Keçi Çobanı ve Yabani Keçiler

Bir keçi çobanı, keçilerini otlatırken bir grup yabani keçinin yaklaştığını ve sürüsüne karıştığını gördü. Günün sonunda onları eve götürdü ve hepsini birlikte ağıla koydu. Ertesi gün hava o kadar kötüydü ki, onları her zamanki gibi dışarı çıkaramadı: bu yüzden onları evde ağılda tuttu ve orada besledi. Kendi keçilerine sadece açlıktan ölmemeleri için yeterli yiyecek verdi, ancak yabani keçilere yiyebilecekleri kadar ve daha fazlasını verdi; çünkü onların kalmasını çok istiyordu ve onları iyi beslerse kendisini terk etmek istemeyeceklerini düşünüyordu. Hava düzelince, hepsini tekrar otlağa çıkardı; ancak tepelere yaklaştıkları anda yabani keçiler sürüden ayrılıp kaçtılar. Keçi çobanı bundan çok tiksindi ve nankörlükleri için onları sertçe azarladı. "Alçaklar!" diye bağırdı, "size böyle davrandıktan sonra böyle kaçıp gittiniz!" Bunu duyanlardan biri arkasını dönüp, "Ah, evet, bize çok iyi davrandınız, hatta fazla iyi; işte bu bizi tetikte tuttu. Eğer bizim gibi yeni gelenlere kendi sürünüzden çok daha iyi davranırsanız, muhtemelen başka bir yabancı keçi sürüsü sizin sürünüze katılırsa, sonradan gelenlerin lehine biz ihmal ediliriz." dedi.