Sıradan Olma Lisansı

Bellweather kasabası, yıllık festivalde her yetişkinin özel bir yetenek sergilemesini şart koşuyordu. Fırıncılar ekmek pişirdi, şarkıcılar şarkı söyledi ve emekli dişçi çenesinin üzerinde bir sandalye dengeledi. Geçimini fatura tamir ederek sağlayan Ada ise muafiyet için başvurdu.

Başvuruda neden performans sergileyemediği sorulmuştu. O da "İzlemeyi tercih ederim" diye yazmıştı. Üç gün sonra başvuru kırmızı damgayla geri döndü. Bildirimde, tercih etmenin bir yetersizlik anlamına gelmediği açıklanmıştı.

Ada mutfağında portakallarla hokkabazlık yapmayı denedi. Bir tabak kırdı. Şarkı söylemeyi denedi ve komşusundan tesisatta sorun olup olmadığını soran kibar bir not aldı. Sonunda ruhsat bürosuna gidip sıradan biri olma izni istedi.

Memurun elinde bunun için bir form yoktu. Üç amirle görüştükten sonra, geçici bir sokak ticareti lisansı teklif etti ve alakasız kısımları karalamasını önerdi. Ada, kendi adı hariç tüm kutuları karalayarak lisansı geri gönderdi.

Belediye başkanı ilgilendi. Ada'nın yetenek sergilemeyi reddetmesinin başlı başına özel bir ilgi odağı olacağını duyurdu. "OLAĞANÜSTÜ SIRA DIŞI BİR KADIN" yazılı bir pankartın altına bir sandalye yerleştirildi. Ada, festival programında ateş yutan kişinin fotoğrafının yanında kendi fotoğrafını buldu.

O gün, yanına bir kitap aldı ve sandalyeye oturdu. Etrafına bir kalabalık toplandı. Biri ne zaman başlayacağını sordu.

"Başladım," dedi.

Beklediler. Ada bir sayfayı çevirdi. Ateş yutan adam gösteriler arasında yanlarına gelip ücret alıp almadığını sordu. Hayır dediğinde yanına oturdu. Akrobat da onlara katılarak ayak bileklerinin ağrıdığını açıkladı. Öğlene doğru, gösteri yapanların yarısı pankartın altında sessizce oturuyordu.

Belediye başkanı elinde mikrofonla geldi. Ada'yı cesur ve yeni bir eğlence biçimi icat ettiği için tebrik etti. Ada, şafaktan beri çalışanlar için öğle yemeği ayarlayıp ayarlayamayacağını sordu.

Öğle yemeğinin programda olmadığını söyledi. Emekli diş hekimi sandalyeyi çenesinden çekti ve nedenini sordu.

Herkes yemek yedikten sonra festival devam etti. Ada ateş yutanı izledi, akrobatı alkışladı ve fırıncıdan bir pasta aldı. Saat dörtte eve gitti. İlk başta kimse fark etmedi; üç ziyaretçi hala boş sandalyesinin fotoğraflarını çekiyordu.

Ertesi hafta ruhsat dairesi ona kamuya açık alanlarda dinlenmeye yaptığı olağanüstü katkıyı takdir eden bir sertifika gönderdi. Sertifika ile birlikte idari masraflar için bir fatura da geldi.

Ada toplamdaki iki hatayı düzeltti ve ödeme yapmadan geri gönderdi. "ÖZEL YETENEK" bölümüne ise şunu yazdı: "Başkalarının molaya ihtiyaç duyduğunu fark etmek."

Tezgahtar mektubu okudu, kalemini bıraktı ve sandviç almak için dışarı çıktı.