Altın Kaz

Üç oğlu olan bir adam vardı; en küçüğünün adı Dummling'di ve her fırsatta hor görülüyor, alay konusu oluyor ve aşağılanıyordu.

En büyük oğul ormana odun kesmeye gitmek istedi ve gitmeden önce annesi ona açlık veya susuzluk çekmesin diye güzel bir tatlı pasta ve bir şişe şarap verdi.

Ormana girdiğinde orada onu, ona günaydın diyen ve "Cebinizden bana bir parça kek verin, şarabınızdan da biraz içime çeksin; çok aç ve susuzum" diyen yaşlı, ufak tefek bir adam karşıladı.

Fakat akıllı genç, “Eğer sana pastamı ve şarabımı verirsem, kendime hiçbir şey kalmaz; defol git,” diyerek küçük adamı orada bırakıp yoluna devam etti.

Fakat bir ağacı kesmeye başladığında, çok geçmeden yanlış bir darbe indirdi ve balta kolunu kesti, bu yüzden eve gidip kolunu sardırmak zorunda kaldı. İşte bu, o küçük gri adamın işiydi.

Bundan sonra ikinci oğul ormana gitti ve annesi ona, en büyüğü gibi, bir kek ve bir şişe şarap verdi. Küçük yaşlı adam da onunla karşılaştı ve ondan bir parça kek ve bir yudum şarap istedi. Fakat ikinci oğul da haklı olarak, “Sana verdiğim şeyi kendimden geri alacağım; defol git!” dedi ve küçük adamı orada bırakıp gitti. Ancak cezası gecikmedi; ağaca birkaç darbe indirdikten sonra bacağına vurdu ve eve taşınmak zorunda kaldı.

Dummling, "Baba, bırak da gidip odun keseyim," dedi.

Baba, "Kardeşlerin bununla kendilerine zarar verdiler, bırak bu işe, sen hiçbir şey anlamıyorsun," diye cevap verdi.

Fakat Dummling o kadar uzun süre yalvardı ki sonunda, "Öyleyse git, kendine zarar vererek daha akıllı olursun," dedi. Annesi ona suyla yapılmış ve külde pişirilmiş bir kek ve bir şişe ekşi bira verdi.

Ormana vardığında, yaşlı, gri saçlı adam da onu karşıladı ve selam vererek, "Bana pastandan bir parça ve şişenden bir su ver; çok açım ve susuzum," dedi.

Dummling, "Elimde sadece küllü kek ve ekşi bira var; eğer hoşunuza giderse, oturup yiyelim," diye cevap verdi. Böylece oturdular ve Dummling küllü kekini çıkardığında, kek güzel bir tatlıya dönüşmüştü ve ekşi bira da iyi bir şaraba evrilmişti.

Böylece yiyip içtiler ve ardından küçük adam, “İyi kalpli olduğunuz ve sahip olduklarınızı paylaşmaya istekli olduğunuz için size iyi şans getireceğim. Orada yaşlı bir ağaç var, onu kes, köklerinde bir şeyler bulacaksın” dedi. Sonra küçük adam ondan ayrıldı.

Dummling gidip ağacı kesti ve ağaç düştüğünde köklerin arasında saf altından tüyleri olan bir kaz oturuyordu. Onu kaldırdı ve yanına alarak geceyi geçirmeyi düşündüğü bir hana gitti. Han sahibinin üç kızı vardı; kızlar kazı görünce böyle harika bir kuşun ne olduğunu merak ettiler ve altın tüylerinden birini almak istediler.

En büyüğü, "Yakında bir fırsat bulup bir tüy yolacağım," diye düşündü ve Dummling dışarı çıkar çıkmaz kazın kanadından yakaladı, ancak parmağı ve eli kanada yapışık kaldı.

İkincisi de kısa süre sonra geldi; aklında sadece kendine nasıl bir tüy alabileceği vardı, ama kız kardeşine dokunur dokunmaz sıkıca yakalandı.

Sonunda üçüncüsü de aynı niyetle geldi ve diğerleri, "Uzak durun; Allah aşkına uzak durun!" diye bağırdılar. Ama o neden uzak durması gerektiğini anlamadı.

“Diğerleri orada,” diye düşündü, “ben de orada olabilirim,” ve onlara doğru koştu; ama kız kardeşine dokunur dokunmaz, ona yapışık kaldı. Bu yüzden geceyi kazla birlikte geçirmek zorunda kaldılar.

Ertesi sabah Dummling kazı kolunun altına alıp yola koyuldu, kazı tutan üç kıza aldırış etmedi. Kızlar, Dummling'in gitmek istediği her an, bir sola bir sağa, sürekli peşinden koşmak zorunda kaldılar.

Tarlaların ortasında papaz onlarla karşılaştı ve alayı görünce, “Utanın siz işe yaramaz kızlar, neden bu genç adamın peşinden tarlaların üzerinden koşuyorsunuz? Bu yakışık mı?” dedi. Aynı anda en küçüğünü elinden tutup çekmek istedi, ama ona dokunur dokunmaz o da elinden tutup kaldı ve kendisi de arkadan koşmak zorunda kaldı.

Çok geçmeden kilise görevlisi geldi ve efendisi olan papazı üç kızın peşinden koşarken gördü. Buna çok şaşırdı ve "Hey, sayın papaz, nereye bu kadar çabuk gidiyorsunuz? Bugün vaftiz törenimiz olduğunu unutmayın!" diye seslendi ve peşinden koşarak onu kolundan tuttu, ama o da kolundan sıkıca tutuldu.

Beş kişi böylece arka arkaya koşarken, tarlalardan çapalarıyla iki işçi geldi; papaz onlara seslenerek kendisini ve kilise görevlisini serbest bırakmalarını rica etti. Ancak kilise görevlisine dokunur dokunmaz yakalandılar ve şimdi Dummling ile kazın arkasında yedi kişi koşuyordu.

Kısa bir süre sonra, kimsenin güldüremediği kadar ciddi bir kızı olan bir kralın hüküm sürdüğü bir şehre geldi. Bu yüzden, kızını güldürebilen herkesin onunla evleneceğine dair bir ferman çıkarmıştı. Dummling bunu duyunca, kazı ve maiyetiyle birlikte kralın kızının önüne gitti ve kız, yedi kişinin birbiri ardına koştuğunu görünce, sanki hiç durmayacakmış gibi, yüksek sesle gülmeye başladı. Bunun üzerine Dummling, kızı eş olarak istedi ve düğün yapıldı. Kralın ölümünden sonra Dummling krallığı miras aldı ve karısıyla uzun süre mutlu bir şekilde yaşadı.