gibi, küçümseyici bir sevgiyle bakan insanlardan biriydi.

“Ama sanırım sizin için bile bir ölçüde kutsal sayılan başka şeyler de var,” diye devam etti. “Örneğin vatanseverlik, imparatorluk, imparatorluk sorumluluğu, kan bağının sudan daha güçlü olması gibi şeyler.”

Reginald cevap vermeden önce birkaç dakika bekledi, bu sırada Rimini Lordu geçici olarak tiyatronun akustik olanaklarını tekeline aldı.

“Bu, bir trajedinin en kötü yanı,” diye belirtti, “insan her zaman kendi sesini duyamaz. Elbette İmparatorluk fikrini ve sorumluluğu kabul ediyorum. Sonuçta, başka herhangi bir yerde olduğu kadar kıtalar içinde de düşünmeyi tercih ederim. Ve bir gün, sezon bittiğinde ve zamanımız olduğunda, bana bir Fransız Kanadalı, ılımlı bir Hindu ve bir Yorkshirelı arasında var olan kan kardeşliğini ve benzeri şeyleri tam olarak açıklayacaksınız.”

Düşes umutla, "Ah, bilirsiniz, 'palmiye ve çam ağaçları üzerindeki egemenlik'ten bahsediyoruz; elbette hepimizin büyük Anglo-Sakson İmparatorluğu'nun bir parçası olduğumuzu unutmamalıyız" dedi.

"Bu da kendi içinde hızla Kudüs'ün bir banliyösü haline geliyor. Kabul ediyorum, oldukça hoş bir banliyö ve oldukça büyüleyici bir Kudüs. Ama yine de bir banliyö."

"Gerçekten de, medeniyetin nimetlerini tüm dünyaya yaymanın bilincindeyken, bir banliyöde yaşadığınız söylenmesi ne kadar da garip! Hayırseverlik—sanırım bunun rahatlatıcı bir yanılsama olduğunu söyleyeceksiniz; yine de, ne kadar uzak veya ulaşılması zor olursa olsun, yoksulluk, sefalet veya açlığın var olduğu bilindiğinde, anında en cömert ölçekte yardım organize ettiğimizi ve gerekirse dünyanın en uç noktalarına kadar dağıttığımızı kabul etmelisiniz."

Düşes, nihai bir zafer duygusuyla duraksadı. Aynı gözlemi bir salon toplantısında da yapmıştı ve son derece olumlu karşılanmıştı.

Reginald, "Acaba hiç kış gecesi o yamaçtan aşağıya doğru yürüdünüz mü?" diye sordu.

"Hayır, evladım! Neden soruyorsun?"

“Hayır, öyle düşünmedim; sadece merak ettim. Ve her şeyin rekabete dayalı olduğu bir dünyada uygulanan hayırseverliğinizin bile, alacağı kadar alacağı da olmalı. Genç kuzgunlar yiyecek için ağlar.”

“Ve doyurulurlar.”

“Kesinlikle. Bu da başka bir şeyin beslendiğini varsayar.”

"Ah, gerçekten sinir bozucu oldunuz. Nietzsche'yi o kadar çok okudunuz ki, ahlaki ölçüt duygunuz tamamen kayboldu. Acaba herhangi bir davranış kuralına bağlı mısınız?"

“İnsan kendi rahatı için uyması gereken bazı sabit kurallar vardır. Örneğin, Avrupa kıtasındaki çam ormanlarında veya otel sigara içme odalarında karşılaşabileceğiniz zararsız, gri sakallı bir yabancıya asla saygısızca kaba davranmayın. Çünkü o kişi her zaman İsveç kralı olur.”

“Bu kısıtlamalar sizin için son derece can sıkıcı olmalı. Ben gençken, sizin yaşınızdaki erkek çocuklar iyi ve masumdu.”

“Şimdi sadece iyi niyetliyiz. Bu günlerde uzmanlaşmak gerekiyor. Bu bana kutsal bir kitapta okuduğum bir adamı hatırlatıyor; ona en çok ne istediğine dair bir seçim şansı verilmişti. Ve o unvan, şeref ve itibar istemediği, sadece muazzam bir servet istediği için, diğer şeyler de ona geldi.”

"Eminim ki onun hakkında hiçbir kutsal kitapta bir şey okumadınız."

"Evet; sanırım onu ​​Debrett'te bulacaksınız."