สตาร์-มันนี่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง บิดาและมารดาของเธอเสียชีวิตไปแล้ว และเธอก็ยากจนมากจนไม่มีแม้แต่ที่พักอาศัยหรือที่นอน และในที่สุดเธอก็ไม่มีอะไรเหลือเลยนอกจากเสื้อผ้าที่สวมอยู่และขนมปังชิ้นเล็กๆ ในมือที่ผู้ใจบุญคนหนึ่งให้มา อย่างไรก็ตาม เธอเป็นคนดีและเคร่งศาสนา และเมื่อเธอถูกทอดทิ้งจากโลกทั้งใบ เธอก็ออกไปสู่ชนบทด้วยความเชื่อมั่นในพระเจ้าผู้ทรงเมตตา แล้วชายยากจนคนหนึ่งก็มาพบเธอและพูดว่า “โอ้ โปรดให้ฉันกินอะไรสักอย่าง ฉันหิวมาก!”

นางยื่นขนมปังทั้งชิ้นให้เขา แล้วกล่าวว่า “ขอพระเจ้าทรงอวยพรให้ท่านได้ใช้ประโยชน์” แล้วก็เดินจากไป

แล้วก็มีเด็กคนหนึ่งร้องคร่ำครวญว่า “หัวผมหนาวจังเลย ช่วยเอาอะไรมาคลุมหัวให้หน่อย” นางจึงถอดหมวกของตนแล้วให้เขา และเมื่อเดินไปอีกหน่อยก็พบเด็กอีกคนหนึ่งที่ไม่มีเสื้อคลุมและหนาวสั่น นางจึงให้เสื้อคลุมของตนแก่เขา และเมื่อเดินไปอีกหน่อยก็มีเด็กคนหนึ่งขอเสื้อคลุม นางจึงให้เสื้อคลุมนั้นแก่เขาด้วย

ในที่สุดเธอก็เข้าไปในป่า และมันก็มืดแล้ว มีเด็กอีกคนหนึ่งมาขอเสื้อตัวเล็กๆ เด็กหญิงผู้แสนดีคิดในใจว่า “กลางคืนมืดแล้ว ไม่มีใครเห็นหรอก เธอให้เสื้อตัวเล็กๆ ของเธอไปก็ได้” แล้วเธอก็ถอดเสื้อออกและให้คนอื่นไปเช่นกัน ขณะที่เธอยืนอยู่เช่นนั้น โดยไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย ทันใดนั้นก็มีดวงดาวจากสวรรค์ตกลงมา และมันก็คือเหรียญเงินที่เรียบลื่นและแข็งแรง ถึงแม้ว่าเธอเพิ่งจะให้เสื้อตัวเล็กๆ ไปแล้ว เธอก็ได้เสื้อตัวใหม่ที่ทำจากผ้าลินินชั้นดีที่สุด จากนั้นเธอก็รวบรวมเงินเหล่านั้นเข้าด้วยกัน และร่ำรวยตลอดชีวิตของเธอ