Yıldız Parası

Bir zamanlar, anne ve babası ölmüş, o kadar fakir bir kız çocuğu vardı ki, artık yaşayacak küçük bir odası, yatacak bir yatağı bile yoktu; sonunda üzerinde taşıdığı kıyafetlerden ve hayırsever birinin ona verdiği bir parça ekmekten başka hiçbir şeyi kalmamıştı. Ancak iyi ve dindar bir kızdı. Ve böylece tüm dünya tarafından terk edilmişken, iyi Tanrı'ya güvenerek kırsal kesime gitti. Sonra fakir bir adam onunla karşılaştı ve "Ah, bana yiyecek bir şeyler ver, çok açım!" dedi.

Kadın elindeki ekmeğin tamamını ona uzattı ve "Allah bunu senin için bereketlendirsin" dedi ve yoluna devam etti.

Sonra bir çocuk geldi, sızlanarak, “Başım çok üşüyor, üzerimi örtecek bir şey verin,” dedi. Bunun üzerine kadın başlığını çıkarıp ona verdi; biraz daha ilerleyince, ceketi olmayan ve soğuktan donmuş başka bir çocukla karşılaştı. Ona da kendi ceketini verdi; biraz daha ileride bir çocuk elbise istedi, kadın onu da verdi.

Sonunda bir ormana girdi ve hava kararmıştı. Bir çocuk daha geldi ve ondan küçük bir gömlek istedi. İyi kalpli kız kendi kendine, “Karanlık bir gece ve kimse seni görmüyor, gömleğini rahatlıkla verebilirsin,” diye düşündü ve gömleğini çıkarıp onu da verdi. Öylece dururken, elinde tek bir şey bile kalmamışken, birdenbire gökten yıldızlar düştü. Bunlar sert, pürüzsüz paralardan başka bir şey değildi. Gömleğini vermiş olmasına rağmen, en ince ketenden yapılmış yeni bir gömleği oldu. Sonra paraları bu gömleğe topladı ve ömrünün sonuna kadar zengin kaldı.