Yüzmeye Nasıl Başladı?

George W. St. Bibbs ve karısı, şeytanın gölgesi yollarını kesmeden önce Houston'da onlardan daha mutlu bir çift yoktu. Şeytanın her zaman gölgesini insanların yoluna düşürecek şekilde ortaya çıkması ne kadar dikkat çekici, değil mi? Sanki işini bilen bir şeytan ya diğer taraftan yaklaşır ya da insanların yollarını kesmek için bulutlu bir gün seçer. Ama konudan sapıyoruz.

St. Bibbs ailesi, şirin ve zarif döşenmiş bir kır evinde yaşıyordu ve krediyle alınabilecek her şeye sahiplerdi. Dolly ve Polly adında iki sevimli küçük kızları vardı.

George St. Bibbs, sosyete hayatına düşkündü ve karısı da evcimen bir kadındı; bu yüzden karısı, George'un zevklerini tatmin etme fırsatı bulamaması için onu Houston'a taşınmaya zorlamıştı. Ancak George yine de davetlere ve benzeri etkinliklere katılmaya devam etti ve karısını evde bıraktı.

Bir gece, İş Dünyası Birliği ve Konfederasyon Gazileri Buluşması'ndan sağ kurtulanların kızları tarafından organize edilen, sosyetenin önde gelen isimlerinin katılacağı çok şık bir gece düzenlenecekti.

George gittikten sonra karısı küçük el aynasına baktı ve kendi kendine şöyle dedi:

"Bahse girerim ki o baloda benim kadar şık giyinen bir kadın yoktur."

Sonra aklına bir fikir geldi.

Hizmetçisini çağırdı ve ona bir fincan sıcak çay getirmesini söyledi, sonra muhteşem bir gece elbisesi giydi, hizmetçisini Dolly ve Polly'ye bakması için bıraktı, tramvaya bindi ve baloya gitti.

George baloda çok eğleniyordu. Bütün sosyetik insanlar oradaydı, müziğin coşkulu yükselişi her şey gibiydi, yumuşak bakışlar birbirine sevgiyle bakıyordu, karşılıklı konuşan bakışlar ve benzeri şeyler.

Konuklar arasında, bazı siyasi entrikalar nedeniyle Paris'i terk etmek zorunda kalan ve şimdi Alvin yakınlarındaki büyük bir çilek çiftliğinde çalışan seçkin bir Fransız soylusu olan Vikont Carolus de Villiers de vardı.

Kont, kapıcının yanında durmuş dişlerini temizlerken Bayan St. Bibbs'in içeri girdiğini gördü.

Bir anda onun yanına geldi ve her dans için kendi adını onun adının karşısına yazdı.

George dönüp onları gördü ve şaşkınlıkla nefes nefese kaldı: "Aman Tanrım, bu Molly!"

Kapı girişinin yakınındaki kadife kaplı bir köşeye yaslandı ve onları izledi. Bayan St. Bibbs akşamın en güzel kadınıydı. Herkes onun etrafına toplanmıştı ve vikont, elindeki eski bir gazeteyle onu yelpazeleyerek, ona parlak bir şekilde gülümserken, son derece çekici bir üslupla ona doğru eğildi; dudaklarından zekâ, alaycılık ve hazırcevaplık dolu sözler dökülüyordu.

Kont, ateşli bakışları kadının üzerindeyken kendi kendine, "Aman Tanrım!" dedi, "Keşke kim olduğunu bilseydim."

Akşam yemeğinde Bayan St. Bibbs, grubun neşesiydi. Masadaki en zeki kişilerle esprili bir sohbete girer, kasabanın en büyük şakacılarını tamamen gölgede bırakırdı. Mahalledeki beylerle kendi lehçelerini konuşarak rahatlıkla sohbet eder, hatta devlet üniversitesinde okuyan bir kız kardeşi olan bir adamın sorduğu bir soruyu tereddüt etmeden yanıtlardı.

George, bu büyüleyici, zeki ve dünyayı görmüş kadının, o akşam evde bıraktığı sessiz, sakin karısı olduğuna inanamıyordu.

Balo bittiğinde ve müzisyenler sahneden çekildiğinde, George utanç ve pişmanlık içinde karısının yanına gitti.

“Molly,” dedi, “affet beni. Seçkin bir toplumda ne kadar güzel ve neşeli olabileceğini bilmiyordum. Bir dahaki sefere Longfellow Edebiyat Topluluğumuz Hook and Ladder Company Salonu'nda balık kızartması partisi verdiğinde seni de götüreceğim.”

Bayan St. Bibbs tatlı bir gülümsemeyle kocasının koluna girdi.

“Pekala George,” dedi, “Sadece bu kasabanın benim başa çıkamayacağım kadar yüksek seviyede hiçbir sosyal etkinlik düzenleyemeyeceğini görmeni istedim. Bir keresinde Galveston'da iki hafta geçirdim ve genellikle neyin doğru neyin yanlış olduğunu herkes kadar çabuk kavrarım.”

Şu anda şehirde George St. Bibbs ve yetenekli eşinden daha çok aranan ve hayranlık duyulan iki sosyetik insan yok.