Mądry Hans

Matka Hansa zapytała: „Dokąd, Hansie?”

Hans odpowiedział: „Do Grethel”.

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Och, będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Żegnaj, Hansie.”

Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel”.

„Dzień dobry, Hansie. Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę, chcę, żeby mi coś dano”. Grethel podaje Hansowi igłę. Hans mówi: „Żegnaj, Grethel”.

„Żegnaj, Hansie.”

Hans bierze igłę, wbija ją w wóz z sianem i podąża za nim do domu. „Dobry wieczór, mamo.”

„Dobry wieczór, Hansie. Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic nie wziąłem; coś mi dano.”

„Co dała ci Grethel?”

„Dał mi igłę.”

„Gdzie jest igła, Hansie?”

„Wsadziłem go do wozu z sianem.”

„To było nietakt, Hansie. Powinieneś był wbić igłę w rękaw.”

„Nie przejmuj się, następnym razem pójdzie mi lepiej”.

„Dokąd, Hansie?”

„Do Grethel, matko.”

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Och, będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Żegnaj, Hansie.”

Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel.”

„Dzień dobry, Hansie. Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę; chcę, żeby mi coś dano”. Grethel wręcza Hansowi nóż. „Do widzenia, Grethel”.

„Żegnaj Hansie.”

Hans bierze nóż, chowa go za rękaw i idzie do domu. „Dobry wieczór, mamo.”

„Dobry wieczór, Hansie. Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic jej nie wziąłem, ona coś mi dała.”

„Co dała ci Grethel?”

„Dał mi nóż.”

„Gdzie jest nóż, Hansie?”

„Utknąłem w rękawie.”

„To źle, Hansie, powinieneś był schować nóż do kieszeni.”

„Nie przejmuj się, następnym razem zrobię to lepiej.”

„Dokąd, Hansie?”

„Do Grethel, matko.”

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Och, będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Żegnaj, Hansie.”

Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel.”

„Dzień dobry, Hansie. Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę, chcę coś dać”. Grethel wręcza Hansowi młodą kozę. „Żegnaj, Grethel”.

„Żegnaj, Hansie.”

Hans bierze kozę, wiąże jej nogi i wkłada do kieszeni. Kiedy wraca do domu, koza się dusi. „Dobry wieczór, mamo.”

„Dobry wieczór, Hansie. Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic nie wzięła, ona mi coś dała.”

„Co dała ci Grethel?”

„Dała mi kozę.”

„Gdzie jest koza, Hansie?”

„Włóż mi to do kieszeni.”

„To było nietakt, Hansie. Powinieneś był zawiązać kozie szyję sznurem.”

„Nie przejmuj się, następnym razem zrobię to lepiej.”

„Dokąd, Hansie?”

„Do Grethel, matko.”

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Och, będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Do widzenia, Hansie”. Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel”.

„Dzień dobry, Hansie. Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę, chcę coś dostać”. Grethel wręcza Hansowi kawałek bekonu. „Do widzenia, Grethel”.

„Żegnaj, Hansie.”

Hans bierze boczek, przywiązuje go do liny i ciągnie za sobą. Psy podchodzą i pożerają boczek. Kiedy wraca do domu, trzyma linę w ręku i nic już do niej nie wisi. „Dobry wieczór, mamo”.

„Dobry wieczór, Hansie.”

„Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic jej nie wziąłem, ona mi coś dała.”

„Co dała ci Grethel?”

„Dał mi trochę bekonu.”

„Gdzie jest bekon, Hansie?”

„Przywiązałem go do liny, przyniosłem do domu, a psy go zabrały.”

„To było nietakt, Hansie. Powinieneś był nosić bekon na głowie”.

„Nie przejmuj się, następnym razem zrobię to lepiej.”

„Dokąd, Hansie?”

„Do Grethel, matko.”

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Żegnaj, Hansie.”

Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel.”

„Dzień dobry, Hansie.”

„Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę, ale chciałabym coś dać”. Grethel wręcza Hansowi cielę. „Do widzenia, Grethel”.

„Żegnaj, Hansie.”

Hans bierze cielę, kładzie je sobie na głowie, a cielę kopie go w twarz. „Dobry wieczór, mamo.”

„Dobry wieczór, Hansie. Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic nie wziąłem, ale coś mi dano.”

„Co dała ci Grethel?”

„Cielę.”

„Gdzie masz cielę, Hansie?”

„Położyłem go sobie na głowie i kopnął mnie w twarz.”

„To było źle zrobione, Hansie. Powinieneś był wyprowadzić cielę i zaprowadzić je do boksu.”

„Nie przejmuj się, następnym razem zrobię to lepiej.”

„Dokąd, Hansie?”

„Do Grethel, matko.”

„Zachowuj się dobrze, Hansie.”

„Będę grzeczny. Do widzenia, mamo.”

„Żegnaj, Hansie.”

Hans podchodzi do Grethel. „Dzień dobry, Grethel.”

„Dzień dobry, Hansie. Co dobrego przynosisz?”

„Nic nie przynoszę, ale chciałbym coś dać.”

Grethel mówi do Hansa: „Pójdę z tobą”.

Hans bierze Grethel, przywiązuje ją do liny, prowadzi na łoże i mocno wiąże. Potem idzie do matki. „Dobry wieczór, mamo”.

„Dobry wieczór, Hansie. Gdzie byłeś?”

„Z Grethel.”

„Co jej zabrałeś?”

„Nic jej nie zabrałam.”

„Co dała ci Grethel?”

„Nic mi nie dała, poszła ze mną.”

„Gdzie zostawiłeś Grethel?”

„Poprowadziłem ją za linę, przywiązałem do stojaka i rozrzuciłem dla niej trochę trawy.”

„To było niegrzeczne, Hansie. Powinieneś był spojrzeć na nią życzliwie.”

„Nie przejmuj się, zrobię to lepiej”.

Hans poszedł do stajni, wydłubał oczy wszystkim cielętom i owcom i rzucił je Grethel w twarz. Wtedy Grethel wpadła w gniew, wyrwała się i uciekła, zostając żoną Hansa.