Een dure waarheid

Een man uit Houston die veel preken van Sam Jones had bijgewoond, was bijzonder onder de indruk van diens veroordeling van leugenaars en van leugens van alle soorten, wit, bont en zwart.

Zo sterk was hij beïnvloed en zo vruchtbaar was het zaad dat de grote evangelist had gezaaid, dat de man uit Houston, die er soms aan gewend was de waarheid te ontwijken, op een ochtend besloot het roer om te gooien en in alle dingen, groot en klein, de waarheid te spreken. Zo begon hij de dag met de weigering om ook maar een woord te spreken dat niet de exacte waarheid als voorbeeld nam.

Tijdens het ontbijt zei zijn vrouw:

'Hoe zijn de koekjes, Henry?'

'Vrij zwaar,' antwoordde hij, 'en ongeveer half klaar.'

Zijn vrouw stormde de eetkamer uit en hij ontbeet met de kinderen. Normaal gesproken zou Henry hebben gezegd: "Ze zijn erg knap, mijn liefste," en dan was alles goed geweest.

Toen hij de poort uitliep, kwam zijn rijke, oude tante, bij wie hij altijd al een favoriet was geweest, aanrijden. Ze was gekruld en gepoederd om er zo jong mogelijk uit te zien.

'Och, Henry,' zei ze met een zwoele stem. 'Hoe gaat het met Ella en de kinderen? Ik zou wel even langskomen, maar ik zie er vandaag zo vreselijk uit dat ik niet geschikt ben om gezien te worden.'

'Ja,' zei Henry, 'dat klopt. Het is maar goed dat je paard een blindenhoofdstel draagt, want als hij je zou zien, zou hij ervandoor gaan en je nek breken.'

Zijn tante wierp hem een ​​woedende blik toe en reed weg zonder een woord te zeggen.

Henry rekende het achteraf uit en ontdekte dat elk woord dat hij tegen haar had gezegd hem 8.000 dollar had gekost.