เรจินัลด์กับของขวัญคริสต์มาส

เรจินัลด์กล่าวว่า "ผมอยากให้ทุกคนเข้าใจอย่างชัดเจนว่า ผมไม่ต้องการหนังสือสวดมนต์ 'จอร์จ เจ้าชายแห่งเวลส์' เป็นของขวัญคริสต์มาส ข้อเท็จจริงนี้ควรเป็นที่รับรู้กันอย่างกว้างขวาง"

เขากล่าวต่อว่า ควรจะมีชั้นเรียนการศึกษาด้านเทคนิคเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ของการให้ของขวัญ ไม่มีใครดูเหมือนจะมีความเข้าใจแม้แต่น้อยว่าคนอื่นต้องการอะไร และความคิดที่แพร่หลายในเรื่องนี้ไม่น่าเชื่อถือสำหรับสังคมที่มีอารยธรรม

ยกตัวอย่างเช่น ญาติผู้หญิงในชนบทคนหนึ่งที่ “รู้ว่าเนคไทมีประโยชน์เสมอ” และส่งเนคไทลายจุดสุดสยองมาให้คุณ ซึ่งคุณคงใส่ได้แค่ในที่ลับตาคนหรือในถนนท็อตแนมคอร์ทเท่านั้น มันอาจจะมีประโยชน์มากกว่านี้หากเธอเก็บไว้ผูกพุ่มลูกเกด เพราะมันจะทำหน้าที่สองอย่างคือช่วยพยุงกิ่งก้านและไล่นกไปพร้อมกัน—เพราะเป็นที่ยอมรับกันว่าพ่อค้าแม่ค้าทั่วไปมีรสนิยมด้านความงามที่ดีกว่าญาติผู้หญิงในชนบทโดยเฉลี่ยเสียอีก

แล้วก็ยังมีป้าๆ อีก พวกเธอเป็นกลุ่มคนที่จัดการเรื่องของขวัญได้ยากเสมอ ปัญหาคือเรามักจะไม่ได้สอนพวกเธอตอนที่ยังเด็กพอ กว่าจะสอนให้พวกเธอเข้าใจว่าไม่ควรใส่ถุงมือไหมพรมสีแดงในย่านเวสต์เอนด์ พวกเธอก็เสียชีวิตไปเสียก่อน หรือไม่ก็ทะเลาะกับครอบครัว หรือทำอะไรที่ไม่คำนึงถึงผู้อื่นอีก นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมจำนวนป้าๆ ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจึงหายากเหลือเกิน

ยกตัวอย่างเช่น ป้าอากาธาของฉัน ที่ส่งถุงมือมาให้ฉันคู่หนึ่งเมื่อคริสต์มาสที่แล้ว และถึงกับเลือกแบบที่คนใส่กันและมีจำนวนกระดุมที่ถูกต้องด้วยซ้ำ แต่...มันเป็นแบบกระดุมเก้าเม็ด! ฉันส่งมันไปให้เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันเกลียดเข้าไส้ เขาไม่ได้ใส่หรอก แน่นอน แต่เขาน่าจะใส่ได้—นั่นแหละคือจุดที่ความขมขื่นของความตายเข้ามาเกี่ยวข้อง มันแทบจะปลอบใจได้พอๆ กับการส่งดอกไม้สีขาวไปงานศพของเขาเลยทีเดียว แน่นอน ฉันเขียนจดหมายไปบอกป้าว่าถุงมือคู่นั้นเป็นสิ่งเดียวที่ขาดหายไปที่จะทำให้ชีวิตเบ่งบานเหมือนดอกกุหลาบ ฉันเกรงว่าป้าจะคิดว่าฉันเหลวไหล—ป้ามาจากทางเหนือ ที่ซึ่งพวกเขาอยู่กันด้วยความหวาดกลัวสวรรค์และเอิร์ลแห่งเดอร์แฮม (เรจินัลด์แสร้งทำเป็นมีความรู้เรื่องการเมืองอย่างละเอียด ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ดีเยี่ยมสำหรับการไม่พูดถึงเรื่องเหล่านั้น) ป้าที่มีเชื้อสายต่างชาติเล็กน้อยนั้นเหมาะสมที่สุดในการเข้าใจเรื่องเหล่านี้ แต่ถ้าคุณเลือกป้าของคุณไม่ได้ ในระยะยาวแล้ว วิธีที่ฉลาดที่สุดคือเลือกของขวัญแล้วส่งบิลไปให้ป้าของคุณ

แม้แต่เพื่อนในกลุ่มเดียวกัน ที่น่าจะรู้เรื่องนี้ดีกว่า ก็ยังมีความเข้าใจผิดแปลกๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมไม่ได้สะสมหนังสือโอมาร์ คัยยัมฉบับราคาถูก ผมให้สี่เล่มสุดท้ายที่ได้รับไปกับเด็กยกกระเป๋า และผมชอบคิดว่าเขาคงอ่านหนังสือเหล่านั้นพร้อมกับบันทึกของฟิตซ์เจอรัลด์ให้แม่ที่แก่ชราของเขาฟัง เด็กยกกระเป๋ามักจะมีแม่ที่แก่ชราเสมอ ผมว่ามันแสดงให้เห็นถึงความมีน้ำใจที่ดีของพวกเขา

ส่วนตัวแล้ว ฉันมองไม่เห็นว่าความยากลำบากในการเลือกของขวัญที่เหมาะสมอยู่ตรงไหน เด็กผู้ชายที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดีจะต้องชื่นชอบขวดเหล้าที่ตกแต่งอย่างสวยงามซึ่งจัดวางอย่างประณีตในหน้าต่างร้านโมเรลอย่างแน่นอน และถึงจะมีหลายขวดก็ไม่เป็นไร และก็จะมีช่วงเวลาแห่งความไม่แน่นอนอันน่าหวาดหวั่นเสมอว่าจะเป็นครีมเดอเมนท์หรือชาร์ทรูส เหมือนกับความตื่นเต้นที่รอคอยเมื่อเห็นมือของคู่หูถูกเปิดขึ้นในการเล่นบริดจ์ ผู้คนอาจพูดอะไรก็ได้เกี่ยวกับการเสื่อมถอยของศาสนาคริสต์ แต่ระบบศาสนาที่ผลิตชาร์ทรูสสีเขียวขึ้นมานั้นไม่มีวันตายอย่างแท้จริง

และแน่นอนว่ายังมีแก้วเหล้า ผลไม้เชื่อม ผ้าม่านทอ และของใช้จำเป็นอื่นๆ อีกมากมายที่เหมาะจะเป็นของขวัญ—ยังไม่นับรวมของฟุ่มเฟือย เช่น การจ่ายบิลให้ หรือเครื่องประดับสวยๆ สักชิ้น ต่างจากหญิงดีในพระคัมภีร์ ฉันไม่ได้รังเกียจทับทิม ที่จริงแล้ว ตอนที่เจอเธอน่ะ คงเป็นปัญหามากในช่วงคริสต์มาส คงไม่มีอะไรเหมาะสมกับสถานการณ์นั้นได้ นอกจากเช็คเปล่าๆ บางทีก็ดีแล้วที่เธอหายไป

เสน่ห์อย่างหนึ่งของผม (เรจินัลด์กล่าวสรุป) คือผมเป็นคนที่พอใจอะไรง่าย ๆ แต่ผมรับไม่ได้กับหนังสือสวดมนต์ "เจ้าชายแห่งเวลส์"