คนเลี้ยงแพะกับแพะป่า

คนเลี้ยงแพะคนหนึ่งกำลังเลี้ยงแพะของเขาอยู่ในทุ่งหญ้า เมื่อเขาเห็นแพะป่าหลายตัวเข้ามาปะปนกับฝูงแพะของเขา เมื่อสิ้นสุดวัน เขาจึงต้อนแพะกลับบ้านและขังพวกมันไว้ในคอกเดียวกัน วันรุ่งขึ้นอากาศเลวร้ายมากจนเขาไม่สามารถนำแพะออกไปเลี้ยงได้ตามปกติ เขาจึงเลี้ยงพวกมันไว้ในคอกและให้อาหารพวกมันที่นั่น เขาให้อาหารแพะของตัวเองเพียงพอแค่ไม่ให้พวกมันอดตาย แต่ให้แพะป่ากินอย่างเหลือเฟือและมากกว่านั้น เพราะเขากังวลมากว่าพวกมันจะอยู่กับเขา และคิดว่าถ้าเขาให้อาหารพวกมันอย่างดี พวกมันก็คงไม่อยากจากเขาไป เมื่ออากาศดีขึ้น เขาจึงนำแพะทั้งหมดออกไปเลี้ยงในทุ่งหญ้าอีกครั้ง แต่ทันทีที่พวกมันไปถึงใกล้เนินเขา แพะป่าก็แยกตัวออกจากฝูงและวิ่งหนีไป คนเลี้ยงแพะรู้สึกรังเกียจมากและด่าทอพวกมันอย่างรุนแรงที่อกตัญญู “ไอ้พวกสารเลว!” เขาร้อง “วิ่งหนีไปแบบนี้หลังจากที่ฉันปฏิบัติต่อพวกแกแบบนี้!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หนึ่งในนั้นก็หันมาพูดว่า “โอ้ ใช่แล้ว คุณปฏิบัติต่อพวกเราดีมาก ดีเกินไปเสียด้วยซ้ำ เพราะนั่นทำให้พวกเราระแวง ถ้าคุณปฏิบัติต่อผู้มาใหม่เช่นพวกเราดีกว่าฝูงของคุณเองมากขนาดนี้ ก็เป็นไปได้ว่าถ้ามีแพะแปลกหน้าฝูงอื่นมารวมกับฝูงของคุณ พวกเราก็จะถูกละเลยและถูกให้ความสำคัญกับพวกที่มาทีหลังแทน”