ไอเดียสุดสร้างสรรค์

มีหญิงคนหนึ่งในฮิวสตัน เธอมีไอเดียที่แปลกใหม่และสร้างสรรค์อยู่เสมอ

นี่เป็นสิ่งที่น่าตำหนิอย่างมากในผู้หญิง และควรถูกประณาม ผู้หญิงควรหาให้เจอว่าสามีคิดอย่างไรในทุกเรื่อง และปรับความคิดของตนให้สอดคล้องกับเขา แน่นอนว่ามันคงไม่แย่เท่าไหร่หากเธอเก็บความคิดที่เป็นอิสระของตัวเองไว้ แต่ใครจะเคยเห็นผู้หญิงทำแบบนั้นบ้างล่ะ?

หญิงผู้นี้มีวิธีนำความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ของเธอไปประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติได้อย่างน่าทึ่ง และครอบครัวของเธอ รวมถึงเพื่อนบ้าน ต่างก็คอยจับตาดูความมหัศจรรย์ที่อาจเกิดขึ้นจากฝีมือของเธออยู่เสมอ

วันหนึ่งเธอได้อ่านบทความในคอลัมน์ของหนังสือพิมพ์ออสติน ซึ่งทำให้เธอเกิดไอเดียใหม่ขึ้นมาทันที บทความนั้นกล่าวถึงข้อเท็จจริงที่รู้จักกันดีว่า หากบ้านของคนเราสามารถตอบสนองความต้องการและความปรารถนาได้ พวกเขาก็จะไม่มีแนวโน้มที่จะออกไปเที่ยวเตร่หาความบันเทิงในบาร์หรูหรา ข้อเท็จจริงนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าเป็นความจริงอย่างยิ่ง และเธอก็ได้ลอกเลียนไอเดียนี้อย่างกล้าหาญและตั้งใจที่จะนำไปปฏิบัติทันทีในฐานะสิ่งประดิษฐ์ใหม่ของเธอ

คืนนั้นเมื่อสามีของเธอกลับบ้าน เขาสังเกตเห็นผ้าม่านผืนหนึ่งถูกขึงไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของห้องนั่งเล่น แต่เนื่องจากเขาคุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลงต่างๆ มานานแล้ว เขาจึงค่อนข้างกลัวที่จะตรวจสอบดู

อาจกล่าวได้ว่า สามีของหญิงผู้นั้นติดสุรา

เขาไม่เพียงแต่ชอบเบียร์ แต่เขารักเบียร์อย่างสุดหัวใจ เบียร์ไม่เคยรู้สึกหึงหวงแม้แต่น้อยเมื่อสุภาพบุรุษผู้นี้ไม่อยู่ในสายตา

หลังอาหารเย็น คุณผู้หญิงกล่าวว่า “โรเบิร์ต ฉันมีเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ให้คุณ คุณไม่จำเป็นต้องไปในเมืองคืนนี้อย่างที่คุณทำเป็นประจำ เพราะฉันจัดบ้านของเราให้พร้อมสำหรับความสุขทุกอย่างที่คุณออกไปแสวงหาแล้ว”

จากนั้นเธอก็ปิดม่าน และโรเบิร์ตก็เห็นว่ามุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นถูกตกแต่งเป็นบาร์—หรือจะเรียกว่าเป็นบาร์ในแบบที่ภรรยาของเขาคิดก็ได้

พรมบางส่วนถูกดึงออกไป และมีเศษไม้ปลิวว่อนอยู่บนพื้น โต๊ะในครัววางยาวไปจนสุดห้อง และด้านหลังโต๊ะ บนชั้นวางมีขวดหลากหลายรูปทรงและขนาดวางเรียงกันอย่างน่าประทับใจ ขณะที่กระจกของโต๊ะเครื่องแป้งที่ดีที่สุดถูกถอดออกและวางไว้ตรงกลางอย่างสวยงาม

บนขาตั้งมีถังเบียร์ใหม่ตั้งอยู่ และภรรยาของเขาซึ่งสวมหมวกและผ้ากันเปื้อนที่ดูยั่วยวน เดินโซเซเล็กน้อยไปด้านหลังบาร์ แล้วโบกแก้วเบียร์ให้เขาอย่างเขินอายพลางพูดว่า:

“นี่เป็นไอเดียที่ฉันคิดขึ้นมาเองค่ะ คุณโรเบิร์ต ฉันคิดว่ามันจะดีกว่ามากถ้าคุณใช้จ่ายเงินที่บ้าน และในขณะเดียวกันก็ได้รับความบันเทิงและความเพลิดเพลินเหมือนกับที่คุณได้รับในตัวเมือง คุณจะรับอะไรคะ” เธอกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสุภาพแบบนักธุรกิจ

โรเบิร์ตเอนตัวพิงบาร์และคลำพื้นอย่างไร้ผลอยู่สามสี่ครั้ง พยายามหาที่วางเท้า เขาค่อนข้างงุนงง เหมือนอย่างที่เขาเป็นเสมอเมื่อได้ยินไอเดียแปลกใหม่ของภรรยา จากนั้นเขาก็ตั้งสติและพยายามฝืนยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียด

“ผมขอเบียร์สักแก้วครับ” เขากล่าว

ภรรยาของเขารินเบียร์ วางเหรียญห้าเซนต์ลงบนชั้นวาง แล้วเอนตัวพิงบาร์ พูดคุยอย่างเป็นกันเองเกี่ยวกับเรื่องราวในแต่ละวันในแบบฉบับของบาร์เทนเดอร์

“คุณต้องซื้อเยอะๆ นะ” เธอกล่าวอย่างเย้ยหยัน “เพราะคุณเป็นลูกค้าคนเดียวของฉันในคืนนี้”

โรเบิร์ตมีความรู้สึกอึดอัดใจอย่างมาก ซึ่งเขาพยายามปกปิดไว้ นอกจากเบียร์ซึ่งรสชาติเยี่ยมแล้ว ก็แทบไม่มีอะไรที่ทำให้เขานึกถึงร้านเหล้าที่เขาเคยใช้เงินมาก่อนเลย

แสงไฟระยิบระยับ เครื่องประดับคริสตัล เสียงลูกเต๋ากระทบกัน เรื่องเล่าสนุกๆ ของบราวน์ โจนส์ และโรบินสัน รวมถึงความเคลื่อนไหวและสีสันที่เขาพบในที่อื่นๆ นั้น ขาดหายไป

โรเบิร์ตยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ แล้วความคิดดีๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวเขา

เขาล้วงเงินเหรียญจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มสั่งเบียร์ทีละแก้ว หญิงสาวที่อยู่หลังบาร์ยิ้มแย้มด้วยความยินดีกับความสำเร็จของการทดลองของเธอ ปกติแล้วเธอจะโวยวายมากหากสามีกลับบ้านมาตัวเหม็นเบียร์ แต่ตอนนี้ เมื่อกำไรตกเป็นของเธอเอง เธอกลับไม่บ่นอะไรเลย

ไม่ทราบแน่ชัดว่าเธอขายแก้วให้สามีไปกี่ใบ แต่มีเหรียญห้าเซนต์และสิบเซนต์กองอยู่บนชั้นวางค่อนข้างเยอะ และมีเหรียญยี่สิบห้าเซนต์อีกสองหรือสามเหรียญ

โรเบิร์ตเอนตัวพิงบาร์อย่างหนัก บางครั้งก็ยกเท้าขึ้นมาแตะราวเหล็กที่ไม่มีอยู่จริง แต่เขากลับพูดน้อยมาก ภรรยาของเขาน่าจะรู้ดีกว่านี้ แต่ผลกำไรทำให้เธอประมาท

ในขณะนั้น โรเบิร์ตพูดขึ้นด้วยเสียงดังมากว่า:

“Gozzamighty, se' 'm up all roun' barkeep'n puzzom on slate 'm busted.”

ภรรยาของเขามองเขาด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอน ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น โรเบิร์ต” เธอกล่าว “คุณต้องจ่ายเงินให้ฉันสำหรับทุกสิ่งที่คุณมี ฉันคิดว่าคุณเข้าใจเรื่องนั้นแล้ว”

โรเบิร์ตมองกระจกให้ตรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ นับเงาสะท้อนของตัวเอง แล้วตะโกนเสียงดังจนได้ยินไปไกลถึงหนึ่งช่วงตึก:

“ให้ตายสิ ซูซี่ เอาเบียร์มาหกแก้วแล้วแช่เย็นให้ด้วยนะ ไม่งั้นฉันจะกวาดซื้อของในร้านเธอหมดเกลี้ยงเลย แล้วจะไปทำธุรกิจต่อให้เสร็จ!”

“โรเบิร์ต!” ภรรยาของเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความสงสัยมากขึ้น “คุณดื่มเหล้ามา!”

“โกหก!” โรเบิร์ตพูดพลางปาแก้วเบียร์ใส่กระจก “ลงไปช่วยเพื่อนจัดเรียงหนังสือที่ออฟฟิศ แล้วก็พลาดรถเที่ยวสุดท้ายไป ซูซี่ เพื่อนรัก เธอติดหนี้ฉันสองเบียร์จากครั้งที่แล้ว เอามาให้ฉันซะ ไม่งั้นฉันจะพังบาร์!”

ภรรยาของโรเบิร์ตชื่อเฮนเรียตตา เมื่อเขาพูดเช่นนั้น เธอก็เดินมาข้างหน้าแล้วใช้ที่คั้นมะนาวตบเข้าที่ตาเขา จากนั้นโรเบิร์ตก็เตะโต๊ะล้ม ทำลายขวดเบียร์ไปประมาณครึ่งหนึ่ง เบียร์หก และใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสมกับการส่งทางไปรษณีย์

สิบนาทีต่อมา ภรรยาของเขาก็เอาเชือกตากผ้ามามัดเขาไว้ และระหว่างที่คอยทุบหัวเขาด้วยที่บดมันฝรั่ง เธอก็พยายามคิดหาวิธีที่จะกำจัดความคิดริเริ่มที่ยอดเยี่ยมครั้งสุดท้ายของเธอ