โจ๊กหวาน

มีเด็กหญิงยากจนแต่ใจดีคนหนึ่งอาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพัง และพวกเขาก็ไม่มีอะไรจะกินแล้ว เด็กหญิงจึงเข้าไปในป่า และที่นั่นหญิงชราคนหนึ่งพบเธอ หญิงชราเห็นความเศร้าของเธอจึงมอบหม้อใบเล็กๆ ให้ ซึ่งเมื่อเธอพูดว่า “หุงสิ หม้อน้อย หุง” หม้อก็จะหุงโจ๊กหวานอร่อย และเมื่อเธอพูดว่า “หยุดนะ หม้อน้อย” มันก็จะหยุดหุง เด็กหญิงนำหม้อกลับบ้านไปให้แม่ และตอนนี้พวกเขาก็พ้นจากความยากจนและความหิวโหย และได้กินโจ๊กหวานอร่อยได้บ่อยเท่าที่ต้องการ

กาลครั้งหนึ่ง เมื่อเด็กหญิงออกไปข้างนอก แม่ของเธอกล่าวว่า “หุงสิ หม้อน้อย หุงสิ” และมันก็หุงต่อไป เธอจึงกินจนอิ่ม แล้วเธอก็อยากให้หม้อหยุดหุง แต่ไม่รู้ว่าต้องใช้คำอะไร มันจึงหุงต่อไปเรื่อยๆ จนโจ๊กเดือดล้นขอบหม้อ และมันก็ยังคงหุงต่อไปจนกระทั่งห้องครัวและบ้านทั้งหลังเต็มไปด้วยโจ๊ก แล้วก็บ้านหลังถัดไป แล้วก็ทั้งถนน ราวกับว่ามันต้องการจะดับความหิวโหยของคนทั้งโลก และก็เกิดความเดือดร้อนอย่างมาก แต่ไม่มีใครรู้ว่าจะหยุดมันได้อย่างไร

ในที่สุด เมื่อเหลือบ้านเพียงหลังเดียว เด็กคนนั้นก็กลับบ้านและพูดว่า “หยุดเถอะ หม้อน้อย” แล้วหม้อก็หยุดปรุงอาหาร และใครก็ตามที่อยากกลับเข้าเมืองก็ต้องกินอาหารไปตลอดทางกลับ