Değişken Kader veya Gladys'in Nasıl Dolandırıcılık Yaptığı

O. Henry'nin "Değişken Kader veya Gladys'in Nasıl Dolandırıcılık Yaptığı" adlı kısa öyküsünün tamamını okuyun.

Öyküyü oku

Gladys Vavasour-Smith, "Bana daha fazla baskı yapmayın Bay Snooper," dedi. "Asla sizin olamam."

"Gladys, beni farklı bir şeye inandırdın," dedi Bertram D. Snooper.

Batan güneş, tuğla fabrikasının batısındaki en aristokrat sokaklardan birinde bulunan muhteşem bir malikanenin cumbalı pencerelerini altın rengi ışıkla aydınlatıyordu.

Yoksul ama hırslı ve yetenekli genç bir avukat olan Bertram D. Snooper, ilk davasını kaybetmişti. İlçenin en eski ve gururlu ailelerinden birinin güzel ve yetenekli kızı Gladys Vavasour-Smith'in elini istemeye cüret etmişti. Damarlarında soylu kan akıyordu. Büyükbabası Hornsby'ler için odun kesmişti ve anne tarafından bir teyzesi, General Lee'nin katırı tarafından tekmelenmiş bir adamla evlenmişti.

Bertram D. Snooper'ın elleri ve ağzı etrafındaki çizgiler, aklına gelen bir soruyu Gladys'e sormak için bir an beklerken, bir o yana bir bu yana volta atarken daha da sıkılaştı.

Sonunda aklına bir fikir geldi.

"Neden benimle evlenmiyorsun?" diye sordu duyulmayacak bir sesle.

Gladys, büyük bir zorlukla da olsa rahatça konuşarak kararlı bir şekilde, “Çünkü günümüz kadınının sahip olduğu ilerleme ve aydınlanma, erkeğin evlilik sunağına, artık köleleştirilmiş geleneklerin hayal ürünü fantezilerinden başka bir yerde var olmayan alçaltıcı ve kalıtsal kötülüklerden arınmış bir kalp ve beden getirmesini gerektiriyor” dedi.

Bertram, alnındaki sıcağı pencere perdesine silerek, "Beklediğim gibi," dedi. "Kitap okuyormuşsun."

Gladys, ölümcül suçlamayı görmezden gelerek, "Üstelik paran da yok," diye devam etti.

Snooper'ların kanı hızla yükselip Bertram D.'nin yanağını kapladı. Paltosunu giydi ve gururla kapıya doğru ilerledi.

"Ben dönene kadar burada kalın," dedi, "On beş yıl sonra geri döneceğim."

Konuşmasını bitirdiğinde sustu ve odadan çıktı.

Adam gittikten sonra Gladys'in içini kontrol edilemez bir özlem kapladı. Yavaşça, sanki yayınlanmak için değil de kendi kendine, "Acaba akşam yemeğinden kalan soğuk lahanadan bir parça var mıydı?" dedi.

Ardından odadan çıktı.

Kadın bunu yaptığında, şöminenin içinde saklanmış olan esmer tenli, siyah saçlı ve kasvetli, umutsuz görünümlü bir adam çıktı ve şunları söyledi:

“Aha! Sonunda seni ele geçirdim, Bertram D. Snooper. Gladys Vavasour-Smith benim olacak. Dünyada kimsenin şüphelenmediği sırlar elimde. Bertram Snooper'ın Tom Bean malikanesinin varisi olduğunu kanıtlayan belgelerim var[1] ve Gladys'in Hornsby'ler için odun kesen büyükbabasının, savaş sırasında Binbaşı Rhoads Fisher'ın komutasında aşçı olduğunu keşfettim. Bu nedenle, aile onu reddediyor ve gururlu adlarını yerle bir etmek için benimle evlenecek. Ha, ha, ha!”

Okuyucunun şüphesiz çoktan fark ettiği gibi, bu adam Henry R. Grasty'den başkası değildi. Bay Grasty daha sonra biraz daha böbürlendi ve alaycı bir kahkahayla New York'a doğru yola çıktı.

⁂

On beş yıl geçti.

Elbette okurlarımız bunun sadece olması gereken bir durum olduğunu anlayacaklardır.

Zaman aralıklarını temsil eden küçük yıldızları yapmak gerçekten bir dakikadan az sürdü.

Bir projeyi yarıda bırakıp, devam ettirmeden önce on beş yıl bekleme lüksümüz yoktu.

Bu açıklamanın yeterli olacağını umuyoruz. Yanlış izlenim yaratmamaya özen gösteriyoruz.

Gladys Vavasour-Smith ve Henry R. Grasty, nikah masasında duruyorlardı.

Bay Grasty, epey zaman almasına rağmen, tavşan ayağı yöntemini başarıyla uygulamıştı.

Vaiz, on doları kazanıp Bay Grasty'ye güleceği o ölümcül sözleri söylemek üzereyken, kilisenin çan kulesi düştü ve Bertram D. Snooper içeri girdi.

Vaiz yere sert bir şekilde düştü. On dolar kaybetmeyi göze alamazdı. Aceleyle oradan uzaklaştırıldı ve yerine daha ucuz bir vaiz getirildi.

Bertram D. Snooper elinde bir Statesman gazetesi tutuyordu.

“Aha!” dedi, “Sizi şaşırtmak istedim. Bu sabah yeni geldim. İşte gelişimi bildiren bir gazete.”

Onu Henry R. Grasty'ye teslim etti.

Bay Grasty kağıda baktı ve yüzü bembeyaz oldu. Kağıda, Bay Snooper'ın gelişinden üç hafta sonra tarih atılmıştı.

"Yine başarısız oldum!" diye tısladı.

Gladys, "Konuş bakalım, Bertram D. Snooper," dedi, "neden benimle Henry'nin arasına girdin?"

"Tom Bean'in mirasının tek varisi olduğumu ve iki milyon dolar değerinde bir servete sahip olduğumu yeni öğrendim."

Gladys sevinç çığlığı atarak kendini Bertram'ın kollarına attı.

Henry R. Grasty göğüs cebinden büyük bir teneke kutu çıkardı, açtı ve içinden sıkıca yazılmış 467 sayfa büyük boy kağıt aldı.

"Söyledikleriniz doğru Bay Snooper, ama lütfen bunu okumanızı rica ediyorum," dedi ve belgeyi Bertram Snooper'a uzattı.

Bay Snooper belgeyi okuduktan hemen sonra tiz bir çığlık attı ve büyük bir tütün parçasını ısırdı.

"Her şey kaybedildi," dedi.

"Bu belge ne?" diye sordu Gladys. "Vali Hogg'un mesajı mı?"

"Durum o kadar kötü değil," dedi Bertram, "ama bu beni bütün servetimden mahrum bırakıyor. Fakat umurumda değil Gladys, çünkü seni kazandım."

"Nedir o? Lütfen konuşun, yalvarıyorum," dedi Gladys.

Henry R. Grasty, "Bu belgeler, Tom Bean'in mirasının yöneticisi olarak atanmamın kanıtıdır," dedi.

Gladys, sevgi dolu bir çığlıkla kendini Henry R. Grasty'nin kollarına attı.

⁂

Yirmi dakika sonra Bertram D. Snooper'ın On Yedinci Cadde'deki bir birahaneye kasten girdiği görüldü.

Klasik öykünün tam metni. İngilizce kaynak: Standard Ebooks. Kaynak baskı, metnin Amerika Birleşik Devletleri’nde kamu malı olduğunu belirtir; telif kuralları ülkelere göre değişir.

Okur sohbeti

Sohbeti başlatın.

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır.

Diğer öyküler

İyi öyküler sınırları aşar.

Bize ulaşın

Bir öykü, kitap veya sorunuz hakkında bize yazın.