Muhteşem Müzisyen

Bir zamanlar harika bir müzisyen vardı; tek başına bir ormanda dolaşır, türlü türlü şeyler düşünürdü. Düşünecek bir şey kalmayınca kendi kendine, “Ormanda zaman benim için ağır geçmeye başladı, kendime iyi bir arkadaş getireyim,” dedi. Sonra sırtından kemanını çıkardı ve ağaçların arasında yankılanacak şekilde çalmaya başladı. Çok geçmeden bir kurt çalılıkların arasından ona doğru koşarak geldi.

“Ah, işte bir kurt geliyor! Onu hiç istemiyorum!” dedi müzisyen; fakat kurt yaklaştı ve ona, “Ah, sevgili müzisyen, ne güzel çalıyorsun. Ben de bunu öğrenmek isterim.” dedi.

Müzisyen, "Çok geçmeden öğreneceksin ki, sana emrettiğim her şeyi yapman yeterli," diye yanıtladı.

“Ey müzisyen,” dedi kurt, “bir bilginin hocasına itaat ettiği gibi sana itaat edeceğim.” Müzisyen ona kendisini takip etmesini söyledi ve birlikte yolun bir kısmını kat ettikten sonra, içi boş ve ortadan yarılmış yaşlı bir meşe ağacına geldiler.

“Bak,” dedi müzisyen, “eğer keman çalmayı öğrenmek istiyorsan, ön patilerini şu yarığa sok.” Kurt itaat etti, ama müzisyen hızla bir taş aldı ve tek bir darbeyle iki patisini öyle sıkıca sıkıştırdı ki, kurt orada bir mahkum gibi kalmak zorunda kaldı. “Ben geri gelene kadar orada kal,” dedi müzisyen ve yoluna devam etti.

Bir süre sonra yine kendi kendine, “Ormanda zaman benim için ağır geçmeye başladı, buraya başka bir arkadaş getireceğim,” dedi ve kemanını alıp tekrar ormanda çalmaya başladı. Çok geçmeden bir tilki ağaçların arasından ona doğru sürünerek geldi. “Ah, bir tilki geliyor!” dedi müzisyen. “Onunla işim yok.”

Tilki yanına gelip, "Ah, sevgili müzisyen, ne kadar güzel çalıyorsun! Ben de bunu öğrenmek isterim," dedi.

"Bu kısa sürede öğrenilir," dedi müzisyen. "Sadece sana emrettiğim her şeyi yapman gerekiyor."

Tilki, "Ey müzisyen," dedi, "bir bilginin hocasına itaat ettiği gibi ben de sana itaat edeceğim."

“Beni takip et,” dedi müzisyen; yolun bir kısmını yürüdükten sonra, her iki tarafında yüksek çalılıklar bulunan bir patikaya geldiler. Müzisyen orada durdu ve bir taraftan genç bir fındık ağacını yere doğru eğdi ve ayağını tepesine koydu, sonra diğer taraftan da genç bir ağacı eğdi ve “Şimdi küçük tilki, eğer bir şey öğrenmek istiyorsan, bana sol ön patisini ver,” dedi. Tilki itaat etti ve müzisyen patisini sol dala bağladı. “Küçük tilki,” dedi, “şimdi bana sağ patisini uzat” ve onu sağ dala bağladı. Yeterince sağlam olup olmadığını kontrol ettikten sonra bıraktı ve çalılıklar tekrar yukarı fırladı ve küçük tilkiyi havaya kaldırdı, böylece tilki havada çırpınarak asılı kaldı. “Ben geri dönene kadar orada bekle,” dedi müzisyen ve yoluna devam etti.

Yine kendi kendine, “Ormanda zaman benim için ağır geçmeye başladı, buraya başka bir arkadaş getireyim,” dedi ve kemanını aldı; sesi ormanda yankılandı. Sonra küçük bir tavşan ona doğru sıçrayarak geldi. Müzisyen, “Tavşan geliyor,” dedi, “Onu istemiyorum.”

"Ah, sevgili müzisyen," dedi tavşan, "ne güzel çalıyorsun keman; ben de bunu öğrenmek isterdim."

Müzisyen, "Bunu kısa sürede öğrenirsin," dedi, "sadece sana emrettiğim her şeyi yapman yeterli."

“Ah, müzisyen,” diye yanıtladı küçük tavşan, “bir bilginin öğretmenine itaat ettiği gibi sana itaat edeceğim.” Bir süre birlikte yürüdüler ve ormanda, bir kavak ağacının bulunduğu açık bir alana geldiler. Müzisyen, küçük tavşanın boynuna uzun bir ip bağladı, diğer ucunu da ağaca sabitledi. “Şimdi çabuk ol, küçük tavşan, ağacın etrafında yirmi kez koş!” diye bağırdı müzisyen ve küçük tavşan itaat etti. Yirmi kez koştuğunda, ipi ağacın gövdesine yirmi kez doladı ve küçük tavşan ipe takıldı. Tavşan ne kadar çekiştirse de, ip sadece hassas boynuna batıyordu. “Ben dönene kadar orada bekle,” dedi müzisyen ve yoluna devam etti.

Bu arada kurt, taşı itip çekmiş, ısırmış ve o kadar uzun süre çalışmıştı ki, sonunda ayaklarını serbest bırakıp yarıktan tekrar çıkarmıştı. Öfke ve hiddetle müzisyenin peşinden koştu ve onu parçalara ayırmak istedi. Tilki onu koşarken görünce feryat etmeye başladı ve tüm gücüyle bağırdı: “Kurt kardeş, yardıma gel, müzisyen bana ihanet etti!” Kurt küçük ağacı devirdi, ipi ikiye böldü ve tilkiyi serbest bıraktı. Tilki onunla birlikte müzisyenden intikam almaya gitti. Bağlı tavşanı da bulup kurtardılar ve sonra hep birlikte düşmanın peşine düştüler.

Müzisyen, yoluna devam ederken bir kez daha kemanını çalmıştı ve bu sefer daha şanslıydı. Ses, fakir bir oduncunun kulağına ulaştı ve adam, istese de istemese de, anında işini bırakıp baltasını kolunun altına alarak müziği dinlemeye geldi. "Sonunda doğru yoldaş geldi," dedi müzisyen, "çünkü ben bir insan arıyordum, vahşi bir hayvan değil." Ve çalmaya başladı, öyle güzel ve keyifli bir şekilde çaldı ki, zavallı adam orada büyülenmiş gibi durdu ve kalbi sevinçle doldu.

Adam böylece dururken, kurt, tilki ve tavşan yaklaştı ve adam onların kötü niyetleri olduğunu anladı. Bunun üzerine parıldayan baltasını kaldırdı ve müzisyenin önüne dikildi, sanki şöyle diyordu: "Kim ona dokunmak isterse, dikkatli olsun, çünkü benimle uğraşmak zorunda kalacak!" Bunun üzerine hayvanlar korkup ormana geri kaçtılar. Ancak müzisyen, minnettarlığından dolayı adama bir kez daha çaldı ve sonra yoluna devam etti.