De mens, het paard, de os en de hond

Op een winterdag, tijdens een hevige storm, kwamen een paard, een os en een hond om onderdak vragen in het huis van een man. Hij liet ze zonder aarzeling binnen en, omdat ze koud en nat waren, stookte hij een vuur voor ze. Hij gaf het paard haver en de os hooi, terwijl hij de hond de restjes van zijn eigen avondmaal gaf. Toen de storm was gaan liggen en ze op het punt stonden te vertrekken, besloten ze hun dankbaarheid op de volgende manier te tonen. Ze verdeelden het leven van de mens onder elkaar en gaven elk een deel ervan de eigenschappen die hem eigen waren. Het paard kreeg de jeugd, en daarom zijn jonge mannen temperamentvol en ongeduldig; de os kreeg de middelbare leeftijd, en daarom zijn mannen van middelbare leeftijd standvastig en hardwerkend; terwijl de hond de ouderdom kreeg, wat verklaart waarom oude mannen zo vaak knorrig en humeurig zijn en, net als honden, vooral gehecht zijn aan degenen die voor hun comfort zorgen, terwijl ze geneigd zijn te snauwen naar degenen die ze niet kennen of die ze niet mogen.