De kracht van reputatie

Vorige week kwam er op een avond in San Antonio een lange, plechtig ogende man met een zijden hoed op zijn hoofd de bar van een hotel binnen. Hij ging bij de kachel staan, waar een groep mannen zat te roken en te praten. Een dikke man, die hem zag binnenkomen, vroeg de hotelbediende wie het was. De bediende noemde zijn naam en de dikke man volgde de vreemdeling de bar in, terwijl hij hem bewonderende en verrukte blikken toewierp.

'Een behoorlijk koude nacht, heren, voor een warm land,' zei de man met de zijden hoed.

"Oh—ha—ha—ha—ha—ha!" riep de dikke man, waarna hij in luid lachen uitbarstte. "Dat is best goed."

De ernstig kijkende man keek verrast en bleef zich warmen bij de kachel.

Op dat moment zei een van de mannen die bij de kachel zaten:

"Die oude kalkoen in Europa lijkt zich nu niet meer zo druk te maken."

'Nee,' zei de plechtige man, 'het lijkt erop dat de andere naties al het eten opslokken.'

De dikke man slaakte een kreet, ging liggen en rolde over de vloer. "Jeetje!" brulde hij, "dat is het beste wat ik ooit gehoord heb. Ah-ha-ha-ha-ha-ha! Kom op, heren, neem daar eens een slokje van."

De uitnodiging leek voor iedereen een voldoende excuus voor zijn ongepaste vrolijkheid, en ze namen plaats langs de bar. Terwijl de drankjes werden klaargemaakt, glipte de dikke man langs de rij en fluisterde iets in ieders oor, behalve in dat van de man met de zijden hoed. Toen hij klaar was, verscheen er een brede glimlach op de gezichten van de menigte.

'Nou, heren, hier is wat leuks!' zei de plechtige man terwijl hij zijn glas hief.

De hele groep barstte, eensgezind, in luid gelach uit, waarbij ze de helft van hun drankjes over de bar en de vloer morsten.

'Heb je ooit zo'n stroom van geestige opmerkingen gehoord?' zei een van hen.

"Hij is ontzettend leuk, hè?"

"Hij is nog steeds dezelfde man als altijd."

“Het beste wat hier in een jaar tijd is geproduceerd.”

'Heren,' zei de plechtige man, 'het lijkt erop dat jullie een complot smeden om me te pesten. Ik hou zelf ook wel van een grap, maar ik wil wel weten waar ik voor gejuicht word.'

Drie mannen gingen in het zaagsel liggen en gilden het uit, de rest viel in de stoelen en leunde tegen de bar, in een vlaag van lachen. Daarna vochten drie of vier van hen bijna om de eer om hen weer overeind te helpen. De serieuze man was achterdochtig en waakzaam, maar hij dronk elke keer als iemand hem trakteerde. Telkens als hij een opmerking maakte, schreeuwde de hele bende het uit van het lachen tot de tranen over hun wangen liepen.

'Welnu,' zei de plechtige man, nadat de anderen zo'n twintig rondjes hadden betaald, 'de beste vrienden moeten afscheid nemen. Ik moet naar mijn zachte bank.'

"Goed zo!" riep de dikke man. "Ha-ha-ha-ha-ha! 'Downy couch' is goed. Het beste wat ik ooit gehoord heb. Je bent nog steeds zo goed, bij God, als altijd. Nog nooit zo'n spontane humor gehoord. Texas is trots op je, oude jongen."

'Goedenacht, heren,' zei de plechtige man. 'Ik moet morgenochtend vroeg opstaan ​​en naar mijn werk.'

'Hoor je dat?' riep de dikke man. 'Hij zegt dat hij moet werken. Ha-ha-ha-ha-ha!'

De hele menigte barstte in luid gelach uit toen de plechtige man naar de deur liep. Hij stopte even en zei: "Ik heb een heel (hik) prettige avond gehad (hik), heren. Ik hoop jullie (hik) morgenochtend weer te zien. Hier is mijn visitekaartje. Goedenacht."

De dikke man greep de kaart en schudde de plechtige man de hand. Toen hij weg was, wierp hij een blik op de kaart en er verscheen een ernstige frons op zijn gezicht.

'Heren,' zei hij, 'jullie weten allemaal wel wie onze vriend is die we hier te gast hebben gehad, toch?'

“Natuurlijk; je zei dat het Alex Sweet was, de man van 'Texas Siftings'.”

'Dus ik begreep het,' zei de dikke man. 'De hotelbediende zei dat het Alex Sweet was.'

Hij gaf ze de kaart en glipte via de zijdeur naar buiten. Op de kaart stond:

LX Tarwe

Kansas City vertegenwoordigen

Smith en Jones Mo.

Groothandel in benodigdheden voor begrafenisondernemers

De menigte had 32 dollar uitgegeven aan snoepgoed, en ze hadden zich bewapend en lagen klaar om de dikke man aan te vallen. Als een vreemdeling in San Antonio nu probeert grappig te zijn, moet hij eerst schriftelijke bewijzen overleggen voordat hij een glimlach op zijn gezicht kan toveren.