หนู นก และไส้กรอก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว หนู นก และไส้กรอกได้มาอยู่ร่วมกัน อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข และเพิ่มพูนทรัพย์สินอย่างน่าอัศจรรย์ หน้าที่ของนกคือบินเข้าไปในป่าทุกวันเพื่อนำฟืนกลับมา หนูต้องแบกน้ำ จุดไฟ และจัดโต๊ะอาหาร แต่ไส้กรอกต้องเป็นคนปรุงอาหาร

ผู้ที่มั่งคั่งเกินไปมักโหยหาสิ่งใหม่เสมอ วันหนึ่งนกตัวหนึ่งได้พบกับนกอีกตัวหนึ่งระหว่างทาง มันเล่าถึงฐานะอันแสนสุขของตนและโอ้อวดเรื่องนั้น แต่เจ้านกอีกตัวกลับเรียกมันว่าคนโง่เขลาที่ทำงานหนัก แต่บอกว่าทั้งสองตัวที่บ้านนั้นสุขสบายดี เพราะเมื่อหนูจุดไฟและตักน้ำเสร็จแล้ว มันก็เข้าไปในห้องเล็กๆ ของมันเพื่อพักผ่อนจนกว่าจะมีคนเรียกมันไปจัดโต๊ะอาหาร ส่วนไส้กรอกก็เฝ้าดูหม้อ ดูว่าอาหารสุกดีหรือไม่ และเมื่อใกล้ถึงเวลาอาหารเย็น มันก็คลุกเคล้ากับน้ำซุปหรือผักสักครั้งสองครั้ง จากนั้นก็ใส่เนย เกลือ และเตรียมอาหารให้พร้อม เมื่อนกกลับบ้านและวางสัมภาระลง พวกมันก็นั่งลงรับประทานอาหารเย็น และหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ พวกมันก็หลับอย่างสนิทจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น และนั่นคือชีวิตที่แสนวิเศษ

วันต่อมา นกตัวนั้นถูกนกอีกตัวยุยง จึงไม่ยอมเข้าไปในป่าอีก โดยบอกว่าตนเป็นคนรับใช้มานานพอแล้ว และถูกพวกมันหลอกลวง จึงคิดว่าพวกมันต้องเปลี่ยนแปลงบ้าง และลองจัดการมันในรูปแบบอื่นดูบ้าง แม้ว่าหนูและไส้กรอกจะขอร้องอย่างจริงจัง แต่นกก็ยังยืนยันที่จะทำตามใจตนเอง และบอกว่าต้องลองดู พวกมันจึงจับฉลาก และฉลากตกที่ไส้กรอก ซึ่งต้องแบกฟืน หนูได้เป็นพ่อครัว และนกได้ไปตักน้ำ

เกิดอะไรขึ้น? ไส้กรอกน้อยออกไปหาฟืน นกน้อยจุดไฟ หนูตัวเล็กอยู่ข้างหม้อและรออยู่ตามลำพังจนกระทั่งไส้กรอกน้อยกลับบ้านพร้อมฟืนสำหรับวันรุ่งขึ้น แต่ไส้กรอกน้อยอยู่บนถนนนานเกินไปจนทั้งสองกลัวว่าจะมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น นกจึงบินออกไปไกลหน่อยเพื่อตามหา แต่ไม่ไกลนักมันก็เจอกับสุนัขตัวหนึ่งบนถนนที่คิดว่าไส้กรอกน่าสงสารนั้นเป็นของที่ได้มาโดยชอบธรรม และได้งับมันแล้วกลืนลงไป นกจึงกล่าวหาสุนัขว่าปล้นทรัพย์อย่างหน้าด้านๆ แต่ก็ไร้ผล เพราะสุนัขบอกว่ามันพบจดหมายปลอมบนไส้กรอก ซึ่งเป็นเหตุให้มันต้องตาย

นกตัวนั้นหยิบฟืนขึ้นมาด้วยความเศร้า บินกลับบ้าน และเล่าสิ่งที่มันเห็นและได้ยินให้ฟัง พวกมันทุกข์ใจมาก แต่ก็ตกลงกันว่าจะพยายามอย่างเต็มที่และอยู่ด้วยกันต่อไป นกจึงปูผ้าลงบนพื้น และหนูเตรียมอาหาร และอยากจะปรุงอาหาร แล้วเข้าไปในหม้อเหมือนที่ไส้กรอกเคยทำ และกลิ้งและคลานไปมาท่ามกลางผักเพื่อผสมให้เข้ากัน แต่ก่อนที่มันจะเข้าไปถึงกลางหม้อได้ มันก็ถูกหยุดไว้ และสูญเสียผิวหนัง ขน และชีวิตไปในความพยายามนั้น

เมื่อนกตัวนั้นมาคาบอาหารขึ้นไป ปรากฏว่าไม่มีคนทำอาหารอยู่ ด้วยความตกใจ นกตัวนั้นจึงโยนฟืนไปทั่ว ส่งเสียงร้องและค้นหา แต่ก็ไม่พบคนทำอาหาร! ด้วยความประมาทของมัน ฟืนจึงลุกไหม้ เกิดเพลิงไหม้ขึ้น นกตัวนั้นรีบไปตักน้ำ แล้วถังน้ำก็หลุดจากกรงเล็บตกลงไปในบ่อน้ำ มันจึงตกลงไปในบ่อน้ำด้วย และไม่สามารถลุกขึ้นได้ ต้องจมน้ำตายในที่สุด