จูดกินแห่งพาร์เซลส์

ร่างหนึ่งในชุดสูทผ้าทวีดสีไม่ชัดเจน ถือห่อของห่อกระดาษสีน้ำตาล นั่นคือสิ่งที่เราพบโดยไม่คาดคิด ณ ทางโค้งของถนนลูกรังในดอร์เซตเชียร์ และม้าสีน้ำตาลแดงตัวนั้นจ้องมองมาและดูเหมือนจะคิดที่จะทำความเคารพ ม้าตัวนี้กลัวถนน มีช่วงเวลาที่นิ่งเฉย และไม่มีใครรู้ว่ามันจะผ่านอะไรไปบ้างและจะไม่ผ่านอะไรไปบ้าง เราเรียกมันว่าเรดฟอร์ด นั่นเป็นการพบกันครั้งแรกของฉันกับจูดกิน และครั้งต่อไปสถานการณ์ก็เหมือนเดิม ถนนลูกรังเดียวกัน ร่างในชุดสูทผ้าทวีดที่ดูเหมือนจะขอโทษขอโพยเหมือนเดิม ห่อของเหมือนเดิม หรือคล้ายกันมาก เพียงแต่ครั้งนี้ม้าสีน้ำตาลแดงมองตรงไปข้างหน้า

ฉันจำไม่ได้แล้วว่าฉันถามเจ้าบ่าวหรือเขาเป็นคนบอกข้อมูลเอง แต่ไม่ว่าด้วยวิธีใด ฉันก็ค่อยๆ รวบรวมประวัติชีวิตของคนเร่ร่อนในตรอกซอยเหล่านี้ขึ้นมาได้ มันคงคล้ายคลึงกับชีวิตของคนอื่นๆ อีกมากมายที่บางครั้งถูกชี้ให้เห็นกันว่าเคยอยู่ในกองทหารม้าชั้นยอดและเป็นนักขี่ม้าฝีมือเยี่ยมมาก่อน ผู้ชายที่ได้สูดอากาศบริสุทธิ์จากตะวันออก ได้โลดแล่นในชีวิตราวกับงานเต้นรำ เคยมีโอกาสชิงถ้วยอุปราช และทำเรื่องมหัศจรรย์เกี่ยวกับม้าในอ่าวเอเดน แล้วสายน้ำสีทองก็เหือดแห้ง แสงแดดก็จางหายไปอย่างฉับพลัน และเทพเจ้าก็พยักหน้าว่า “ไปเถอะ” แต่พวกเขาก็ไม่ไป พวกเขากลับหันไปสู่ตรอกซอยที่เต็มไปด้วยโคลน วิลล่าราคาถูก และความทุกข์ยากที่ลดลงของชีวิต เฝ้ามองต้นลูกแพร์เติบโตและเลี้ยงไก่เพื่อเอาไข่ และจูดกินก็เป็นเช่นเดียวกับคนอื่นๆ เหล่านั้น ไวน์ในถ้วยแห่งชีวิตของเขาหกกระเด็นไปอย่างกะทันหัน และเขาก็ยังคงอยู่เพื่อดื่มส่วนที่เหลืออยู่ซึ่งคนฉลาดมักทิ้งไป ในสมัยที่เขาดูถูกดูแคลนสิ่งต่างๆ มากมาย เขาคงจ้องมองม้าสีน้ำตาลแดงและเครื่องแต่งกายของมันจนหมดสิ้นความสง่างาม เหมือนกับที่เขาจะแช่แข็งไวน์แดงราคาถูกไว้หลังจุก หรือผู้หญิงธรรมดาๆ ไว้หลังผ้าคลุมหน้า และตอนนี้เขากำลังเดินอย่างอดทนผ่านโคลนตม ในชุดสูทผ้าทวีดที่จะตกทอดไปยังเด็กรับใช้คนสวนในที่สุด และบางทีอาจจะพอดีกับเขาด้วยซ้ำ เทพเจ้าผู้ทรงรู้จุดจบก่อนจุดเริ่มต้น อาจกำลังสร้างเด็กรับใช้คนสวนสักแห่งเพื่อให้พอดีกับเสื้อผ้าเหล่านั้น และจูดกินเป็นเพียงผู้ดูแลที่อาศัยอยู่ในส่วนหนึ่งของมัน นั่นคือสิ่งที่ฉันชอบคิด และฉันอาจจะคิดผิดก็ได้ และจูดกิน ผู้ซึ่งเสื้อผ้าของเขาเคยเป็นมากกว่าศาสนาสำหรับเขา แทบจะศักดิ์สิทธิ์ไม่น้อยไปกว่าการทะเลาะวิวาทในครอบครัว จะนำพัสดุเหล่านั้นกลับไปยังวิลล่าของเขาและไปหาภรรยาที่รอเขาและพัสดุเหล่านั้นอยู่—ภรรยาที่อาจเคยมีรูปร่างดีมาก่อน และบางทีอาจยังมีหัวใจทองคำ—ทองคำเก้ากะรัตก็ว่าได้—แต่แน่นอนว่าจิตใจของเธอนั้นแข็งกระด้าง และผู้ที่ไปรับและขนของมาจะอธิบายว่ามันเป็นอย่างไรในการติดต่อค้าขายของเขา และหากเขานำน้ำตาลหรือด้ายผิดประเภทมา เขาจะเกลี้ยกล่อมความไม่พอใจจากใบหน้าที่แข็งกระด้างนั้น เหมือนกับที่สาวทำขนมจะไล่แมลงวันหัวเขียวออกจากขนมปังเก่าๆ และชายผู้นั้นรู้ว่าการปลอบโยนความกระวนกระวายของม้าพันธุ์ดี การปลอบประโลมการดิ้นรนและเหงื่อของมันขณะที่มันเต้นรำอยู่ใต้เขาด้วยความรื่นเริงและความระทึกของชีพจรและความรุ่งโรจน์ของการกระโดดของมันนั้นเป็นอย่างไร เขาเคยอยู่ในที่รกร้างว่างเปล่า ที่ซึ่งสัตว์ร้ายแห่งทะเลทรายคร่ำครวญบทเพลงอันน่าสะพรึงกลัว และดวงตาของพวกมันสะท้อนแสงดาวเที่ยงคืนกลับมา—และเขาก็สามารถจุ่มตัวลงไปในการดูแลตู้ฟักไข่ได้ มันช่างน่ากลัวและผิดบาป แต่เมื่อฉันได้พบเขาในตรอกซอย ใบหน้าของเขากลับแสดงออกถึงความร่าเริงที่น่าเบื่อหน่าย ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นความสุข จูดกินแห่งเดอะพาร์เซลส์ได้ค้นพบอะไรบางอย่างในเศษซากชีวิตที่ฉันมองข้ามไปในการเดินทางไปๆ มาๆ ข้ามผืนน้ำมากมายหรือไม่? มีปัญญามากกว่าในความวิปริตของเขามากกว่าในความบ้าคลั่งของปราชญ์หรือไม่? เทพเจ้าผู้ทรงเมตตาเท่านั้นที่จะรู้

ฉันไม่คิดว่าฉันเห็นจูดกินมากกว่าสามครั้งโดยรวม และทุกครั้งที่เราพบกันก็จะผ่านทางถนนเล็กๆ นั้น แต่ในวันที่ฟ้าครึ้มและมีเมฆมากวันหนึ่ง ขณะที่ม้าสีน้ำตาลแดงกำลังพาฉันไปที่สถานี ฉันได้ผ่านบ้านหลังเล็กๆ ที่ดูโทรมๆ ซึ่งคนดูแลม้าหรือสัญชาตญาณบอกฉันว่าเป็นบ้านของจูดกิน จากหลังพุ่มไม้เอลเดอร์ที่รกครึ้ม ฉันได้ยินเสียงจอบกระทบพื้นเป็นจังหวะๆ มีเสียงกระทบกันเป็นระยะๆ เหมือนกับว่ามีคนหยิบก้อนหินออกมาแล้วขว้างไปไกลๆ และฉันรู้ว่าเขากำลังทำอะไรบางอย่างกับรากของต้นลูกแพร์ ใกล้ๆ กับเขา ฉันแน่ใจว่าจะมีฟักทองลูกใหญ่ที่ออกผลช้ากว่าปกติวางอยู่ และความใหญ่โตและความช้าของมันจะเป็นหัวข้อสนทนาในมื้อกลางวัน จะมีการเสนอแนะว่าควรนำฟักทองนั้นไปประดับในงานฉลองเก็บเกี่ยว เพราะการเก็บเกี่ยวโดยทั่วไปไม่เป็นที่น่าพอใจ จึงไม่ยุติธรรมที่จะให้ชาวนาเป็นผู้จัดหาวัตถุดิบทั้งหมดสำหรับการเฉลิมฉลอง

และในขณะที่ฉันกำลังนั่งรถไฟมุ่งหน้าเข้าเมืองอย่างรวดเร็ว จูดกินก็จะเดินโซเซไปยังบ้านพักของบาทหลวงพร้อมกับฟักทองและตะกร้าดอกดาเลียเต็มตะกร้า ซึ่งตะกร้านั้นจะต้องนำไปคืน