Erkekler İçin Bir Hikaye

Bu kısa öykü, onu okuyan kadınlar için bir hayal kırıklığı olacak. Hepsi şöyle diyecek: "Bunda hiçbir şey göremiyorum." Muhtemelen de pek bir şey göremiyorlardır.

Bayan Jessamine Houston'da yaşıyor. Ana Cadde'de yürürken her gün ona çok benzeyen birçok kadınla karşılaşabilirsiniz. Ünlü ya da olağanüstü biri değil. Güzel bir ailesi var, mütevazı koşullarda yaşıyor ve kendi evinde oturuyor. Eğer bu, bazılarının ortalamanın altında olduğunu ima etmeseydi, ona ortalama bir kadın derdim ki bu da kaba bir ima olurdu. Bayan Jessamine gerçek bir kadın. Tramvaya her zaman önce sol ayağıyla biner, çamurlu günlerde en kar beyazı dantelli eteklerini giyer ve bir dergiyi kesebilir, bir saati kurabilir, ceviz toplayabilir, bir sandığı açabilir ve bir mürekkep hokkasını temizleyebilir, bunların hepsini bir saç tokasıyla yapabilir. Yirmi dolarlık bir süsleme malzemesiyle eski bir elbiseyi, yepyeni on beş dolarlık bir elbiseden ayırt edilemeyecek şekilde yeniden tasarlayabilir. Zekidir, düzenli olarak gazete okur ve bir keresinde eski bir dergiden kestiği bir yemek tarifi, bir gazetenin yeşil domatesli turta yapımı için verdiği en iyi orijinal tarif ödülünü kazanmıştır. Kocası, ev işlerini yönetme konusunda karısına o kadar güveniyor ki, tüm ev işlerini ona bırakıyor, bazen gecenin geç saatlerine kadar sorumluluğu ona devrediyor.

Bayan Jessamine düşünceli, iyi kalpli ve mükemmel bir yöneticidir. Yedi yaşında bir oğlu ve dört yaşında bir kızı olmak üzere iki çocuğu vardır ve onlara çok düşkündür. Jessamine ailesi, Bay Jessamine'in maaşı artırılır artırılmaz bir aşçı tutmayı planlıyor, ancak şu anda Bayan Jessamine kendi işlerini kendisi yapıyor.

Görevlerini yerine getirirken çocuklara iğne, makas, birkaç paket anilin boyası ve bir kutu kibrit veriyor; fırıncılık ve odaları süpürme aralarında da içeri koşuyor, onları öpüyor, kucaklıyor ve sonra neşeyle şarkı söyleyerek işine geri dönüyor.

⁂

Geçen hafta bir öğleden sonra Bayan Jessamine yatakta uzanmış pazar gazetesi okuyordu. Çocuklar ise Bay Jessamine'in nikotin dolu olduğu için attığı eski pipo saplarıyla sabun köpüğü üflüyorlardı.

Bayan Jessamine, Gerry Derneği tarafından ortaya çıkarılan çocuklara yönelik acımasız muameleyle ilgili bir haberi okuyordu ve masum küçük çocuklarına bu kadar çok acı çektiren, kalpsiz ve suçlu derecede umursamaz anneleri düşündükçe gözleri yaşardı.

O sırada uykuya daldı ve şu rüyayı gördü:

Büyük bir odada yapayalnızdı. Kapı zilinin çaldığını ve dışarıdaki koridorda ayak seslerinin uzaklaştığını duydu. Oda garip bir odaydı ve incelemek için etrafına bakındı. Bir aynanın önünde durdu ve yansımasına baktı; işte, beyaz bir önlük giymiş, kocaman açılmış, meraklı gözleri ve karışık koyu kıvırcık saçları olan küçük bir çocuktu.

Alt kattaki ön kapının kapandığını ve bahçe kapısının açılıp kapandığını duydu. Odada bebekleri ve resimleriyle oynamaya başladı ve bir süre oldukça mutlu oldu.

Bebeğini soyup giydirdi, onunla sakinleştirici sözlerle konuştu ve yatağına yatırdı. Pencereden dışarıyı görebiliyordu, ama bahçede büyük ağaçlar vardı ve rüzgar bir dalı evin köşesine çarparak onu oldukça korkutan tuhaf bir ses çıkardı. Sonra dolap kapısının açık olduğunu ve alçak bir rafta birçok farklı şekilli şişe olduğunu gördü. Rafın önüne bir sandalye çekti ve içine tırmandı. Şişelerin içinde her türlü güzel renkli sıvı vardı ve mantarlarını kolayca çıkarabileceği birkaç şişe buldu. Bir iki mantarı tattı. Bazıları tatlı ve güzeldi, biri ise acı ve kötü bir tada sahipti. Bir şişe su gibi berrak bir şeyle doluydu, bu yüzden onu aldı ve mantarını çıkardı, ancak şişe elinden kaydı, yere düştü ve kırıldı. Sıvının döküldüğü yerden duman çıktı, köpürdü ve yeşile döndü, sıcak ve yakıcı bir buhar yükseldi. Aşağı indi ve yalnızlık ve korku hissetmeye başladı. Üç dört kez yüksek sesle “Anne” diye seslendi, ama evin tamamı sessizdi. Sonra ağlamaya başladı ve kapıya koştu. Tam o sırada yatağın arkasında bir şeyin tırmaladığını duyduğunu sandı ve çığlık atarak elleriyle kapıya vurdu, annesinin gelmesi için ağladı. Kimse ona cevap vermedi.

Sonra bir süre korkuyla dinledi, sessizce yaklaştı, bebeğini yatağından aldı ve bir köşeye çömelerek hıçkıra hıçkıra bebeğine sarıldı, kalbi çılgınca çarpıyordu ve yatağın altındaki karanlık yeri korkmuş gözlerle izliyordu.

O anda masanın üzerinde güzel kırmızı bir kutu gördü ve merakı bir an için korkusunun önüne geçti. Kutuyu açtı ve içinde küçük yuvarlak başlı, bir sürü komik küçük çubuk gördü. Onlarla yerde oynadı, küçük domuz ağılları, çitler ve evler inşa etti.

Pozisyonunu değiştirirken topuğu küçük çubuklara takıldı ve bir anda büyük bir alev yükseldi, elbisesini tutuşturdu ve yüksek bir çığlıkla, yanan, acı veren alevlerin içinde, büyük bir acı ve dehşet içinde kilitli kapıya koştu.

⁂

Bayan Jessamine irkilerek uyandı ve yataktan fırladı. Çocuklar neşeyle yerde oynuyorlardı ve o da onlara doğru koşup, korkunç rüyanın bittiğine şükrederek onları kollarına aldı. Keşke bunu anlatabileceği ve anlayış görebileceği biri olsaydı. Üç blok ötede, en iyi arkadaşı ve sırdaşı Bayan Flutter yaşıyordu. Bayan Jessamine uzun zamandır zihninde bu kadar iz bırakan bir rüya görmemişti.

Aceleyle şapkasını ve pelerinini giydi ve şöyle dedi:

“Şimdi, ben dönene kadar uslu çocuklar olun.” Sonra dışarı çıktı, kapıyı kilitledi ve aceleyle Bayan Flutter’ın evine gitti.

Hepsi bu kadar.