Cennetten Gelen Kamçı

Bir köylü bir zamanlar iki öküzle tarlayı sürmeye gidiyordu. Tarlaya vardığında, hayvanların boynuzları uzamaya başladı ve uzamaya devam etti. Eve dönmek istediğinde boynuzlar o kadar büyümüştü ki, öküzler kapıdan geçemez hale gelmişti. Şans eseri tam o sırada bir kasap oradan geçti ve öküzleri ona teslim etti. Anlaşma şöyleydi: Köylü kasaba bir ölçek şalgam tohumu götürecekti ve kasap da her tohum için ona bir Brabant thaleri verecekti. İşte buna iyi bir anlaşma denir! Köylü eve gitti ve bir ölçek şalgam tohumunu sırtında taşıdı. Ancak yolda torbadan bir tohum kaybetti. Kasap, anlaştıkları gibi ona adil bir şekilde ödeme yaptı ve eğer köylü tohumu kaybetmeseydi, bir thaler daha fazla kazanacaktı. Bu arada, geri dönerken, tohum göğe kadar uzanan bir ağaca dönüşmüştü. O zaman köylü düşündü: “Madem fırsatın var, meleklerin yukarıda ne yaptığını bir görmelisin ve onları bir kez olsun gözlerinin önünde görmelisin.” Böylece yukarı tırmandı ve yukarıdaki meleklerin yulaf dövdüğünü gördü ve onları izledi. Onları böyle izlerken, üzerinde durduğu ağacın sallanmaya başladığını fark etti; aşağıya baktı ve birinin ağacı kesmek üzere olduğunu gördü. “Buradan düşersem çok kötü olur,” diye düşündü ve çaresizliğinden dolayı, orada yığınlar halinde duran yulaf saplarını alıp bir ip örerek kendini kurtarmaktan başka bir yol bulamadı. Ayrıca gökte duran bir çapa ve bir harman dövme aletini kaptı ve iple kendini aşağı sarkıttı. Ama tam olarak çok derin bir çukurun ortasına düştü. Bu yüzden çapayı yanında getirmiş olması gerçek bir şanstı, çünkü onunla kendine bir merdiven kazdı, atına bindi ve hikayesinin doğruluğundan kimsenin şüphe duymaması için, dürüstlüğünün bir nişanesi olarak, harman dövme aletini de yanına aldı.