Serçe ve Dört Çocuğu

Bir serçenin bir kırlangıç ​​yuvasında dört yavrusu vardı. Yavrular uçmaya başlayınca, bazı yaramaz çocuklar yuvayı söktüler, ama neyse ki tüm kuşlar şiddetli rüzgarda sağ salim uçup gittiler. Sonra yaşlı kuş, oğullarının hepsi dünyaya açıldıktan sonra, onları her türlü tehlikeden önceden uyarmadığı ve her biriyle nasıl başa çıkacakları konusunda iyi bir eğitim vermediği için üzüldü. Sonbaharda bir buğday tarlasında çok sayıda serçe toplandı ve orada yaşlı kuş dört çocuğunu tekrar gördü ve sevinçle onları evine götürdü. “Ah, sevgili oğullarım, yaz boyunca sizin için ne kadar üzüldüm, çünkü benim eğitimim olmadan rüzgarda uçup gittiniz; sözlerimi dinleyin, babanıza itaat edin ve dikkatli olun. Küçük kuşlar büyük tehlikelerle karşılaşmak zorundadır!” Sonra en büyüğüne yazı nerede geçirdiğini ve nasıl geçindiğini sordu.

"Kirazlar olgunlaşana kadar bahçelerde kaldım ve tırtıllar ile küçük solucanlar aradım."

“Oğlum,” dedi baba, “atıştırmalıklar fena değil, ama büyük riskler de içeriyorlar; bu yüzden bundan sonra kendine çok dikkat et, özellikle de bahçelerde içleri boş ve tepesinde küçük bir delik olan uzun yeşil sırıklar taşıyan insanlar varken.”

"Evet baba, ama ya deliğin üzerine balmumuyla yapıştırılmış küçük yeşil bir yaprak olursa?" dedi oğlu.

"Bunu nerede gördün?"

"Bir tüccarın bahçesinde," dedi genç çocuk.

“Oğlum, tüccarlar kurnaz insanlardır,” dedi baba. “Dünya çocukları arasında bulunduysan, dünyevi hilekarlığı yeterince öğrenmişsindir; sadece bunu iyi kullandığından emin ol ve fazla özgüvenli olma.” Bundan sonra bir sonrakine sordu: “Zamanını nerede geçirdin?”

"Mahkemede," dedi oğlu.

“O yerde serçeler ve aptal küçük kuşlar işe yaramaz; orada bolca altın, kadife, ipek, zırh, koşum takımı, atmaca, baykuş ve atmaca bulunur; yulaf savuran veya harman yapan atların ahırında kal, o zaman şans sana günlük tahılını huzur içinde verebilir.”

“Evet baba,” dedi oğlu, “ama ahır uşakları tuzaklar kurup, samanların arasına kapanlar kurunca, birçok hayvan tuzağa düşüyor.”

"Bunu nerede gördün?" dedi yaşlı kuş.

"Mahkemede, ahır uşakları arasında."

“Oğlum, saray uşakları kötü çocuklardır! Eğer sarayda ve beyler arasında bulunduysan ve orada hiçbir iz bırakmadıysan, epey şey öğrenmişsindir ve dünyada nasıl davranacağını çok iyi bilirsin, ama etrafına ve üstüne bak, çünkü kurtlar en akıllı köpekleri bile yerler.” Baba üçüncüsünü de sınadı: “Güvenliğini nerede aradın?”

"Yollarda ve karayollarında fıçıları ve halatları parçaladım, bazen de bir mısır veya arpa tanesine rastladım."

“Bu gerçekten de nefis bir yemek,” dedi baba, “ama ne yaptığına dikkat et ve etrafına iyice bak, özellikle de birinin eğilip taş almak üzere olduğunu görürsen, o zaman fazla vakit yok.”

"Doğru," dedi oğlu, "ama ya birisi göğsünde veya cebinde önceden bir parça taş veya cevher taşırsa?"

"Bunu nerede gördün?"

"Dağcılar arasında, sevgili babam; dışarı çıktıklarında genellikle yanlarında küçük maden cevheri parçaları götürürler."

“Dağ insanları çalışkan ve zeki insanlardır. Eğer dağ çocuklarının arasında bulunduysan, bir şeyler görmüş ve öğrenmişsindir; ama oraya gittiğinde dikkatli ol, çünkü birçok serçe dağ çocuğu tarafından kötü bir sona götürülmüştür.” Sonunda baba en küçük oğluna geldi: “Sen, sevgili cıvıldayan yavrum, her zaman en aptal ve en güçsüz olan oldun; benimle kal, dünyada birçok kaba, kötü kuş var, çarpık gagaları ve uzun pençeleri var, zavallı küçük kuşları pusuya düşürüp yutuyorlar. Kendi türünden olanlarla kal, ağaçlardan veya evden küçük örümcekler ve tırtıllar topla, o zaman uzun süre huzur içinde yaşarsın.”

“Sevgili babam, başkalarına zarar vermeden kendi karnını doyuran kişi iyi durumda olur ve eğer o, kendisini ve helal yiyeceğini, akşam ve sabah, orman ve köy kuşlarının tümünün Yaratıcısı ve Koruyucusu olan, aynı zamanda genç kuzgunların feryatlarını ve dualarını işiten Tanrı'ya sadakatle adarsa, hiçbir atmaca, kartal veya çaylak ona zarar veremez; çünkü hiçbir serçe veya çalıkuşu O'nun izni olmadan yere düşmez.”

“Bunu nereden öğrendin?”

Oğul şöyle cevap verdi: “Büyük bir rüzgâr beni senden ayırdığında bir kiliseye geldim ve orada yaz boyunca pencerelerden sinekleri ve örümcekleri topladım ve bu vaazı dinledim. Bütün serçelerin Babası beni bütün yaz boyunca besledi ve beni her türlü felaketten ve yırtıcı kuşlardan korudu.”

"Gerçekten de, sevgili oğlum, eğer kiliselere sığınır, örümcekleri ve vızıldayan sinekleri uzaklaştırmaya yardım eder, genç kuzgunlar gibi Tanrı'ya yakarır ve kendini ebedi Yaratıcı'ya emanet edersen, her şey senin için iyi olacaktır; hatta tüm dünya vahşi ve kötü niyetli kuşlarla dolu olsa bile."

“Yollarını Allah’a emanet eden kimse,

Sessizlik içinde acı çeker, bekler ve dua eder.

İnancını ve vicdanını temiz tutar,

O, Allah'ın koruması altındadır."