เหาและหมัด
เหาและหมัดอาศัยอยู่ด้วยกันและกำลังต้มเบียร์ในเปลือกไข่ แล้วเหาตัวน้อยก็ตกลงไปในเปลือกไข่และถูกไฟไหม้ เมื่อเห็นเช่นนั้น หมัดตัวน้อยก็เริ่มกรีดร้องเสียงดัง แล้วประตูห้องเล็กๆ ก็พูดว่า “หมัดตัวน้อย ทำไมเจ้าถึง…”
เหาและหมัดอาศัยอยู่ด้วยกันและกำลังต้มเบียร์อยู่ในเปลือกไข่ แล้วเหาตัวน้อยก็ตกลงไปในเปลือกไข่และถูกไฟไหม้ เมื่อเห็นเช่นนั้น หมัดตัวน้อยก็เริ่มกรีดร้องเสียงดัง แล้วประตูห้องเล็กก็ถามว่า “หมัดตัวน้อย ทำไมเจ้าถึงกรีดร้อง?”
“เพราะเหาตัวนั้นเผาตัวเองตาย”
แล้วประตูบานเล็กก็เริ่มส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ไม้กวาดเล็กๆ ที่มุมห้องจึงพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเช่นนี้เล่า ประตูบานเล็กเอ๋ย?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดบ้างหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้”
แล้วไม้กวาดน้อยก็เริ่มกวาดอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นรถเข็นคันเล็กๆ ก็ผ่านมาและพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงกวาดอยู่อย่างนั้น ไม้กวาดน้อย?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องกวาดพื้นหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้
ประตูบานเล็กนั่นมีเสียงเอี๊ยดอ๊าด”
แล้วรถเข็นคันเล็กก็พูดว่า “งั้นฉันจะวิ่ง” แล้วก็เริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่ง
แล้วกองขี้เถ้าที่รถเข็นวิ่งผ่านก็กล่าวว่า “เจ้ารถเข็นน้อย ทำไมวิ่งเร็วเช่นนี้เล่า?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะวิ่งหนีหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้
ประตูบานเล็กส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ไม้กวาดเล็กกำลังกวาดพื้นอยู่”
กองเถ้าถ่านกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น ข้าจะลุกไหม้อย่างรุนแรง” แล้วก็เริ่มลุกไหม้เป็นเปลวไฟสว่างไสว
ต้นไม้เล็กๆ ต้นหนึ่งยืนอยู่ใกล้กองขี้เถ้าแล้วกล่าวว่า “กองขี้เถ้าเอ๋ย ทำไมเจ้าถึงลุกไหม้?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะเผาหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้
ประตูบานเล็กส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ไม้กวาดเล็กกำลังกวาดพื้นอยู่
รถเข็นคันเล็กกำลังวิ่งอยู่”
ต้นไม้น้อยกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะสั่นตัว” แล้วก็เริ่มสั่นตัวจนใบไม้ร่วงหมด เด็กหญิงคนหนึ่งเดินมาเห็นเข้าจึงถามว่า “ต้นไม้น้อย ทำไมเจ้าถึงสั่นตัวล่ะ?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องเปลี่ยนความคิดบ้างหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้
ประตูบานเล็กส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ไม้กวาดเล็กกำลังกวาดพื้นอยู่
รถเข็นคันเล็กกำลังวิ่งอยู่
กองขี้เถ้าเล็กๆ นั้นกำลังลุกไหม้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เด็กหญิงจึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะทุบเหยือกน้ำเล็ก ๆ ของฉัน” แล้วเธอก็ทุบเหยือกน้ำเล็ก ๆ ของเธอแตก
แล้วน้ำพุเล็กๆ ที่มีน้ำไหลออกมาก็กล่าวว่า “เด็กหญิงเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงทำเหยือกน้ำของเจ้าแตกเล่า?”
“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะทุบเหยือกน้ำของฉันหรือ?”
“เจ้าเหาตัวน้อยนั่นเผาตัวเองตายแล้ว”
หมัดตัวน้อยกำลังร้องไห้
ประตูบานเล็กส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ไม้กวาดเล็กกำลังกวาดพื้นอยู่
รถเข็นคันเล็กกำลังวิ่งอยู่
กองขี้เถ้าเล็กๆ นั้นกำลังลุกไหม้
ต้นไม้เล็กนั้นกำลังสั่นไหว”
“โอ้ โฮ!” เสียงน้ำพุกล่าว “แล้วข้าก็จะเริ่มไหล” และมันก็เริ่มไหลอย่างรุนแรง และในน้ำนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็จมหายไป เด็กหญิง ต้นไม้เล็ก กองขี้เถ้าเล็ก รถเข็นเล็ก ไม้กวาด ประตูเล็ก หมัดเล็ก เหาเล็ก ทุกสิ่งทุกอย่างจมหายไปพร้อมกัน
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
