Dokumacının Bitmemiş Kenarı

1842 baharında, fabrika müfettişi Calder'in fabrikasına geldiğinde, Agnes bir tüccarın düğünü için hazırlanan bir yemek örtüsünün kenarını dokuyordu. Tasarımda on iki mavi çiçek gerekiyordu. On birini bitirmişti ki, ustabaşı herkese zemini temizlemelerini ve makinelerinin başına geçmelerini emretti.

Agnes'in sağ eli bandajlıydı. Geçen hafta mekik koruyucusu gevşeyince eline çarpmıştı. Yanındaki tezgahta çalışan arkadaşı Martha artık orada değildi. Martha'nın yarası daha ağırdı. Ustabaşı, Martha'nın iyileşip aynı tempoda çalışmaya başlayınca döneceğini söyledi.

Müfettiş kadınların kaç saat çalıştığını sordu. Sahibi cevap verdi. Ekipmanların bakımının yapılıp yapılmadığını sordu. Ustabaşı ona yeni takılmış bir koruma gösterdi. Agnes adamın kaleminin defterinde nasıl hareket ettiğini izledi ve bir odanın ne kadar kolay bir şekilde derli toplu hale getirilebileceğini anladı.

Tüccar, kumaşını almak için denetim sırasında geldi. Düğünü iki gün sonraydı. Ustabaşı, ziyaretçiler kazanları incelerken Agnes'e son çiçeği bitirmesini söyledi.

Mekik'i kaldırdı ama ipliklerin arasından geçirmedi. Bunun yerine, kumaşın atık kenarından bir şerit kesti ve üzerine işaretleme mürekkebiyle Martha'nın adresini yazdı. Bitmemiş köşenin altına yerleştirdi ve kumaşı teslimat için katladı.

Tüccar kutuyu açar açmaz şikayet etti. Sahibi dikkatsiz işçiliği suçladı. Agnes, on ikinci çiçeğin tezgahı boş duran kadına ait olduğunu söyledi. Oda o kadar sessizleşti ki, Agnes yukarıdan bir kemerin şapırtısını duyabildi.

İşten çıkarılmayı bekliyordu. Bunun yerine müfettiş kaza defterini görmek istedi. Martha için hiçbir kayıt yoktu. Agnes için ise, dikkatsizlikten kaynaklanan küçük bir gecikme olarak tanımlanan bir kayıt vardı. Müfettiş Agnes'ten gevşek emniyet kemerini açıklamasını istedi.

Düğün kumaşı tamamlanmadan götürüldü. Müfettiş şehirden ayrılmadan önce Martha'yı ziyaret etti. Ardından bir rapor ve birkaç dokuma tezgahının onarılması emri geldi. Bunların hiçbiri yaralı parmaklarındaki hareketi geri getirmedi. Agnes bunun adalet denilemeyeceğini biliyordu.

Aylar sonra Martha, pazarın yakınındaki bir odada dikiş tamiri dersleri vermeye başladı. Agnes müşterilerini gönderiyor ve kendi kumaşını diktirmek için ona götürüyordu. Bir akşam tüccarın karısı tanıdık mavi bir kenarlıkla geldi. Boş köşenin korunmasını istiyordu.

Martha sağlam eliyle on bir çiçeğin üzerinden geçti. Kumaşı ters çevirdi, iplikleri inceledi ve kenarını uzun süre dayanacak şekilde yapabileceğini söyledi.

Agnes, iğnelerle yardım etmek için orada kaldı. Dışarıda, değirmen düdüğü bir vardiyanın daha sona erdiğini haber verdi. Köşe düzleşene kadar iki kadın da ayağa kalkmadı.