Adam, At, Öküz ve Köpek

Bir kış günü, şiddetli bir fırtına sırasında, bir At, bir Öküz ve bir Köpek gelip bir Adamın evinde barınak istediler. Adam onları hemen kabul etti ve soğuk ve ıslak oldukları için, rahatlamaları için bir ateş yaktı; Atın önüne yulaf, Öküzün önüne saman koydu, Köpeği ise kendi yemeğinden kalanlarla besledi. Fırtına dindiğinde ve ayrılmak üzereyken, minnettarlıklarını şu şekilde göstermeye karar verdiler: Adamın yaşamını aralarında paylaştılar ve her biri yaşamın bir bölümüne kendine özgü nitelikler yükledi. At gençliği aldı, bu yüzden genç erkekler cesur ve kısıtlamaya tahammülsüzdür; Öküz orta yaşlılığı aldı, bu yüzden orta yaşlı erkekler istikrarlı ve çalışkandır; Köpek ise yaşlılığı simgeliyordu; bu yüzden yaşlı adamlar sık ​​sık huysuz ve aksi oluyorlar ve tıpkı köpekler gibi, kendilerine rahatlık arayanlara daha çok bağlanıyorlar, tanımadıkları veya hoşlanmadıkları kişilere ise hırçın bir şekilde saldırıyorlar.