Arystokracja kontra hash

Reporter „The Rolling Stone”, który zajmował się tematyką węży, wędrował wczoraj wieczorem aleją w drodze powrotnej z sali YMCA, gdy podszedł do niego wychudzony, głodny mężczyzna o dzikim spojrzeniu i rozczochranych włosach. Zaczepił reportera głuchym, słabym głosem.

„Czy może mi pan powiedzieć, gdzie w tym mieście znajdę rodzinę chuliganów?”

„Nie rozumiem dokładnie.”

„Opowiem ci, jak to jest” – powiedział nieznajomy, wkładając palec wskazujący w dziurkę od guzika reportera i poważnie uszkadzając jego chryzantemę. „Jestem przedstawicielem hrabstwa Soapstone i wraz z rodziną jesteśmy bezdomni, bezdomni i pozbawieni schronienia. Nie jedliśmy nic od ponad tygodnia. Zabrałem ze sobą rodzinę, bo mam niestrawność i nie mogę się zbytnio poruszać z chłopakami. Kilka dni temu zacząłem szukać pensjonatu, bo nie stać mnie na hotel. Znalazłem ładne, arystokratycznie wyglądające miejsce, które mi odpowiadało, wszedłem do środka i zapytałem o właścicielkę. Do pokoju weszła bardzo dostojna dama z rzymskim nosem. Jedną ręką obejmowała brzuch – talię, a drugą trzymała koronkową chusteczkę. Powiedziałem jej, że chcę zapewnić wyżywienie sobie i rodzinie, a ona łaskawie nas przyjęła. Zapytałem o jej warunki, a ona powiedziała 300 dolarów tygodniowo.

Miałem w kieszeni dwa dolary i dałem jej za nie piękny czajniczek, który stłukłem, kiedy upadłem na stół, gdy ona do mnie mówiła.

„Wydajesz się być zaskoczona” – mówi. „Proszę pamiętać, że jestem wdową po gubernatorze Riddle z Georgii; moja rodzina jest bardzo powiązana; daję ci utrzymanie jako favę; nie dam ci żadnego ekwiwalentu pieniężnego dla dobra mojego towarzystwa, ja…”

„No cóż, stamtąd się wydostałem i pojechałem w inne miejsca. Następna pani była kuzynką generała Mahone'a z Wirginii i chciała cztery dolary za godzinę za pokój na zapleczu z różowym mottem i granitowym łóżkiem Burnet. Następna była ciotką Davy'ego Crocketta i zażądała ośmiu dolarów za dzień za pokój umeblowany na wzór Alamo, ze śliwkami na śniadanie i godzinną rozmową z nią na kolację. Jeszcze inna powiedziała, że ​​jest potomkinią Benedicta Arnolda ze strony ojca i kapitana Kidda z drugiej strony.

„Ona zaliczyła więcej po kapitanie Kiddzie.

„Jadła tylko jeden posiłek i modliła się dziennie, a jej towarzystwo było warte 100 dolarów tygodniowo.

„Znalazłem dziewięć wdów po Sędziach Najwyższych, dwanaście reliktów po Gubernatorach i Generałach oraz dwadzieścia dwa ruiny pozostawione przez różnych szczęśliwych pułkowników, profesorów i majorów, którzy cenili swoją arystokratyczną wartość od 90 do 900 dolarów tygodniowo, z chrupiącą zupą i suszonymi jabłkami na boku. Podziwiam ludzi o szlachetnym pochodzeniu, ale mój żołądek tęskni za wieprzowiną i fasolą zamiast za kulturą. Czyż nie mam racji?”

„Twoje słowa” – powiedział reporter – „przekonują mnie, że powiedziałeś to, co powiedziałeś”.

„Dzięki. Widzisz, jak to jest. Nie jestem bogaty; mam tylko dietę i dodatki, a nie stać mnie na utrzymanie wysokiego rodu i spleśniałych przodków. Trochę wołowiny w puszce jest dla mnie ważniejsze niż korona, a gdy jest mi zimno, herb mnie nie ogrzeje”.

„Bardzo się obawiam” – powiedział reporter z żartobliwą czkawką – „że natknął się pan na miasto z wyższych sfer. Prawie wszystkie pierwszorzędne pensjonaty prowadzą tu damy ze starych, południowych rodzin, pierwszych w kraju”.

„Jestem teraz zdesperowany” – powiedział poseł, żując przez chwilę pinezkę, myśląc, że to goździk. „Chcę znaleźć pensjonat, którego właścicielką była sierota znaleziona w stajni, której ojciec był dago z East Austin, a dziadek nigdy nie został spisany na mapie. Chcę chaotycznej, krnąbrnej, podłej, ćpającej tabakierę, leśnej, srokatej bandy, która nigdy nie słyszała o miseczkach na palce ani o Wardzie McAllisterze, ale która potrafi wyczarować gorący chleb kukurydziany i irlandzki gulasz po normalnych cenach rynkowych.

„Czy jest takie miejsce w Austin?”

Reporter o wężach ze smutkiem pokręcił głową. „Nie wiem” – powiedział – „ale potrząsnę tobą za piwo”.

Dziesięć minut później na tablicy w saloonie Blue Ruin pojawiły się dwie dodatkowe postacie: 10.