โคลวิสกับความรับผิดชอบของผู้ปกครอง
อ่านเรื่องสั้นฉบับเต็ม “โคลวิสกับความรับผิดชอบของพ่อแม่” โดยซากิ
มาริออน เอ็กเกลบี นั่งคุยกับโคลวิสในเรื่องเดียวที่เธอเต็มใจจะพูดถึงเสมอ นั่นก็คือลูกๆ ของเธอและความสมบูรณ์แบบและความสำเร็จที่หลากหลายของพวกเขา โคลวิสไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่พร้อมจะรับฟังเท่าไหร่ ลูกๆ รุ่นเยาว์ของเอ็กเกลบี ซึ่งถูกวาดด้วยสีสันสดใสเกินจริงในแบบอิมเพรสชั่นนิสม์ของพ่อแม่ ไม่ได้ปลุกเร้าความกระตือรือร้นใดๆ ในตัวเขาเลย ในทางกลับกัน คุณนายเอ็กเกลบีกลับมีความกระตือรือร้นเหลือเฟือสำหรับสองคน
“คุณน่าจะชอบเอริค” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะโต้แย้งมากกว่าหวัง โคลวิสได้บอกเป็นนัยๆ อย่างชัดเจนแล้วว่าเขาไม่น่าจะใส่ใจเอมี่หรือวิลลี่มากนัก “ใช่ ฉันมั่นใจว่าคุณจะชอบเอริค ทุกคนเข้ากับเขาได้ทันที คุณรู้ไหม เขามักทำให้ฉันนึกถึงภาพวาดชื่อดังของเดวิดตอนหนุ่มๆ—ฉันจำไม่ได้ว่าใครเป็นคนวาด แต่เป็นภาพที่คนรู้จักกันดี”
“แค่นั้นก็คงทำให้ฉันเกลียดเขาแล้ว ถ้าฉันได้เจอเขาบ่อยๆ” โคลวิสกล่าว “ลองนึกภาพดูสิ อย่างเช่นตอนเล่นบริดจ์ประมูล เมื่อเราพยายามตั้งสมาธิกับสิ่งที่คู่หูเราประกาศไว้ตั้งแต่แรก และจำให้ได้ว่าคู่ต่อสู้เราทิ้งไพ่ชุดไหนไปบ้าง การที่มีใครสักคนคอยย้ำเตือนเราด้วยภาพของดาวิดในวัยหนุ่มมันจะเป็นอย่างไร มันคงน่าโมโหมาก ถ้าเอริคทำอย่างนั้น ฉันคงเกลียดเขา”
“เอริคไม่เล่นบริดจ์ค่ะ” นางเอ็กเกลบีกล่าวอย่างมีศักดิ์ศรี
“เขาไม่ทำอย่างนั้นเหรอ?” โคลวิสถาม “ทำไมจะไม่ล่ะ?”
“ลูกๆ ของฉันไม่มีใครถูกเลี้ยงดูมาให้เล่นไพ่เลย” นางเอ็กเกลบีกล่าว “แต่ฉันสนับสนุนให้เล่นหมากรุกแบบต่างๆ เช่น ฮัลมา และเกมอื่นๆ ทำนองนั้น เอริคได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเล่นหมากรุกที่เก่งมากคนหนึ่ง”
“คุณกำลังโปรยความเสี่ยงอันร้ายแรงลงไปในเส้นทางของครอบครัวคุณ” โคลวิสกล่าว “เพื่อนของผมที่เป็นบาทหลวงในเรือนจำบอกผมว่า ในบรรดาคดีอาญาร้ายแรงที่สุดที่เขาเคยพบเห็นมา ผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตหรือจำคุกเป็นเวลานานนั้น ไม่มีนักเล่นบริดจ์สักคนเลย ในทางกลับกัน เขารู้จักนักเล่นหมากรุกอย่างน้อยสองคนที่เก่งกาจในหมู่พวกเขา”
“ดิฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าลูกชายของดิฉันจะไปเกี่ยวข้องอะไรกับพวกอาชญากร” นางเอ็กเกลบีกล่าวอย่างไม่พอใจ “ดิฉันรับรองได้เลยว่าพวกเขาได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดีที่สุด”
“นั่นแสดงว่าคุณกังวลว่าพวกเขาจะออกมาเป็นอย่างไร” โคลวิสกล่าว “แม่ของผมไม่เคยใส่ใจเรื่องการเลี้ยงดูผมเลย เธอแค่คอยดูแลให้ผมโดนตีเป็นระยะๆ และสอนให้ผมรู้จักความแตกต่างระหว่างถูกกับผิด ซึ่งมันก็มีความแตกต่างกันอยู่บ้างนะ แต่ผมลืมไปแล้วว่ามันคืออะไร”
“ลืมไปแล้วเหรอว่าอะไรถูกอะไรผิด!” นางเอ็กเกิลบีอุทาน
“คืออย่างนี้นะครับ ผมเรียนวิชาธรรมชาติวิทยาและวิชาอื่นๆ อีกมากมายพร้อมๆ กัน และคนเราก็คงจำทุกอย่างไม่ได้หรอกใช่ไหมครับ ผมเคยรู้ความแตกต่างระหว่างหนูหลับซาร์ดิเนียกับหนูหลับธรรมดา และนกหัวคดมาถึงชายฝั่งเราก่อนนกคuckoo หรือกลับกัน และวอลรัสใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะโตเต็มวัย ผมว่าคุณคงเคยรู้เรื่องพวกนี้มาก่อน แต่ผมพนันได้เลยว่าคุณลืมไปหมดแล้ว”
“เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญหรอกค่ะ” นางเอ็กเกลบีกล่าว “แต่—”
“ความจริงที่ว่าเราทั้งคู่ลืมเรื่องพวกนั้นไปแล้ว พิสูจน์ได้ว่ามันสำคัญ” โคลวิสกล่าว “คุณคงสังเกตแล้วว่า สิ่งสำคัญมักจะเป็นสิ่งที่คนเราลืม ในขณะที่เรื่องเล็กน้อยที่ไม่จำเป็นในชีวิตกลับติดอยู่ในความทรงจำ อย่างเช่น เอดิธา คลับเบอร์ลีย์ ลูกพี่ลูกน้องของผม ผมไม่มีวันลืมว่าวันเกิดของเธอคือวันที่ 12 ตุลาคม ผมไม่สนใจเลยว่าวันเกิดของเธอจะตรงกับวันไหน หรือเธอเกิดหรือไม่เกิด เพราะทั้งสองอย่างนั้นดูเล็กน้อยหรือไม่จำเป็นสำหรับผม ผมยังมีลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆ อีกมากมายให้คุยด้วย ในทางกลับกัน เมื่อผมไปพักอยู่กับฮิลเดการ์ด ชรูบลีย์ ผมไม่มีวันจำสถานการณ์สำคัญได้เลยว่าสามีคนแรกของเธอได้รับชื่อเสียงที่ไม่น่าอิจฉามาจากวงการแข่งม้าหรือตลาดหุ้น และความไม่แน่ใจนั้นทำให้เรื่องกีฬาและการเงินถูกตัดออกจากการสนทนาไปทันที เราไม่สามารถพูดถึงเรื่องการเดินทางได้เช่นกัน เพราะสามีคนที่สองของเธอต้องไปอาศัยอยู่ต่างประเทศอย่างถาวร”
“ฉันกับคุณนายชรับลีย์อยู่ในแวดวงที่แตกต่างกันมาก” คุณนายเอ็กเกลบีกล่าวอย่างแข็งกร้าว
“ไม่มีใครที่รู้จักฮิลเดการ์ดจะกล่าวหาว่าเธอใช้ชีวิตแบบวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิมๆ ได้หรอก” โคลวิสกล่าว “มุมมองชีวิตของเธอเหมือนวิ่งไม่หยุดหย่อนด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงที่ไม่มีวันหมด ถ้าเธอหาคนอื่นมาจ่ายค่าน้ำมันให้ได้ก็ยิ่งดี ฉันไม่ลังเลที่จะสารภาพกับคุณว่า เธอสอนฉันมากกว่าผู้หญิงคนไหนๆ ที่ฉันนึกออก”
“ความรู้แบบไหนกัน?” นางเอ็กเกลบีถามด้วยน้ำเสียงราวกับคณะลูกขุนที่กำลังหาข้อสรุปโดยไม่ต้องออกจากห้องพิจารณาคดี
“นอกจากนั้น เธอยังแนะนำวิธีการปรุงกุ้งล็อบสเตอร์ให้ผมอย่างน้อยสี่วิธีด้วย” โคลวิสกล่าวอย่างซาบซึ้งใจ “แน่นอนว่านั่นคงไม่ถูกใจคุณหรอก คนที่ละเว้นจากความสุขของการเล่นไพ่ จะไม่เห็นคุณค่าของความเป็นไปได้ที่ละเอียดอ่อนกว่าของโต๊ะอาหารหรอก ผมคิดว่าพลังแห่งความสุขที่รู้แจ้งของพวกเขาคงเสื่อมถอยไปเพราะไม่ได้ใช้งาน”
“ป้าของฉันคนหนึ่งป่วยหนักหลังจากกินกุ้งล็อบสเตอร์” นางเอ็กเกลบีกล่าว
“ฉันกล้าพูดเลยว่า ถ้าเรารู้ประวัติของเธอมากกว่านี้ เราคงจะรู้ว่าเธอป่วยบ่อยก่อนที่จะกินกุ้งล็อบสเตอร์ คุณกำลังปกปิดความจริงที่ว่าเธอเคยเป็นโรคหัด ไข้หวัดใหญ่ ปวดหัวจากความเครียด และฮิสทีเรีย รวมถึงโรคอื่นๆ ที่ป้าๆ มักเป็นกัน ก่อนที่เธอจะกินกุ้งล็อบสเตอร์ใช่ไหม ป้าที่ไม่เคยป่วยเลยสักวันนั้นหายากมาก ที่จริงแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้จักใครที่เป็นแบบนั้นเลย แน่นอนว่าถ้าเธอทานมันตอนอายุแค่สองสัปดาห์ มันอาจจะเป็นโรคแรกและโรคสุดท้ายของเธอ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคิดว่าคุณน่าจะบอกคุณตั้งแต่แรก”
“ฉันต้องไปแล้วค่ะ” นางเอ็กเกลบีกล่าว ด้วยน้ำเสียงที่ปราศจากความเสียใจแม้เพียงเล็กน้อย
โคลวิสลุกขึ้นด้วยท่าทางลังเลอย่างสง่างาม
“ผมสนุกกับการพูดคุยเล็กน้อยเกี่ยวกับเอริคมากครับ” เขากล่าว “ผมตั้งตารอที่จะได้พบเขาในสักวันหนึ่ง”
“ลาก่อน” นางเอ็กเกลบีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา และคำพูดที่เปล่งออกมาจากลำคอของเธอก็คือ—
“ฉันจะดูแลให้คุณไม่มีวันได้เจอเหตุการณ์แบบนั้น!”
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
