จักรยานของคนเก็บน้ำฝน

เอมิลอยากเป็นคนเก็บน้ำฝนของเมือง เขามีเพียงขวดแยมสามใบ สมุดบันทึกหนึ่งเล่ม และจักรยานที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่เลี้ยวซ้าย ทุกเช้าเขาจะปั่นจักรยานไปที่ประตูโรงเรียน สนามเด็กเล่น และสวนชุมชนเพื่อวัดปริมาณน้ำฝน

น้องสาวของเขาบอกว่าขวดแค่เปียกน้ำเท่านั้น เอมิลอธิบายว่านักวิทยาศาสตร์จดบันทึกสิ่งต่างๆ ไว้ ในสมุดบันทึกของเขา เขาบันทึกวันที่ ความลึกของน้ำ และว่าแมวในสนามเด็กเล่นพยายามดื่มน้ำที่วัดได้หรือไม่

เป็นเวลาสิบเอ็ดวันแล้วที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โถเหล่านั้นยังคงว่างเปล่า จากนั้นพายุลูกใหญ่ก็พัดมาในตอนกลางคืน เช้าวันรุ่งขึ้น เอมิลสวมรองเท้าบูทและเข็นจักรยานออกไป ที่ประตูโรงเรียนเขาวัดได้ประมาณสองนิ้วมือ ที่สนามเด็กเล่นเขาวัดได้เกือบสามนิ้วมือ และที่สวน โถนั้นก็ล้มลง

น้ำท่วมขังอยู่บนทางเดินข้างโรงเก็บของในสวน ระดับน้ำสูงถึงรองเท้าบูทของเขา นางนูร์ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งพร้อมรถเข็นที่เต็มไปด้วยต้นกล้า เธอไม่สามารถเดินผ่านไปได้

“ท่อระบายน้ำอุดตันค่ะ” เธอกล่าว “ฉันโทรแจ้งผู้ดูแลแล้ว”

เอมิลมองดูน้ำ น้ำตื้นใกล้โรงเก็บของ ลึกตรงประตู และไหลเอื่อยๆ ไปทางกองใบไม้ เขาขีดเส้นเส้นทางลงในสมุดบันทึก จากนั้นเขาก็ปีนขึ้นไปบนม้านั่งและเห็นตะแกรงโลหะเล็กๆ อยู่ใต้ใบไม้

คุณนายเนอร์ไปหยิบคราดมา เธอกวาดเศษใบไม้ กิ่งไม้ และถุงมือสีแดงข้างหนึ่งที่เปียกชื้นออกไป น้ำเดือดปุดๆ หมุนวนเป็นวงกลมเล็กๆ แล้วก็เริ่มลดระดับลง เอมิลขีดเส้นด้วยชอล์กบนผนังโรงเก็บของ หลังจากนั้นหนึ่งนาที เขาก็ขีดเส้นอีกเส้นหนึ่งต่ำลงไป

เมื่อผู้ดูแลมาถึง พวกเขาก็สามารถข้ามทางได้แล้ว เขาชี้ให้เอมิลดูฝาปิดท่อระบายน้ำ แต่บอกเขาว่าห้ามยกมันเองเด็ดขาด ท่อน้ำใต้ดินเป็นงานที่ผู้ใหญ่ที่มีเครื่องมือที่เหมาะสมเท่านั้นจึงจะทำได้

เอมิลพยักหน้าและจดบันทึกสิ่งนั้นลงไปด้วย

วันต่อมา คุณนายเนอร์ให้กระดิ่งสำหรับจักรยานของเขา ผู้ดูแลก็หยอดน้ำมันล้อที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดๆ น้องสาวของเขาช่วยทำฉลากกันน้ำสำหรับขวดโหล แม้แต่แมวในสนามเด็กเล่นก็ดูเหมือนจะสนใจ ถึงแม้ว่ามันอาจจะแค่อยากกินอาหารเช้าก็ตาม

วันศุกร์ เอมิลนำสมุดบันทึกไปโรงเรียน คุณครูถามว่าการวัดที่มีประโยชน์ที่สุดในสัปดาห์นี้คืออะไร เอมิลนึกถึงฝน เส้นชอล์ก และเวลาที่น้ำไหลผ่านจนแห้งเป็นทาง

“เราต้องรอนานแค่ไหนกว่าคุณนายเนอร์จะสามารถปลูกต้นกล้าได้” เขากล่าว

ด้านนอก มีโหลแก้วสามใบตั้งอยู่พร้อมสำหรับฝนที่จะตกในครั้งต่อไป