Üç Tüy

Bir zamanlar üç oğlu olan bir kral vardı; bunlardan ikisi zeki ve akıllıydı, üçüncüsü ise az konuşur, safdilliydi ve ona Safdil deniyordu. Kral yaşlanıp güçsüz düştüğünde ve ölümünü düşünürken, oğullarından hangisinin kendisinden sonra krallığı devralacağını bilemiyordu. Sonra onlara, “Gidin, bana en güzel halıyı getiren, ölümümden sonra kral olacak” dedi. Aralarında bir anlaşmazlık çıkmasın diye onları kalesinin dışına çıkardı, havaya üç tüy üfledi ve “Uçtukları yere gidin” dedi. Bir tüy doğuya, diğeri batıya uçtu, ama üçüncüsü dümdüz yukarı uçtu ve fazla uzağa gitmeden yere düştü. Şimdi bir kardeş sağa, diğeri sola gitti ve Safdil'le alay ettiler; Safdil, üçüncü tüyün düştüğü yerde kalmak zorunda kaldı. Oturdu ve üzüldü, sonra birden tüyün hemen yanında bir tuzak kapısı olduğunu gördü. Onu kaldırdı, birkaç basamak buldu ve aşağı indi, sonra başka bir kapıya geldi, kapıyı çaldı ve içeriden birinin seslendiğini duydu.

“Küçük yeşil kız,

Oradan buraya zıplayarak;

Kapıya doğru sekerek gidin,

Ve orada kimlerin olduğunu hızlıca görün.”

Kapı açıldı ve adam, oturan büyük, şişman bir kurbağa ve etrafında bir sürü küçük kurbağa gördü. Şişman kurbağa ona ne istediğini sordu. Adam, "Dünyanın en güzel ve en kaliteli halısını istiyorum," diye cevap verdi. Bunun üzerine şişman kurbağa genç bir kurbağayı çağırdı ve dedi ki,

“Küçük yeşil kız,

Oradan buraya zıplayarak,

Çabuk zıpla ve beni getir

Buradaki büyük kutu."

Genç kurbağa kutuyu getirdi, şişman kurbağa da kutuyu açtı ve Aptal'a içinden öyle güzel ve ince bir halı verdi ki, yeryüzünde onun gibisi dokunmuş olamazdı. Sonra Aptal ona teşekkür etti ve tekrar yukarı çıktı. Ancak diğer ikisi en küçük kardeşlerini o kadar aptal sanmışlardı ki, hiçbir şey bulup getiremeyeceğine inanmışlardı.

“Neden arama yaparak kendimizi bu kadar zahmete sokalım?” dediler ve karşılaştıkları ilk çoban kadınlarından birkaç kaba mendil alıp krala götürdüler.

Aynı zamanda Aptal da geri döndü ve güzel halısını getirdi. Kral halıyı görünce hayrete düştü ve “Adalet yerini bulursa, krallık en küçüğe aittir” dedi. Fakat diğer ikisi babalarını rahat bırakmadı ve her şeyde anlayışsız olan Aptal'ın kral olmasının imkansız olduğunu söyleyerek, onunla yeni bir anlaşma yapmasını rica ettiler.

Sonra baba, “Bana en güzel yüzüğü getiren krallığı miras alacak,” dedi ve üç kardeşi dışarı çıkardı, havaya üç tüy üfledi ve onları takip etmelerini söyledi. En büyük iki kardeşin tüyleri yine doğuya ve batıya gitti, Aptal'ın tüyü ise dümdüz yukarı uçtu ve kapının yanına, toprağa düştü. Sonra tekrar şişman kurbağanın yanına indi ve ona en güzel yüzüğü istediğini söyledi. Kurbağa hemen büyük sandığını getirtti ve içinden mücevherlerle parıldayan, yeryüzündeki hiçbir kuyumcunun yapamayacağı kadar güzel bir yüzük verdi. En büyük iki kardeş, altın yüzük aramaya gittiği için Aptal'a güldüler. Hiç zahmet etmeden eski bir araba halkasının çivilerini söktüler ve krala götürdüler; ama Aptal altın yüzüğünü gösterince babası yine, “Krallık onundur,” dedi. En büyük iki kardeş, kral üçüncü bir şart koşup en güzel kadını eve getirenin krallığı alacağını ilan edene kadar kralı rahatsız etmeye devam ettiler. Üç tüyü tekrar havaya üfledi ve tüyler yine eskisi gibi uçtu.

Bunun üzerine Aptal, hiç vakit kaybetmeden şişman kurbağanın yanına gitti ve "En güzel kadını eve götüreceğim!" dedi.

“Ah,” diye yanıtladı kurbağa, “en güzel kadın! Şu anda burada değil, ama yine de onu alacaksın.” Ona içi oyulmuş, ucuna altı farenin koşturulduğu sarı bir şalgam verdi.

Bunun üzerine Simpleton oldukça kederli bir şekilde, "Bununla ne yapacağım ben?" dedi.

Kurbağa, "Küçük kurbağalarımdan birini içine koy," diye cevap verdi. Sonra çemberden rastgele birini seçip sarı arabaya koydu, ama kız arabaya biner binmez olağanüstü güzel bir genç kıza, şalgam arabaya ve altı fare de ata dönüştü. Bunun üzerine kızı öptü ve atlarla hızla uzaklaşarak kızı krala götürdü. Kardeşleri daha sonra geldiler; güzel kızlar aramak için hiç zahmet etmemişlerdi, karşılaştıkları ilk köylü kadınları yanlarında getirmişlerdi.

Kral onları görünce, "Ölümümden sonra krallık en küçük oğluma kalacak" dedi.

Fakat en büyük iki oğul, “Basit Adam'ın kral olmasına razı olamayız!” diye bağırarak Kral'ın kulaklarını yeniden sağır ettiler ve salonun ortasında asılı olan bir halkadan atlayabilecek karısı olanın önceliğe sahip olmasını talep ettiler. “Köylü kadınlar bunu kolayca yapabilir; yeterince güçlüler, ama narin genç kız kendini ölüme atacak” diye düşündüler. Yaşlı Kral da bunu kabul etti. Sonra iki köylü kadın atladı ve halkadan atladılar, ama o kadar güçlüydüler ki düştüler ve kaba kolları ve bacakları ikiye ayrıldı. Sonra Basit Adam'ın yanında getirdiği güzel genç kız, bir geyik kadar hafif bir şekilde atladı ve tüm muhalefet sona erdi. Böylece taç giydi ve uzun süre bilgece hüküm sürdü.