Bir Houston Aşkı

Yaklaşık iki yıl önce Houston'ın en popüler genç sosyete adamlarından biri gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Birkaç yıldır Magnolia Şehri'nin moda ve stil ikonu olmuştu. Özellikle zarif ve şık giyimiyle tanınıyordu ve en yeni ve doğru giyim tarzlarını ortaya koymada öncü olarak kabul ediliyordu. Houston'da hiç kimse onun zarif giysilerinde bir kırışıklık veya bembeyaz ketenlerinde bir leke görmemişti. Tüm zamanını sosyeteye ve giyim sanatına ayırmasına olanak tanıyan yeterli imkanlara sahipti ve tüm tavır ve davranışlarıyla ünlü Beau Brummel'e neredeyse eşitti.

Yaklaşık bir yıl önce, giderek daha dalgın ve içine kapanık hale geldiği fark edildi. Neşeli ve centilmen tavrı her zamanki gibi Chesterfieldvariydi, ancak daha sessiz ve karamsar hale geliyordu ve aklını kurcalayan bir şey varmış gibi görünüyordu. Aniden, veda etmeden ortadan kayboldu ve izine rastlanmadı. Banka hesabında hatırı sayılır bir bakiye bıraktı ve toplum, gizemli kayboluşunun nedenini tahmin etmek için kafa yordu. Houston'da akrabası yoktu ve tanıdıkları ve yakın arkadaşları, atasözündeki gibi, onu kısa sürede unutup gittiler.

⁂

Gizem nihayet çözüldü. Genç bir sosyetik adamla yakın arkadaş olan Houstonlu genç bir tüccar, Eylül ayında Avrupa'ya bir gezi yapmıştı.

İtalya'dayken Alpler'deki eski manastırlardan birini ziyaret etme arzusu duymuştu; bu yüzden bir gün, Leopontin Alpleri'nin buzulları arasında 7.000 fit yüksekliğe kadar uzanan, at yolundan biraz daha geniş olan Passo di San Giacomo yoluna tırmandı. Yukarıda, karla kaplı bir kayanın üzerinde, Fransisken keşişlerinin manastırını görebiliyordu; bunlar, Fransiskenlerin Cismontana grubuna bağlı Minorit rahipleriydi.

Dar patikada temkinli adımlarla ilerledi, arada bir durup donmuş buzullardan yansıyan gökkuşağı renklerine veya başının çok yukarısındaki yarıklar arasında birikmiş geniş kar yığınlarına hayranlıkla baktı.

Altı saatlik yorucu bir çalışmanın ardından manastırın devasa demir kapılarının önünde duruyordu. Çanı çaldı ve sert bir gardiyan onu içeri girmeye ve kardeşlerin misafirperverliğinden yararlanmaya davet etti. Soğuk gri taştan duvarları ve zeminleri olan geniş, loş bir salona alındı. Onu içeri alan keşiş, kardeşlerin akşam duasından sonra hücrelerine doğru geçmek üzere olduklarını söyleyerek beklemesini istedi. Derin tonda bir çan bir kez çaldı; büyük bir kapı yavaşça açıldı ve tıraşlı keşişlerden oluşan bir alay yavaşça ve sessizce geçti. Başları eğikti ve tesbihlerini çekerken dudakları sessiz bir dua içinde kıpırdıyordu.

Ziyaretçi yanlarından geçerken, dindar keşişler arasında bir zamanlar Houston'ın kıvırcık saçlı gözdesi ve zarafet timsali olan adamın siluetini görünce hayrete düştü.

⁂

Adam onun adını çağırdı ve sesinden irkilen keşiş başını kaldırıp diğer tövbekârların saflarından ayrıldı. Diğerleri, arkalarından başka bir büyük kapı kapanana kadar sessiz yürüyüşlerine devam ettiler.

Houstonlu adam, rahibe hayretle baktı.

Uzun, siyah bir cübbe giymişti; belinde kenevir bir kordonla hafifçe sıkıştırılmış cübbe, klasik, biçimli kıvrımlarla ayaklarına kadar uzanıyordu. Başının tepesi tıraşlıydı ve yüzü bir genç kızınki kadar pürüzsüzdü. Ama en dikkat çekici şey, yüzünden yansıyan mutlak huzur ve dingin mutluluk ifadesiydi. Kaybolmadan önce arkadaşlarının fark ettiği endişeli ve dalgın bakıştan eser yoktu.

Yüzünden adeta bir kutsama gibi sakin ve kutsal bir mutluluk yayılıyordu.

Arkadaşı, "Tanrı aşkına," dedi, "dünyadan sonsuza dek uzaklaşmak için seni buraya ne getirdi; neden arkadaşlarını ve zevklerini bırakıp günlerini bu kasvetli yerde geçirmeye karar verdin?"

"Dinleyin," dedi keşiş, "size anlatacağım. Şu anda son derece ve coşkulu bir mutluluk içindeyim. Arzularımın amacına ulaştım. Şu cübbeye bakın." Belinden aşağıya doğru zarif kıvrımlarla uzanan koyu, sert cübbeye gururla baktı.

"Ben," diye devam etti, "dünyadaki en büyük umutlarının gerçekleştiği bir adamım. En azından dizlerimden sarkmayacak bir şeyim var."