ตุลาคมและมิถุนายน
อ่านเรื่องสั้นฉบับเต็มเรื่อง “ตุลาคมและมิถุนายน” โดย โอ. เฮนรี
กัปตันมองดาบที่แขวนอยู่บนผนังด้วยสีหน้าหม่นหมอง ในตู้เสื้อผ้าใกล้ๆ กันนั้นเก็บชุดเครื่องแบบที่ซีดจาง เปื้อนคราบ และเก่าโทรมไปตามกาลเวลาและสภาพอากาศ ช่างเป็นเวลาที่ยาวนานเหลือเกินนับตั้งแต่ยุคแห่งความตื่นตระหนกในสงคราม!
และบัดนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากของประเทศมาอย่างโชกโชน แต่เขากลับต้องยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงด้วยดวงตาอ่อนโยนและริมฝีปากที่ยิ้มแย้มของหญิงสาวคนหนึ่ง ขณะที่เขานั่งอยู่ในห้องอันเงียบสงบ เขากำจดหมายที่เพิ่งได้รับจากเธอไว้ในมือ—จดหมายที่ทำให้เขามีสีหน้าเศร้าหมองเช่นนั้น เขาอ่านทบทวนย่อหน้าที่ทำลายความหวังของเขาอีกครั้ง
ในการปฏิเสธเกียรติที่คุณมอบให้แก่ฉันด้วยการขอฉันแต่งงาน ฉันรู้สึกว่าฉันควรพูดอย่างตรงไปตรงมา เหตุผลที่ฉันทำเช่นนั้นคือความแตกต่างของอายุระหว่างเรามาก ฉันรักคุณมาก ๆ แต่ฉันแน่ใจว่าการแต่งงานของเราจะไม่มีความสุข ฉันเสียใจที่ต้องพูดถึงเรื่องนี้ แต่ฉันเชื่อว่าคุณจะชื่นชมความซื่อสัตย์ของฉันในการบอกเหตุผลที่แท้จริงให้คุณทราบ
กัปตันถอนหายใจและเอนศีรษะลงบนมือ ใช่แล้ว อายุของพวกเขานั้นห่างกันหลายปี แต่เขาแข็งแรงและบึกบึน เขามีฐานะและทรัพย์สินมากมาย ความรัก ความเอาใจใส่ และข้อได้เปรียบต่างๆ ที่เขาสามารถมอบให้แก่เธอ จะไม่ทำให้เธอละเลยเรื่องอายุไปได้หรือ? นอกจากนี้ เขามั่นใจเกือบ 100% ว่าเธอเองก็รักเขาเช่นกัน
กัปตันเป็นคนลงมือทำอย่างรวดเร็ว ในสนามรบเขาโดดเด่นในเรื่องความเด็ดขาดและความกระตือรือร้น เขาจะไปพบเธอและขอร้องเธอด้วยตนเองอีกครั้ง อายุ! อะไรกันที่จะมาขวางกั้นระหว่างเขากับคนที่เขารัก?
ในอีกสองชั่วโมงต่อมา เขาก็พร้อมแล้วในชุดเดินทัพเบา ๆ สำหรับการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดของเขา เขาขึ้นรถไฟไปยังเมืองเก่าทางใต้ในรัฐเทนเนสซี ที่ซึ่งเธออาศัยอยู่
ธีโอโดรา เดมิง ยืนอยู่บนบันไดของคฤหาสน์เก่าแก่ที่สวยงาม มีระเบียงทางเข้า กำลังเพลิดเพลินกับแสงยามพลบค่ำในฤดูร้อน เมื่อกัปตันเดินเข้ามาทางประตูและขึ้นมาตามทางเดินกรวด เธอพบเขาด้วยรอยยิ้มที่ปราศจากความเขินอาย เมื่อกัปตันยืนอยู่บนขั้นบันไดด้านล่างเธอ ความแตกต่างของอายุระหว่างทั้งสองดูไม่มากนัก เขาตัวสูงสง่า ดวงตาสดใส และผิวสีน้ำตาล ส่วนเธอก็อยู่ในวัยสาวที่งดงาม
“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะมา” ธีโอโดรากล่าว “แต่ในเมื่อคุณมาแล้ว คุณก็นั่งลงที่บันไดได้เลย คุณไม่ได้รับจดหมายของฉันหรือไง?”
“ผมทำแล้ว” กัปตันกล่าว “และนั่นคือเหตุผลที่ผมมา ผมขอถามทีโอว่า ลองคิดทบทวนคำตอบของคุณอีกครั้งได้ไหม”
ธีโอโดราส่งยิ้มอ่อนโยนให้เขา เขาดูอ่อนเยาว์ตามวัย เธอชื่นชอบความแข็งแกร่ง รูปลักษณ์ที่ดูดี และความเป็นชายชาตรีของเขา—บางที ถ้าหาก—
“ไม่ ไม่” เธอกล่าวพลางส่ายศีรษะอย่างปฏิเสธ “เป็นไปไม่ได้เลย ฉันชอบคุณมาก แต่การแต่งงานไม่ใช่ทางออก อายุของฉันกับของคุณนั้น—แต่ไม่ต้องให้ฉันพูดซ้ำหรอก—ฉันบอกคุณไปแล้วในจดหมาย”
กัปตันหน้าแดงเล็กน้อยผ่านสีบรอนซ์บนใบหน้า เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง มองไปยังแสงสนธยาด้วยความเศร้า เลยแนวป่าไปไม่ไกลนัก คือทุ่งโล่งที่เหล่าทหารในชุดสีน้ำเงินเคยตั้งค่ายพักแรมระหว่างการเดินทัพมุ่งหน้าสู่ทะเล ช่างนานแสนนานเหลือเกิน! แท้จริงแล้ว โชคชะตาและกาลเวลาได้เล่นตลกกับเขาอย่างร้ายกาจ เพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้นที่คั่นกลางระหว่างเขากับความสุข!
มือของธีโอโดราค่อยๆ เลื่อนลงไปวางอยู่ในมือที่แข็งแรงและเนียนสีน้ำตาลของเขา เธอรู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่คล้ายคลึงกับความรักอย่างน้อยที่สุด
“อย่าคิดมากเลยนะคะ” เธอกล่าวอย่างอ่อนโยน “ทุกอย่างเป็นไปเพื่อสิ่งที่ดีที่สุด ฉันคิดไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบแล้วด้วยตัวเอง วันหนึ่งคุณจะดีใจที่ฉันไม่ได้แต่งงานกับคุณ มันอาจจะดีและน่ารักในช่วงเวลาหนึ่ง—แต่ลองคิดดูสิ! ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า รสนิยมของเราจะแตกต่างกันมากแค่ไหน! คนหนึ่งอาจอยากนั่งข้างเตาผิงอ่านหนังสือ และอาจจะบรรเทาอาการปวดเส้นประสาทหรือโรคไขข้อในตอนเย็น ในขณะที่อีกคนอาจคลั่งไคล้การเต้นรำ โรงละคร และอาหารมื้อดึก ไม่เลย เพื่อนรักของฉัน แม้ว่ามันจะไม่ใช่เดือนมกราคมและพฤษภาคมเสียทีเดียว แต่มันก็เป็นช่วงเดือนตุลาคมและต้นเดือนมิถุนายนอย่างชัดเจน”
“ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการเสมอ ธีโอ ถ้าคุณต้องการ—”
“ไม่หรอก คุณจะไม่ทำอย่างนั้นหรอก ตอนนี้คุณอาจคิดว่าคุณจะทำ แต่ความจริงแล้วคุณจะไม่ทำหรอก โปรดอย่าถามฉันอีกเลย”
กัปตันพ่ายแพ้ในการรบ แต่เขาเป็นนักรบผู้กล้าหาญ และเมื่อเขาลุกขึ้นเพื่อกล่าวคำอำลาครั้งสุดท้าย ปากของเขาเม้มแน่นและไหล่ของเขาตั้งตรง
คืนนั้นเขาขึ้นรถไฟมุ่งหน้าไปทางเหนือ เย็นวันรุ่งขึ้นเขากลับมาที่ห้องของเขา ซึ่งดาบของเขาแขวนอยู่บนผนัง เขาแต่งตัวเพื่อรับประทานอาหารเย็น ผูกเนคไทสีขาวอย่างประณีต และในขณะเดียวกันเขาก็ครุ่นคิดไตร่ตรองอยู่กับตัวเอง
“ด้วยเกียรติของฉัน ฉันเชื่อว่าธีโอพูดถูกในที่สุด ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าเธอสวยมาก แต่ถ้าจะคำนวณอย่างสุภาพที่สุด เธอน่าจะอายุยี่สิบแปดปี”
เพราะว่ากัปตันคนนั้นอายุเพียงสิบเก้าปี และไม่เคยชักดาบออกมาเลยนอกจากในสนามสวนสนามที่เมืองแชตทานูกา ซึ่งนับว่าเป็นครั้งแรกที่เขาเคยได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับสงครามสเปน-อเมริกา
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
