Juanita

Naar alle waarschijnlijkheid en volgens alle verhalen is Juanita een persoon die haar familie noch haar geboorteplaats Rock Springs eer aandoet. Ik ontmoette haar daar voor het eerst drie jaar geleden in het kleine achterkamertje achter de winkel van haar vader. Ze leek erg verlegen en geneigd zich te verbergen; een heldhaftige poging, gezien de beperkte ruimte; en een hopeloze, gezien haar lengte van 1,78 meter en haar gewicht van meer dan 90 kilo, die ze toen, en elke keer dat ik haar daarna zag, droeg in een vuile katoenen "Mother Hubbard"-jurk.

Haar gezicht, en met name haar mond, had een zekere frisse en sensuele schoonheid, hoewel ik liever niet het woord 'schoonheid' zou gebruiken als ik iets anders mocht zeggen.

Ik zag Juanita die zomer vaak, simpelweg omdat het zo moeilijk was voor het arme meisje om niet gezien te worden. Ze zat meestal in een afgelegen hoekje van hun kleine tuin, of achter een hoek van het huis, groenten voor het avondeten klaar te maken of het bloemzaad van haar moeder te sorteren.

Er werd die dag, zo werd met enige amusement gezegd, opgemerkt dat Juanita niet zo onaantrekkelijk was voor mannen als haar uiterlijk deed vermoeden; dat ze meer dan één bewonderaar had en grote hoop koesterde op een goed, zo niet schitterend, huwelijk.

Toen ik deze zomer terugkeerde naar de "Springs" en navroeg hoe het met de verschillende mensen ging die me drie jaar geleden hadden geïnteresseerd, dacht ik meteen aan Juanita en noemde ik haar naam. Velen stonden te popelen om me te vertellen over Juanita's carrière sinds ik haar voor het laatst had gezien.

Haar vader was overleden en zij en haar moeder hadden de nodige ups en downs meegemaakt, maar ze bleven de winkel runnen. Wat er ook gebeurde, Juanita bleef bewonderaars aantrekken, jong en oud. Ze hingen op alle uren van de dag aan haar hek; ze ontmoetten haar in de steegjes; ze drongen de winkel binnen en gingen zelfs de woonkamer in. Er werd zelfs gefluisterd dat een heer in een geruit pak helemaal vanuit de stad met de trein was gekomen, puur en alleen om haar te bezoeken. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er in Rock Springs volop gespeculeerd werd over met wie en wat Juanita uiteindelijk zou trouwen.

Een tijdlang werd beweerd dat ze verloofd was met een rijke boer uit Zuid-Missouri, hoewel niemand kon raden wanneer of waar ze hem had ontmoet. Later bleek dat de man van haar keuze een miljonair uit Texas was die honderd witte paarden bezat, waarvan Juanita er rond die tijd een begon te mennen.

Maar te midden van alle speculaties en tegenspeculaties over Juanita en haar minnaars, verscheen er plotseling een man met één been; een zeer arme en sjofele man, en onmiskenbaar eenbenig. Hij werd voor het eerst bekend bij het publiek doordat Juanita geld inzamelde om de ongelukkige man een kurken prothese te kopen.

Haar interesse in de eenbenige man bleef zich op verschillende manieren manifesteren, niet altijd even duidelijk voor het nieuwsgierige publiek; zoals bleek op een ochtend toen Juanita moeder werd van een baby, waarvan ze aankondigde dat de vader haar echtgenoot was, de eenbenige man. Het verhaal van een rondtrekkende prediker werd verteld; een geheim huwelijk in de staat Illinois; en een verloren huwelijksakte. Hoe het ook zij, Juanita heeft de hele mannelijke tweevoeter de rug toegekeerd en schenkt al haar onverdeelde genegenheid aan de eenbenige man.

Ik ving een glimp op van het merkwaardige stel toen ik in het dorp was. Juanita had haar man op een treurig ogende pony gezet, die ze zelf kennelijk aan de teugel leidde, en ze liepen over het pad richting het bos, waar ze, naar verluidt, vaker op deze manier ronddwalen. Het beeld dat ze vormden was bijzonder; zij met een grote strohoed die haar gezwollen, ronde gezicht in de schaduw zette, en de wind die haar vuile "Mother Hubbard" tot monsterlijke proporties opblies. Hij, tenger, hulpeloos, maar kennelijk tevreden met zijn lot, dat hem zelfs het felbegeerde kurkbeen niet had gegund.

Zo trekken ze samen het bos in, waar ze elkaar kunnen liefhebben, ver weg van alle nieuwsgierige blikken, behalve die van de vogels en de eekhoorns. Maar wat maakt het de eekhoorns nou uit!

Ikzelf had nooit verwacht dat Juanita respectabeler zou zijn dan een eekhoorn, en ik zie niet hoe iemand anders dat wel had kunnen verwachten.