ฮวนิต้า

เท่าที่เห็นและตามคำบอกเล่าทั้งหมด ฮวนิตาเป็นบุคคลที่ไม่ได้สร้างชื่อเสียงที่ดีให้กับครอบครัวหรือเมืองร็อกสปริงส์บ้านเกิดของเธอเลย ฉันพบเธอครั้งแรกที่นั่นเมื่อสามปีก่อนในห้องเล็กๆ ด้านหลังร้านของพ่อเธอ เธอดูขี้อายมากและพยายามหลบเลี่ยงการพบปะผู้คน ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะทำได้เมื่อพิจารณาจากพื้นที่แคบๆ ของห้อง และเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์เมื่อพิจารณาจากส่วนสูงห้าฟุตสิบและน้ำหนักตัวมากกว่าสองร้อยปอนด์ของเธอ ซึ่งในครั้งนั้นและทุกครั้งที่ฉันได้พบเธอในภายหลัง เธอสวมเสื้อผ้าฝ้ายเก่าๆ ที่มีข้อความว่า “แม่ฮับบาร์ด”

ใบหน้าของเธอ โดยเฉพาะริมฝีปากของเธอ มีเสน่ห์สดใสและเย้ายวนใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ถ้าให้เลือกคำอื่น ฉันคงไม่อยากใช้คำว่า "สวย" สักเท่าไหร่

ในช่วงฤดูร้อนนั้น ฉันเห็นฮวนิตาบ่อยมาก เพราะมันยากเหลือเกินสำหรับเธอที่จะไม่ให้ใครเห็น เธอมักจะนั่งอยู่ในมุมที่เงียบสงบของสวนเล็กๆ ของพวกเขา หรือหลังมุมบ้าน เตรียมผักสำหรับอาหารเย็น หรือคัดแยกเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ของแม่เธอ

แม้ในวันนั้นเอง ก็มีคำกล่าวติดตลกว่า ฮวนิตาไม่ได้ดูไม่สวยในสายตาผู้ชายอย่างที่รูปลักษณ์ภายนอกอาจบ่งบอก เธอมีคนมาหลงรักมากกว่าหนึ่งคน และมีความหวังอย่างยิ่งว่าจะได้แต่งงานกับคนที่มีฐานะดี แม้จะไม่ใช่คนร่ำรวยก็ตาม

เมื่อฉันกลับมาที่ “สปริงส์” ในช่วงฤดูร้อนนี้ ขณะที่กำลังสอบถามข่าวคราวของบุคคลต่างๆ ที่ฉันเคยสนใจเมื่อสามปีก่อน ชื่อของฮวนิตาผุดขึ้นมาในความคิดของฉันโดยธรรมชาติ และฉันก็เอ่ยชื่อเธอออกมาทันที มีหลายคนพร้อมที่จะเล่าให้ฉันฟังเกี่ยวกับเส้นทางอาชีพของฮวนิตาตั้งแต่ที่ฉันได้พบเธอครั้งล่าสุด

พ่อของเธอเสียชีวิตไปแล้ว และเธอกับแม่ก็เผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบากมากมาย แต่ก็ยังคงดูแลร้านต่อไป อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฮวนิต้าก็ไม่เคยหยุดดึงดูดผู้คนทั้งหนุ่มสาวและผู้สูงอายุให้มาชื่นชม พวกเขามารออยู่ริมรั้วบ้านของเธอในทุกช่วงเวลา พวกเขาพบเธอในตรอกซอย พวกเขาเข้าไปในร้านและกลับออกมาที่ห้องนั่งเล่น ถึงขนาดที่มีคนพูดกันว่าสุภาพบุรุษคนหนึ่งในชุดสูทลายสก็อตเดินทางมาจากในเมืองโดยรถไฟเพื่อมาหาเธอโดยเฉพาะ ด้วยความสนใจที่ไม่หยุดหย่อนเช่นนี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่ผู้คนในร็อกสปริงส์ต่างคาดเดากันว่าสุดท้ายแล้วฮวนิต้าจะแต่งงานกับใครและจะเป็นอย่างไร

ระยะหนึ่งมีข่าวลือว่าเธอหมั้นหมายกับเกษตรกรผู้มั่งคั่งคนหนึ่งในรัฐมิสซูรีตอนใต้ แม้ว่าจะไม่มีใครเดาได้ว่าเธอพบกับเขาเมื่อไหร่หรือที่ไหน ต่อมาจึงได้รู้ว่าชายที่เธอเลือกนั้นเป็นเศรษฐีชาวเท็กซัสผู้ครอบครองม้าขาวร้อยตัว ซึ่งฮวนิตาเริ่มฝึกขี่ม้าตัวหนึ่งในจำนวนนั้น

แต่ท่ามกลางการคาดเดาและการโต้แย้งเกี่ยวกับเรื่องของฮวนิตาและบรรดาคนรักของเธอ จู่ๆ ก็มีชายขาเดียวปรากฏตัวขึ้น ชายผู้ยากจนและโทรมมาก และเห็นได้ชัดว่าเป็นชายขาเดียว เขาเริ่มเป็นที่รู้จักของสาธารณชนจากการที่ฮวนิตาขอรับบริจาคเพื่อซื้อขาเทียมไม้ก๊อกให้กับชายผู้น่าสงสารคนนี้

ความสนใจของเธอที่มีต่อชายขาเดียวปรากฏให้เห็นในหลายรูปแบบ ซึ่งบางครั้งก็ไม่ชัดเจนต่อสาธารณชนที่อยากรู้อยากเห็น ดังที่พิสูจน์ได้ในเช้าวันหนึ่งเมื่อฮวนิตาให้กำเนิดทารก ซึ่งเธอประกาศว่าพ่อของเด็กคือสามีของเธอ ชายขาเดียวคนนั้น เรื่องราวของนักเทศน์พเนจร การแต่งงานลับๆ ในรัฐอิลลินอยส์ และใบทะเบียนสมรสที่หายไปก็ถูกเล่าขาน อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม ฮวนิตาได้หันหลังให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์เพศชายทั้งหมด และทุ่มเทความรักอันล้นเหลือให้กับชายขาเดียวอย่างเต็มที่

ฉันเหลือบไปเห็นคู่สามีภรรยาแปลกประหลาดคู่นั้นขณะที่ฉันอยู่ในหมู่บ้าน ฮวนิตาให้สามีของเธอนั่งบนหลังม้าตัวเล็กที่ดูหงอยเหงา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังจูงมันด้วยบังเหียน และพวกเขากำลังเดินไปตามทางเล็กๆ มุ่งหน้าไปยังป่า ซึ่งฉันได้ยินมาว่าพวกเขามักจะไปเดินเล่นแบบนั้นบ่อยๆ ภาพที่พวกเขาปรากฏให้เห็นนั้นแปลกประหลาดมาก เธอสวมหมวกฟางใบใหญ่ของผู้ชายบังใบหน้าบวมแดงของเธอ และสายลมพัดอวัยวะเพศที่สกปรกของเธอให้พองโตอย่างน่าเกลียดน่ากลัว ส่วนเขานั้นตัวเล็ก อ่อนแอ แต่ดูเหมือนจะพอใจกับชะตากรรมของเขาที่แม้แต่ขาไม้ก๊อกที่เขาปรารถนาก็ยังไม่ได้มอบให้

พวกเขาจึงออกเดินทางไปยังป่าด้วยกัน ที่ซึ่งพวกเขาจะได้รักกันอย่างสงบโดยปราศจากสายตาของใครก็ตาม ยกเว้นนกและกระรอก แต่กระรอกจะสนใจอะไรเล่า!

สำหรับตัวผมแล้ว ผมไม่เคยคาดหวังว่าฮวนิตาจะน่าเคารพนับถือมากกว่ากระรอกเลย และผมก็ไม่เข้าใจว่าคนอื่นจะคาดหวังเช่นนั้นได้อย่างไร