ความบริสุทธิ์ของเรจินัลด์

เรจินัลด์เสียบดอกคาร์เนชั่นสีใหม่ล่าสุดลงในรังดุมของเสื้อคลุมตัวใหม่ของเขา แล้วสำรวจผลลัพธ์ด้วยความพึงพอใจ “ผมรู้สึกอยากให้ใครสักคนที่มีอนาคตสดใสมาวาดภาพเหมือนของผม” เขาพูด “มันช่างสบายใจเหลือเกินที่จะได้จารึกชื่อตัวเองไว้ในแคตตาล็อกในฐานะ 'หนุ่มน้อยกับดอกคาร์เนชั่นสีชมพู' เคียงข้าง 'เด็กกับช่อดอกพริมโรส' และภาพอื่นๆ อีกมากมาย”

อีกฝ่ายกล่าวว่า “ความเยาว์วัยควรสื่อถึงความไร้เดียงสา”

“แต่ห้ามทำตามคำแนะนำนั้นเด็ดขาด ฉันไม่เชื่อว่าสองสิ่งนี้จะไปด้วยกันได้จริงๆ คนเรามักพูดถึงความไร้เดียงสาของเด็กเล็ก แต่กลับระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่ปล่อยให้เด็กคลาดสายตาไปแม้แต่ยี่สิบนาที หม้อที่ถูกเฝ้าดูจะไม่เดือดพล่าน ฉันเคยรู้จักเด็กชายคนหนึ่งที่ไร้เดียงสาจริงๆ พ่อแม่ของเขาอยู่ในสังคมชั้นสูง แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำให้เขากังวลใจเลยตั้งแต่ยังเล็ก เขาเชื่อในเอกสารชี้แจงของบริษัท ในความบริสุทธิ์ของการเลือกตั้ง ในผู้หญิงที่แต่งงานด้วยความรัก และแม้กระทั่งในระบบการชนะรูเล็ต เขาไม่เคยสูญเสียศรัทธาในสิ่งเหล่านั้นไปเสียทีเดียว แต่เขากลับเสียเงินมากกว่าที่นายจ้างของเขาจะรับไหว ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ยินข่าวจากเขา เขายังเชื่อมั่นในความบริสุทธิ์ของตัวเอง แต่คณะลูกขุนไม่เชื่อ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันบริสุทธิ์จริงๆ จากสิ่งที่ทุกคนกล่าวหาว่าฉันทำ และเท่าที่ฉันเห็น ข้อกล่าวหาเหล่านั้นจะยังคงไม่มีมูลความจริง”

“เป็นทัศนคติที่ไม่คาดคิดสำหรับคุณเลยนะ”

“ฉันชอบคนที่ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด คุณไม่เคยชื่นชมชายที่ฆ่าสิงโตในหลุมในวันที่หิมะตกเลยเหรอ? แต่เกี่ยวกับความไร้เดียงสาที่น่าเศร้านี้ เอ่อ นานมาแล้ว ตอนที่ฉันทะเลาะกับคนมากกว่าปกติ คุณก็เป็นหนึ่งในนั้น—น่าจะเป็นเดือนพฤศจิกายน ฉันไม่เคยทะเลาะกับคุณใกล้คริสต์มาสเลย—ฉันมีความคิดว่าฉันอยากเขียนหนังสือสักเล่ม มันจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับความทรงจำส่วนตัว และจะไม่ละเว้นอะไรเลย”

“เรจินัลด์!”

“ตรงกับที่ดัชเชสพูดเป๊ะๆ ตอนที่ฉันพูดถึงเรื่องนี้กับเธอ ฉันจงใจยั่วยุและไม่ได้พูดอะไรออกไป แล้วแน่นอน สิ่งต่อไปก็คือทุกคนรู้ว่าฉันเขียนหนังสือเล่มนั้นและได้ลงตีพิมพ์ในสื่อ หลังจากนั้น ฉันคงเหมือนปลาทองในโถแก้ว เพราะความเป็นส่วนตัวที่ฉันได้รับนั้นน้อยมาก ผู้คนโจมตีฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ในสถานที่ที่ไม่คาดคิดที่สุด และขอร้องหรือสั่งให้ฉันตัดสิ่งต่างๆ ที่ฉันลืมไปแล้วว่าเคยเกิดขึ้นออกไป คืนหนึ่งฉันนั่งอยู่ข้างหลังมิเรียม คลอปสต็อก ในที่นั่งชั้นบนสุดในโรงละครของพระองค์ และเธอก็เริ่มพูดถึงเหตุการณ์สุนัขพันธุ์เชาเชาในห้องน้ำทันที ซึ่งเธอยืนยันว่าต้องตัดออกไป เราต้องเถียงกันอย่างไม่เป็นระบบ เพราะบางคนอยากฟังละคร และมิเรียมก็ร้องเสียงสูงได้คะแนนเก้า พวกเขาต้องห้ามไม่ให้เธอเล่นในชมรมฮอกกี้ 'Macaws' เพราะคุณจะได้ยินสิ่งที่เธอคิดเมื่อหน้าแข้งของเธอพันกันยุ่งเหยิงในการซ้อมระยะครึ่งไมล์ในวันที่อากาศนิ่ง พวกเขาถูกเรียกว่า...” นกมาคอว์เพราะชุดสีฟ้าเหลืองของมัน แต่ฉันเข้าใจว่าไม่มีอะไรสีเหลืองในภาษาของมิเรียมเลย ฉันตกลงที่จะแก้ไขเพียงอย่างเดียว โดยแสร้งทำเป็นว่าฉันได้สุนัขพันธุ์สปิตซ์มาแทนที่จะเป็นชาว แต่หลังจากนั้นฉันก็ยืนยันหนักแน่น เธอตะโกนกลับมาสองนาทีต่อมาว่า 'คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ คุณไม่เคยรักษาสัญญาเลยหรือไง' เมื่อผู้คนเลิกจ้องมองมาทางเรา ฉันจึงตอบไปว่า ฉันยอมคิดที่จะเลี้ยงหนูขาวดีกว่า ฉันเห็นเธอฉีกโปรแกรมการแสดงเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอยู่สักนาทีหรือสองนาที จากนั้นเธอก็เอนหลังและพ่นลมหายใจออกมาว่า 'คุณไม่ใช่เด็กผู้ชายอย่างที่ฉันคิด' ราวกับว่าเธอเป็นนกอินทรีที่มาถึงโอลิมปัสพร้อมกับกานีมีดผิดตัว นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่เธอพูดออกมา แต่เธอก็ยังคงฉีกโปรแกรมการแสดงและโปรยเศษชิ้นส่วนไปรอบๆ ตัว จนกระทั่งเพื่อนบ้านคนหนึ่งถามด้วยท่าทางที่สง่างามอย่างยิ่งว่าเธอควรไปเอาถังขยะมาหรือไม่ ฉันไม่ได้อยู่ดูจนจบการแสดง”

“แล้วก็มีคุณนายคนหนึ่ง—โอ้ ฉันจำชื่อเธอไม่ได้เลย เธออาศัยอยู่ในถนนที่คนขับแท็กซี่ไม่เคยได้ยินชื่อ และอยู่บ้านในวันพุธ เธอเคยทำให้ฉันตกใจกลัวอย่างมากในงานเปิดตัวภาพยนตร์ส่วนตัวครั้งหนึ่ง โดยพูดอย่างลึกลับว่า 'ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่นะ คุณรู้ไหม วันนี้เป็นวันของฉันวันหนึ่ง'” ฉันคิดว่าเธอหมายความว่าเธอมีอาการกำเริบเป็นระยะๆ และคาดว่าจะเกิดอาการกำเริบได้ทุกเมื่อ คงน่าอายมากถ้าเธอเกิดคิดว่าตัวเองเป็นซีซาร์ บอร์เจีย หรือนักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี เรื่องแบบนั้นจะทำให้คนๆ นั้นดูโดดเด่นอย่างไม่น่ามองแม้แต่ในงานแสดงส่วนตัวก็ตาม อย่างไรก็ตาม เธอแค่ต้องการจะบอกว่าวันนี้เป็นวันพุธ ซึ่งในขณะนั้นเป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ เอาล่ะ เธอมีแนวทางที่แตกต่างจากคลอปสต็อคมาก เธอไม่ค่อยไปเยี่ยมเยียนที่ไหนบ่อยนัก และแน่นอนว่าเธอกระตือรือร้นมากที่จะให้ฉันเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงในสวนของโบวิสเซิลครั้งหนึ่ง เมื่อเธอเล่าว่าเธอเผลอไปตีหน้าแข้งของใครสักคนด้วยไม้ตีโครเกต์ และเขาด่าเธอเป็นภาษาเยอรมัน ที่จริงแล้ว เขาพูดถึงเรื่องกอร์ดอน-เบนเน็ตต์เป็นภาษาฝรั่งเศส (ฉันจำไม่ได้เลยว่ามันเป็นเรื่องเรือดำน้ำลำใหม่หรือการหย่าร้าง แน่นอน ฉันโง่มาก!) ถ้าจะพูดให้ตรงประเด็นอย่างไม่น่าฟัง ฉันคิดว่า... เธอพลาดเขาไปแค่ประมาณสองนิ้ว—อาจเป็นเพราะความกังวลมากเกินไป—แต่เธอก็ชอบคิดว่าตัวเองยิงโดนเขาแล้ว ฉันก็เคยรู้สึกแบบนั้นกับนกกระทาตัวหนึ่ง ที่ฉันมักจะจินตนาการว่ามันยังคงบินต่อไปอย่างแข็งแรงด้วยความภาคภูมิใจจอมปลอม จนกระทั่งมันบินข้ามรั้วไปอีกฝั่งหนึ่ง เธอบอกว่าเธอสามารถบอกฉันได้ทุกอย่างที่เธอสวมใส่ในงานนั้น ฉันบอกว่าฉันไม่อยากให้หนังสือของฉันอ่านเหมือนรายการซักผ้า แต่เธอก็อธิบายว่าเธอไม่ได้หมายถึงเรื่องแบบนั้น”

“และก็มีเด็กชายชิลเวิร์ธคนนั้น ที่มีเสน่ห์ตราบใดที่เขายอมโง่และทำตามที่ถูกสั่ง แต่บางครั้งเขาก็คิดอยากจะพูดจาคมคาย และผลลัพธ์ก็เหมือนกับการดูอีกาพยายามสร้างรังท่ามกลางพายุ ตั้งแต่เขารู้เรื่องหนังสือเล่มนี้ เขาก็รบเร้าให้ฉันเขียนอะไรสักอย่างเกี่ยวกับชาวรัสเซียและภัยคุกคามจากแม่น้ำยาลู และเขาก็งอนมากเพราะฉันไม่ยอมทำ”

“โดยรวมแล้ว ฉันคิดว่ามันจะเป็นแรงบันดาลใจที่ยอดเยี่ยมมาก หากคุณเสนอให้ไปพักผ่อนที่ปารีสสักสองสัปดาห์”